Obsess Novels & Stories

she blabbered while trying to follow me Hindi ko siya pinansin and I immediately enter my car, my time just got wasted because of her The whole day I was so busy, inayos ko ang kaso ni James at ginawa ang lahat para lang makulong ang lalaki pagkagising niya. I was too focused on it that I didn't even notice the time, Nagmamadali akong umuwi ng matapos ang trabaho and while I was driving on my way home, I noticed her calls "Fvck" I cursed myself for being so dumb, paano ko hindi napansin ang tawag niya kanina?

“Kung may natira pa sa pagkatao mo, huwag mo akong gawing ganito. Hindi mo ‘to tawag ng pag-ibig. Obsession na ‘to.” Tumawa siya, malakas, parang baliw. “Obsession? Hahaha! Oo! Obsession nga! Pero hindi ba mas matindi iyon kaysa sa pagmamahal na kaya mong itapon? Dahil ako, Cassandra… kahit sa impyerno pa, hahabulin kita.”

“Bakit ka tumawag, Lust?” Tumawa siya, isang tawa na lalong nagpasiklab ng aking dugo. “If you have your Ashuel as your obsession, I have my Zreg as my slave,” pagyayabang niya. “And so?” malamig kong sagot. “Mainggit ka!” naiinis niyang wika. Napatawa ako. “Bakit ako maiinggit? Slave mo lang siya, Lust. Si Ashuel… I’m obsessed with him, and he’s mine.” Hindi ko na siya hinintay pang sumagot, pinatay ko ang tawag.

paos at obsessive niyang bulong habang marahas niyang iniyuko ang kanyang ulo upang idikit ang kanyang mga labi sa aking leeg, nagpapadala ng matinding init na tuluyang nagpabagsak sa aking mga natitirang takot. Ang aming marahas ngunit napakatamis na pagpapakalunod sa isa't isa sa ibabaw ng kama ay binalot ng isang bagong uri ng emosyon... ang kanyang mga daliri ay mariing nakabaon sa aking balat, ipinaparamdam ang kanyang kapangyarihan na tila ba sinusulat niya ang kanyang pangalan sa aking buong pagkatao upang protektahan ako sa gulo sa labas. Ang bawat galaw niya ay may dalang explicit na obsesyon, isang marangyang pag-aari na nagpabaliw sa aking isipan ha

For sure, hindi niya na talaga ako papayagang lumabas sa susunod nang hindi ko siya kasama. “Tulala ka nanaman, Freya. Parang ang lalim palagi ng iniisip mo” Zeph suddenly said that makes me back into my senses, I was staring blankly at the clock while aimlessly twirling my fork in the spaghetti, para tuloy akong may mental health condition dito dahil bigla-bigla nalang akong natutulala sa kawalan. “I'm fine, it's just—” Before I could finish my word, Zeph's phone suddenly rang.

Sinasabing mayroon itong malalang obsessive-compulsive disorder (OCD) at labis na dumi-takot o mysophobia na halos walang pinalalapit na kahit sino. Kung ganoon, sino ang lalaking ito na nasa harap niya ngayon? Ang lalaking walang arte at buong pag-iingat na humahawak sa paa ng kanyang asawa habang personal na naglalagay ng compress?

Huminga ako nang malalim, pilit na pinapakalma ang mabilis na tibok ng aking dibdib. “Akala ko ba ay wala akong oras para sa mga lalaki ngayon?” Isang baritono at pamilyar na boses ang biglang umalingawngaw mula sa aking likuran, na siyang dahilan upang agad na tumigas ang buong katawan ko. Ang boses na iyon—malamig, mapang-akin, ngunit may dalang pamilyar na bagsak ng kapangyarihan.

"Pakiramdam ko mayroon siyang obsessive-compulsive disorder. 'Pag may ginusto siya, gusto niya, pakiramdam niya, dapat niyang makuha yun! Ibig sabihin, may tendency siyang maging obsessed sa isang... sabihin nating sa isang tao, ganun." Obsessed nga ba talaga si Zach? Yung mga ipinapakita niyang behavior… Mga kakatwang kilos... Nagpapa-impress... Sinusundan ako… Yung sobrang pag-aalaga raw at pagmamahal. Nagiging obsessed na nga siya siguro… sa akin! "Yung ginawa mo kagabi, Bianca, it is either a right or a wrong move," sabi ni Dennis. Naguluhan na naman ako.

Hindi kagaya niya na sobrang pormal pa rin kahit na nagsasama na sila sa iisang bubong. May mysophobia at obsessive-compulsive disorder si Miguel. Kahit ang karaniwang assistant kagaya niya ay hindi basta-basta nakahahawak ng mga dokumento sa opisina. Ngunit ibang usapan na talaga kapag si Juanda. Ito lang ang nakagagawa ng mga iyon sa harap pa ni Miguel at hinahayaan lang ni Miguel na hawakan ng babae ang mga gamit nito.

Tahimik niyang pinagmasdan ang papalayong pigura nito hanggang sa tuluyan itong mawala sa kanyang paningin. Only then did he realize that he was still smiling. "What the hell is wrong with me?" he muttered under his breath. This was unlike him. He wasn't the type to get distracted by a woman. And he certainly wasn't the type to be affected by someone he had only met twice. Ngunit sa tuwing nakikita niya si Kuro, parang may kung anong humihila sa kanyang atensiyon pabalik dito. At hindi niya alam kung bakit.