One Year Novels & Stories

Ngunit saan ba tutungo ang samahan nila? “Magpapatuloy ako sa pangako ko na mananatili akong tapat sa relasyon natin hanggang sa matapos ang isang taon.” Doon siya tila binuhusan ng malamig na tubig. Kung ganoon ay may plano pa rin itong ituloy ang kasunduan nila na maghiwalay pagkatapos ng isang taon. Ilang buwan na lang ba ang natitira? Nine months?

Sabi niya ng nakatingin sa mata ko. "And the bad news is..." May ngiti sa labi na saad ko na ikinakunot ng nuo niya. "Bad news, bakit nakangiti ka?" He ask Curiosity. I-prank ko kaya siya na no sex for one year? Ano kayang magiging reaction niya? Siguro matutuwa siya dahil makukuha niya sa iba. "No sex for one year..." Nakangiti kong sabi.

ELARA’S POV: Napakabilis ng panahon. Parang kahapon lang ay single ako, puno ng pangarap, may takot at walang kasiguraduhan sa future ko. Pero ngayon, isang taon na ang lumipas at heto ako, may asawa na at may kambal, may masaya at buong pamilya. Papalapit na ang bagong taon at habang papalapit ang alas dose ay mas lalo kong nararamdaman ang bigat at saya ng lahat ng pinagdaanan namin sa nakaraan.

“Anyway, death anniversary na ni Maximus bukas. Tumawag lang ako para siguraduhing makakasama ka? You know, it's been a year already at gusto ko sanang… kasama ka ni Lionel kapag pumunta rito.” Isang taon na pala. Napakabilis ng panahon. Ibig sabihin ay isang buwan na lang din at mag-iisang taon na kaming kasal ni Lionel. Subalit sa mga nagdaang buwan na iyon ay parang wala namang nangyari.

Marahas kong pinahid ang mga luhang dumadaloy sa pisngi ko at bumangon mula sa kama. Ano naman ang gagawin ko ngayon? Wala na akong kawala. My father only gave me one year. What a f*cking condition! One month is almost like a decade already, a lifetime! Kaya paano pa kaya kapag isang taon? That's an eternal b*llsh*t!

“Basta… basta huwag mong babanggitin ang pangalan ni—ng asawa mo… isang taon lang naman, eh. Pwede ba sa isang taon ako lang ang isipin mo? Ako lang?” I agreed by nodding my head. She hugged me and say thank you. Hindi ko alam kung ano ang eksaktong pinagdadaanan ng asawa ko pero… pero kailangan kong hindi ipilit ang alam kong tama. Ang importante ngayon ay kasama ko siya. And one year… mahaba na ang one year para maging maayos ang lagay ni Daphne at para bumalik siya sa normal. One year, I need to fix her in one year.

Dahil alam nilang anuman ang kahihinatnan, ang pagpili nila sa isa’t isa ay hindi naging pagkakamali. At kung sakaling dumating ang araw na mag-iba ang landas— maglalakad sila palayo nang hindi galit. Hindi bitter. Kundi may respeto. Sa ngayon, may isang taon. Isang taon para subukan. Isang taon para patunayan. Isang taon para malaman kung ang “tayo” ay kayang magtagal— kahit ang mundo ay hindi tumitigil sa pag-ikot.

Siguro dahil sa unang pagkakataon matapos ang lahat ng nangyari, malinaw sa akin ang isang bagay. Ayokong takbuhan ang sitwasyong ito. Ayokong tratuhin ang kasal namin bilang isang pagkakamali na kailangan lang naming tiisin. “If after a year nothing changes…” mahinahon kong dagdag. “If we’re still unhappy, if this marriage still doesn’t work… then we can get a divorce.” A year. Isang taon. Isang taon na susubukan naming maging mag-asawa.

Ang New Year na ito ang pinaka-relaxing na naranasan ni Luna sa nakalipas na mga taon. Bihira lang na makaraos siya sa isang taon nang walang anumang gulo. Sa loob ng dalawa o tatlong sunod-sunod na araw, walang ingay mula sa kabilang apartment.

Isang taon Tristan Pov Isang taon mahigit na mula nang tuluyang mawala si Amara sa aking mundo. Walang paalam, walang bakas kung saan siya nagtungo, walang kahit anong pwedeng kapitan at kahit man lang sana lugar kung saan siya nagtago. Wala. At kahit sinasabi ng lahat na "sumuko ka na,"