Pag Ibig Sa Bayan Tula Novels & Stories

Sambit ng binata saka iniipit sa mga nakapatong na bulaklak ang white envelope kung saan nakasilid ang sinulat niyang tula. After sometimes, tumayo na rin sa wakas ang binata pero lumipas pa ang ilang minuto bago nagpakawala ng malalim na paghinga saka tuluyang nilisan ang sementeryo. SA kabilang banda, dahil sa pera ay madaling nakarating sa siyudad ng Baguio City si Thea. Pagkatapos nagtanong-tanong sa paliparan mismo ay nagpa-booked agad siya ng ticket bound for Baguio City.

Pagkatapos ng isa pang sandali, nagpakita ang ilang mga pilit na bati kay Sophia sa chat. Nagisip ako ng isang sandali bago ako magsend ng isang message. “Congratulations sa inyong dalawa. Nawa’y magkaroon kayo ng masayang buhay nang magkasama.” Walang pagaalinlangan akong nagleave sa group chat nang maisend ko ang message na iyon.

Ysa “Now, tell me kung bakit sa ibang tao ka pa humingi ng tulong at hindi sa amin?” may inis sa boses na tanong niya. “Speak up, or I will kill that b@sta@rd who touched you!” "Nahihiya na po kasi ako sa inyo, kuya," yumuko ako nang bahagya. "Palagi po kayong busy. Isa pa po, ayoko pong dagdagan pa ang mga problema ng bayan ng San Antonio." Paliwanag ko.

Ano Ang Ibig sabihin ng pagluhod nito? "honey!alam Kong sa maling pagkakataon tayo nagkatagpo ngunit sobra kong pinagpapasalamat dahil nakilala kita.Lalo ng malaman Kong may mga anak tayo dahil nagbunga Ang isang gabing pinagsaluhan natin,kahit lasing ako ng gabing iyon.Pinahanap kita ng ilang taon,kahit magbayad pa ako ng malaki,mahanap lamang kita."nagulat ako sa sinabe nitong nagbayad ng malaki."sino?Alam Kong hindi si ma'am macy iyon o dikaya si Tyrone,dahil sasabihin Naman iyong Sakin.

Uy, bakit naman may pa-intrega na ito? “Teka, bakit mo binigay ang kinita mo.” “Itago mo para pagpunta natin sa bayan ay may pambili ka ng gusto mo.” Bakit siya kinikilig? Para silang mag-asawa ng tunay. “May harvest pa ba bukas? Sasama ako at mas gagalingan para mas malaki ang kita.” Natatawang umiling lang si Elijah. ***

* * * Kinaumagahan. "Huwag ka nang magalala sa mga tutulong saiyo hija, dahil nagpakuha na ako ng mga tao rito sa bayan para may makakatulong ka, huwag mo ng papuntahin pa rito ang mga tao mo sa Maynila" Ani Gov "Maraming salamat po Tito" sagot ko iyon kasi ang hiling nitong itawag ko sakaniya dahil kaibigan naman niya si Daddy.

sambit ko bago uminom ng hinain ni Mama na juice. “Ayos naman kami, maging itong bahay ay ayos lamang din. Ang bukid lang talaga ang problema maging ang babuyan dahil ang manukan ay inaayos na namin ng Papa mo, itutuloy na lamang namin ulit bukas. May mga manok na namatay at nasiraan ng kulungan. Pero madali na lamang iyon solusyonan, ang tanging malaking problema ay ang pinansyal sa ektarya ng palayan maging sa pasahod sa mga magsasaka natin,” pagpapaliwanag ni Mama.

"Gagawa nalang ako ng tula para sayo. Tugma-tugmang tula para sa aking pinakamamahal na dalaga. Dilag na kasing ningning ng mga tala sa kalangitan." "Hindi naman tugma sa dulo eh," natatawang sabi ko. "Panty mo'y aking susungkitin maamoy lang ang mabango mong singit. At kung kili-kili mo'y maasim ito'y hindi ko papansinin. Sapagkat ika'y aking iniibig. Pansit mo man ay hindi kasarapan ito'y akin paring titikman. Nais kong ipatikim rin naman sayo ang aking masarap, mahaba at matabang hakdog. Maging ang aking itlog ay babatihin upang iyong matikaman at ikay maliwanagang ako'y iyo naman talagang pinakamamahal."

Ngumiti ako sa kanyang talino at pagiging mausisa. “Dahil ang mga ito ay maaaring maging kasangkapan para sa kabutihan. Ang lupa ay nagbibigay ng pagkain hindi lamang para sa atin, kundi para rin sa marami pang ibang tao. Ang bahay ay nagbibigay ng kanlungan at kalinga. Ang yaman ay maaaring gamitin upang tulungan ang mga nagugutom, magpagamot sa mga may sakit, at magtayo ng mga paaralan upang matuto ang mga bata. Kaya tandaan mo, Gabriel: ang kapangyarihan at yaman ay tulad ng isang matalim na itak—maaari itong gamitin upang magtanggol at tumulong, ngunit maaari rin itong magdulot ng pinsala kung gagamitin nang mali. Ang pagkakaiba ay nasa puso ng taong may hawak nito.” Sa sandaling iyon ay