Romans & histoires Natural Beauty Quotes

“Let nature take its course. There’s no rush.” Dahil hindi gaanong malaki ang agwat ng katawan nila ay sinamantala iyon ni Equino para nakawan ito ng halik sa pisngi. “Sometimes nature can be destructive. You have to be the first to strike to mine the brightest diamond.”

The landscape was breathtaking, a mix of rugged cliffs, sandy beaches, and sparkling blue water. Habang nasa loob ng kotse papunta sila sa kanyang hotel, hindi niya maiwasang mamangha sa natural na kagandahang nakapalibot sa kanya. Ang mga puno ng palma ay umindayog sa hangin, ang karagatan ay nakaunat sa abot ng mata, and the mountains loomed in the distance, majestic and awe-inspiring. Kinuha niya ang lumang cellphone niya at kumuha ng litrato. Sumimangot ang mukha ni Ahleya ng nakita niya kung gaano ka pangit ng quality ang nakuha niya na litrato.

Labis akong namangha sa natural na kagandahan ng kalikasan, sadyang makapangyarihan ang Diyos sapagkat walang makahihigit sa kanyang mga likha. Labis na kagalakan ang aming mga nararamdaman habang tinatanaw ang mala crystal na tubig ng dagat maging ang dalampasigan nito na kumikislap dahil sa mga puting buhangin. Kung hindi lang ako pagod sa byahe ay baka tinakbo ko na ang dagat.

Ngayon ay magkatabi kaming nakaupo roon, nakatitig sa liwanag ng buwan na nagre-reflect sa tubig. "Mas masarap pa rin talaga sa ganito, 'no? Compared sa mga malls at lugar na may malalakas na ilaw, maiingay na music, at crowded ng mga hindi mo naman kilalang tao,” marahan kong saad. "Yeah. Nature and peace is beyond comparable,” sang-ayon niya naman. Napabuntung-hininga ako. Nanatili kaming tahimik habang nakamasid pa rin sa sapa.

Ang boses ni Yvren na tinatawag ako ay ang huling alaala ng isipan ko bago napuno ng kadiliman ang paligid ko. Amoy ko ang halimuyak ng bulaklak. Nang buksan ko ang mga mata ay sumalubong sa'kin ang napakagandang tanawin na hindi ko pa nasilayan noon pa man. Tila ito ay isang paraiso na hindi pa kailanman pinamugaran ng mga taong hayuk sa natural na pagkukunan. Tanaw ko rin ang malinis at matayog na talon. Kulay berde rin ang bawat halaman at kakahuyan sa paligid ko. Napangiti akong inangat ang magkabilang kamay sa ere dahil ito ang tunay na kalikasan.

sabi ni Elera, “you’re making stuff up.” “No,” sagot ni Nat. “Pero kung gumana, it means may takot kayo sa ibon.” Nagharutan sila ng tawa. Pagkalabas ng kagubatan, bumungad ang malawak na lambak na puno ng wildflowers. “Ang ganda…” bulong ni Cassandra, halos maiyak. Si Nathaniel ay hindi tumingin sa tanawin kundi sa asawa. “You look more beautiful than any of this.”

Na ang simpleng pagihip ng hangin, paglipad at ang pahuni ng ibon, ang musika, ang magagandang tanawin, ang araw, ang buwan at ang mga tala ay may makubuluhang simbolo na nagpapahiwatig sa ating buhay. Andrea said that a butterfly doesn't see how beautiful their wings are but other people can see the beauty of it. Parang tao lang. Nakikita ng ibang tao ang kabaitan at kapangitan ng ugali mo at mismong sarili mo, hindi mo nakikita. We often see the disaster of ourselves instead on focusing on how to appreciate the beauty and disaster of one self. I gathered air and courage to open the letter. This is what my Mama want to say to me but failed because I am always busy.

Jessica'as POV I can't help but admire the beauty of nature. Nakakapagod man ang pag akyat ngunit sulit na sulit ito. Nakakawala ng problema ang makita ang magandang tanawin sa aking harapan. Para akong nasa langit kasi puros ulap ang aking nakikita at ang presko ng hangin. Hindi mahirap ang pag akyat dahil may mga railings na nilagay. At makikita mo na sadyang tinanim ang mga iba't ibang puno na lalong nagppaganda sa lugar.

He smiled slightly and opened his eyes. Akala niya wala na siyang pagkakataong makita ang mga tanawing matagal din niyang pinangungulilahan. The art of silent nature. Mountains, rivers,hills,the open sky and the clouds. The seas...and... "You," naaaliw na sinusundan niya ng tanaw ang mga ibong naghahabulan sa papawirin.