Pag Ibig Sa Bayan Tula Romane & Geschichten

Hangga’t sinasabihan ako no’ng si Tiya Judy o ‘di kaya’y si Nanay, tinatanggap ko kahit sino pa man ang may-ari nito. Ang bayan namin ay puros ka-tubohan, mayroon din namang palayan. Pero sikat ang probinsiya namin bilang Sugarbowl of the Philippines daw kasi mahigit sa kalahati ng asukal na ginagawa sa buong Pilipinas ay galing sa probinsiya namin. Iba’t-ibang pamilya ang mga nagmamay-ari nito. May mayayaman, may simpleng pamilya lang, at mayroon ding pagmamay-ari mismo ng gobyerno.

sabay tapik sa balikat nito. "s-sige susubukan ko mamaya."sang ayon nito. Pero bago pa ko Maka Pag salita ay biglang natahimik ang lahat ng biglang may mag salita at umagaw ng pansin Ng lahat. "magandang Gabi mga kababayan at sa ating mga panauhin na nagtulong tulong upang maging maayos ang gabing ito. lubos po akong nag papasalamat sa Inyo kung hindi dahil sa Inyo hindi magiging ganito kasaya ang aming disperas ng pyesta. may gusto lang din po akong pa salamatan dahil po sa kanya mas lalong magiging masaya ang aming mga kababayan. at magkakaron po tayo ng palahok ngayon Gabi at ang papalarin ay mag uuwi ng ten thousand pesos para sa mapipiling Reyna ng tibag ngayon Gabi at ang ten thousand

Pareho silang nagpanggap na ibang tao para makaiwas sa maling tingin ng iba. Sina Fiona at Andrew ay pinagtagpo ng tadhana .Nagmahalan sila habang akala nila pareho silang simpleng tao lang. Pero habang tumatagal, may mga kakaiba silang napapansin na nagpapaisip sa kanila na may itinatago ang isa’t isa. Nang sa wakas mabunyag ang lahat ng lihim, lalong naging magulo ang lahat dahil nalaman nilang ang taong buong puso nilang pinagkatiwalaan, ay matagal na palang nagsisinungaling sa kanila. Ngayon, kailangan nilang harapin ang masakit na katotohanan kung kaya pa bang manatili ang pagmamahalan nila, o kung ang lahat ng pinagsamahan nila ay kasinungalingan lang at mawawala ng parang bula .

dagdag niya habang ang luha ng kaligayahan ay tumutulo sa kanyang mga pisngi, “na hindi namin makakalimutan ang aming mga ugat sa Pilipinas. Bawat taon, bumabalik kami para bisitahin ang Isla ng Ligas, ang aming mga pamilya, at ang mga taong tumulong sa amin na makamit ang lahat ng ito. Ang Pilipinas ay palaging nasa aming puso — at ang aming pag-ibig para sa bayan at sa mga tao ay walang hanggan.” Pagkatapos ng kanyang mensahe, sinimulan ni Alex na kumuha ng gitara at nagsimulang kumanta ng kantang “Isla” — isang kanta na ginawa niya para sa Isla ng Ligas at para sa lahat ng lugar na minamahal nila. Unti-unting sumali ang lahat sa pagkanta, hanggang sa ang buong dalampasigan ay umalingawnga

sagot ko. "Naku, tuwang-tuwa po 'yung asawa ko. Sa wakas, hindi na namin kailangang magbayad ng mahal na pamasahe para lang makapasok 'yung bata sa bayan. Salamat po talaga sa inyo," sabi ni Aling Gina. Naramdaman ko ang kurot sa puso ko. Simpleng bagay lang para sa amin, pero para sa kanila, malaking ginhawa na ito.

ika muli ni Nanay. Hindi kalayuan ang tinungo namin na probinsiya. Sa Isabela lamang kami. Ilang oras lang mula sa Nueva Ecija. Bumili ako ng lupa na may maisan. Nakapagpatayo ako ng maliit na bahay para sa amin. Sapat lamang lahat para mag-umpisa kaming muli. Because the money for Tyrone, hindi nagamit lahat dahil sa operasyon pa lang, namatay na siya.

- sagot ko "Mag iingat ka at galingan mo kamahalan"- Panunukso nito , tipid akong Ngumiti at umalis na sa harap niya taas noo akong dumaan sa kanya saka lumabas sa bahay na iyon, di ko kayang titigan ang mukha ng mga magnanakaw ng yaman ng mismong bayan niya, inalalayan ako ni Trajan na sumakay sa karwahe , pupunta kami ngayon sa taong bayan kung san sa Centro ng bayan na ito, habang nakatingin ako sa labas nakikita ko ang pagiging mahirap ng bayan na ito mga batang gutom mga taong ginawang baboy ang mga babae , nakakaiyak pag pinagmamasdan kaya gagawin ko ang lahat mapasunod ko lang sila para matulongan ko rin sila ,

Ang tingin namin sa aming mga sarili ay mga susunod na milyonaryo ng Batangas na babalik sa aming bayan na may bitbit nang mga mamahaling pasalubong. “Uminom muna kayo, at mahaba-haba pa ang biyahe natin papuntang Subic,” sabi ni Tita Mandy sabay abot sa amin ng mga inumin at mga kutkutin o chichirya na dala niya.

Tumango ako, ngunit ang puso ko ay puno ng kabang hindi ko kayang ipaliwanag. Ang mga salita ng pari ay dumaan sa aking utak, ngunit ang mga alalahanin ko ay patuloy na naglalaro sa aking isipan. “Ethan Suarez Monteverde, tinatanggap mo ba si Piazza Fontana Vega bilang iyong kabiyak sa hirap at ginhawa, kasakit at kabiguan?”

"Bakit naman niregaluhan ka ni Matt ng sing sing? Alam mo ba hija, sa probinsya kapag ang isang lalaki nagbigay ng sing sing sa babae ay ibig sabihin ay may gusto ang lalaki sa babaeng pinagbigyan nito..." "Haynako Manang, ganyan lang po talaga yang si Matt.... tsaka isa pa po, kung may kahulugan man yang sing sing na yan wag nalang ho nating pansinin. Si Ice lang naman ang nag iisang lalaking gusto kong makasama hanggang sa pagtanda." Litanya ko. "Sabagay tama ka hija, mabuti nalang talaga at ikaw ang napangasawa ng alaga ko, sana lang ay walang humadlang sainyo pagdating ng araw." Saad nito.