Nancy Drew The Hidden Staircase นิยาย & เรื่องราว

Medyo madilim ang lugar kaya saktong-sakto ang suot ko rito dahil nag mumukha akong invisible. “Catherine is located at the first floor of the mansion, your place is a bit far from her. You need to make near. At your right corner there has a door. Come in and you'll see a stair to go down, but it's dangerous to use it and there's a surveillance camera's.” Hindi kona narinig ang mga ibang sasabihin pa ni Henri dahil sa mga yabag na naririnig ko papalapit sa loob ng silid na'to. I immediately crawl to hide more.

Napagpasiyahan na lang niyang bumalik sa silid nila pero nakarinig siya ng kakaibang ingay sa silid na nadaanan niya. "Hmmm...Ahhh...Clark!" Natigilan siya nang mabosesan ang nagsalita. Boses ni Nancy iyon. Napatingin siya sa pintuan na yari sa sawali. Hindi niya alam kung ano'ng nag-uudyok sa kaniya dahil nagkaroon siya ng kuryosidad na buksan iyon. Ano'ng ginagawa ni Nancy sa silid na iyon?

For seven months, Vivian had been nothing more than a hospital file and a problem he paid to keep and remain hidden. When he reached the building, he rode an elevator to the 20th floor, where Ramses’ unit was. He was still in his business suit. He hadn't told his parents yet that he would be staying at Ramses' place for a month. He didn't ring the doorbell and just typed the passcode instead. Nang makapasok siya ay parang nabunutan siya ng tinik nang makitang nakapatay lahat ng ilaw. That just means one thing. She’s asleep.

Alam niyang wala ito sa buong mansyon dahil naglibot na siya kanina. Kumunot naman ang noo ni Nicholas, "Nandito lang naman ako sa bahay. Ano bang problema?" Napailing si Estrella, "Pero bakit hindi kita nakita kahit saan?" Iginulong naman ni Nicholas ang wheelchair tsaka lumapit sa kanyang bookshelf, may itinanggal itong libro tsaka makikita na nagbukas ang isang secret door. "Nandito lang ako sa kabila, nagbabasa ng libro." Aniya.

Naglakad kami at sinabayan ng maingat na pagtakbo sa abot ng aming makakaya, patungo sa isa pang bulwagan. Para akong ahas na nanahimik sa pag galaw ko pero wala akong masabi kay Ginang Amalia. Nadapa siya sa kanyang mga paa, at patuloy sa paghahabol ng kanyang paghinga habang nakatingin sa akin, halatang hindi ito nasaktan at nagulat lang sa nangyari, ngunit wala na kaming oras. "In that corner, there is a painting of a woman in a red dress. That painting is one of the secret tunnel doors of the mansion.," bulong ni Ginang Amalia sa tenga ko at tumango ako.

aniya bago ako tinalikuran. Nang hindi niya ako pinansin ay dali-dali akong pumasok. Rinig ko pang tinawag niya ako pero hindi ko siya pinansin at nagmamadaling pumasok sa elevator. Nakita ko pang kinuha niya ang radyo niya, siguro tatawag ng back-up.

pag-uusisa nito sa akin. Noon ay takot na takot at malakas ang kabog ng dibdib ko dahil kapag sumilip ang lalake sa basement ay makikita rin ang nangyayari. “A-Ano kasi… Hinahanap ko si Nancy,” pautal-utal na sagot ko. Tumango naman ito pero halatang nagtataka. Maski ako kasi ay alam na hindi dumadayo roon si Nancy.

Saan siya mapupunta? Maybe nagtatago siya? Hmmm... Hindi ko pa naoopen ang mga cabinet maybe he's hiding there. "Sir Nathaniel. Come out please. Its already time for lunch. Favorite mo pa naman iyon. Sayang lang kung hindi makakain." I open the first cabinet, wala siya roon. Ganon din sa isa. Nabuksan ko na ang buong cabinet sa left ngunit wala sa roon kaya sa may right naman ako. Hindi pa man ako nakakabukas ng cabinet ay nakarinig ako ng kalampag sa may dulo.

Saglit na tiningnan ni Nico ang drawing, umiling, at sumagot, “Hindi ko ito kilala.” Napakalaki ng The Boundless Realm, at normal lang para kay Nico na hindi alam ang bawat lugar. "Tanungin ko si Silvester at ang iba pa." Umalis si James dala ang drawing, hinanap si Silvester, at ipinakita sa kanya ang drawing. "Older Master, alam mo ba kung saan ang lugar na ito?" Tiningnan ni Silvester ang drawing. Pagkatapos, umiling siya, sinabing, “Hindi ko alam. Hindi ko pa nakikita ang lugar na ito. Paano kung tawagan ko ang mga powerhouse sa Elixir Pavilion para tingnan?"

For the first time all day Cinthye laughed. A real laugh. Damien stared at her and did the same thing. His laugh was rare and beautiful. The tension broke. Just a little. Nicholas burst through the archive doors out of breath and covered in dust which was becoming concerningly normal. "What now?" The tracker looked pale. Nicholas held up a folder, a newly discovered file.One hidden beneath the adoption records. One nobody had ever seen before. His voice shook. "We found the final report."