Novel & Cerita Pagmamahal Sa Wika

Nasa ganoon siyang pag-iisip nang biglang tumikhim ang matanda na para bang nanunukso ito. "Narinig mo iyon iha? Wala ka ng dapat alalahanin pa dahil inihanda na pala ng fiance mo ang lahat ng iyong kakailanganin. Ganito naman talaga ang apo ko kapag nagmamahal iha, masyado itong maalalahanin at maalaga", masuyong wika ni Donya Lucita sabay haplos nito sa pisngi ng kanyang apo.

puno ng pang-aakit kong wika. I can still recall how I hoped for him to love me back. I really dreamt of having that not so perfect relationship with him before. Umasa ako nang palihim kahit na imposible. I dreamt about the Farris being on top of his women. Inisip ko na sana ako na lang ang mga babaeng iyon upang maramdaman ang kaniyang mapusong haplos. Minsan ko ring inisip ang posibilidad na hindi niya ako dinroga at totoo ang pagmamahal niyang ‘yon. Ang lahat ng gusto kong mangyari ay hindi nangyari. Nanatiling pangarap ang mga ‘yon hanggang sa tuluyan na akong nawalan ng planong umasa.

Matagal ko na kayang pinagpapantasyahan yang amoy mo," wika niya. "Ano? puro ka naman kalokohan e." saad ko. "Totoo 'yon," sambit niya sabay halik sa labi ko. Halik na punong puno nang pagmamahal. At ang pagmamahal na 'yon ang mas magpapatibay pa nang pagsasama namin. Nagpapasalamat ako sa poongmaykapal, dahil pinagtapo niya kaming dalawa. Dahil kung hindi, hindi siguro ganito kasaya at ka kulay ang buhay ko kapiling ang pamilya ko.

madamdamin kong wika habang puno ng pagmamahal na nakatingin sa kaniya. “We are glad that you finally came into our life… and whatever happens, even the world go against us, we won’t give up… we will stay together and we will face the world while holding each other’s hand,” he said and I can feel his sincerity ngunit tila mayroon siyang ipinapahiwatig.

*Love is when the other person’s happiness is more important than your own* doon mo nga mapapatunayan mo na mahal mo ang isang tao kapag mas mahalaga na sa'yo ang kasiyahan niya kaysa sa mismong kasiyahan mo bilang ikaw, kung tatanungin ay hindi ko kayang pantayan ang pagmamahal ni Jaez sa akin dahil kung mahal ko siya alam kong mas higit ang pagmamahal niya sa akin. Love is the most powerful thing in the world. Anywhere it resides, one can obviously feel its presence. Love has the power to transcend all barriers and brilliantly improve the most complex of circumstances. Finding the appropriate words to describe how you feel is difficult, which is the main challenge of love. It's challengin

mahina niyang wika. Napabitaw ako at gulat na napatitig sa kaniya. Bahagyang nagtubig ang mga mata ko dahil sa sinseridad na nakikita ko sa kaniya. Bigla ay nahiya ako dahil kailanman ay hindi ko naisip ang bagay na iyon dahil parang napakataas na pangarap naman na magpakasal ako at mamuhay ng payapa kasama ang nilalang na minamahal ko.

Umiyak siya nang umiyak sa balikat nito. "I love you, Zach at kailan man ay hindi nawala iyon. Kahit saktan mo ako ng paulit-ulit, sayo parin ako babalik. Kahit pa maulit ang lahat. Ikaw parin ang lalaking nanaisin kong mahalin!" wika niya habang humahagulgol. Wala na siyang pakialam, pero mahal niya talaga ang lalaking ito. Ang lalaking bukod-tangi niyang mamahalin. Naramdaman niya ang pag alog ng balikat nito, palatandaang umiiyak ito. Kumalas siya sa pagkakayap dito at hinarap ang asawa.

I smiled because of my little miss. "Masaya ako na masaya ka sa piling ko, mahal. Everyday akong nagpapasalamat sa Panginoon na binigay ka niya sa akin." "Ako rin, sobra-sobra akong nagpasalamat sa kanya na kahit ano man ang mga pagsubok na dumating sa buhay ko ay may kapalit lahat ng paghihirap ko. Yung dating wala ng pakialam sa mundo at gusto na lang maging estranghero ay ito at masaya na kapiling ka. Maraming salamat sa'yo, sa pagpili sa akin. Sa pagmamahal mo sa akin. Mahal na mahal kita asawa ko. Hangga't nandito ako, tutuparin natin ang mga ipinangako natin sa harap ng Panginoon, hmm." wika niya. H******n ko siya sa noo. Pinigilan ang sarili na maging emotional. Sobrang saya ko lang n

Lumingon si Lyka at nakita niyang gising na si Kiko, nakamasid sa kanila nang may matamis na ngiti, habang si Mama ay nakikinig nang may kagalakan sa kanyang mga mata. “Ang tunay na pagmamahal,” wika ni Mama habang dahan-dahang nagsalita, “ay hindi ang pagiging magkasama sa lahat ng panahon nang walang anumang alalahanin. Ito ay ang kakayahang bumangon pagkatapos ng pagbagsak, ang pagtitiwala kahit na nasaktan, at ang pagpili sa isa’t isa araw-araw, kahit na maraming dahilan upang huminto. Ang kwento ninyo ay patunay na kung ang pagmamahal ay totoo, kahit ang paghihiwalay ay magiging daan upang lalo pa itong tumibay.”

Ramdam ko ang tibok ng puso ko na parang may sariling mundo. “Wifey,” mahina pero buo niyang sabi. May halong ngiti, pero may lalim din. “Isang bagay na natutunan ko kay Mommy, mayaman man o mahirap, pareho lang ‘yan pagdating sa pagbibigay sa taong mahal nila. Magkaiba lang ng halaga sa materyal, pero ‘yung bigat ng pagmamahal, pareho lang. Walang bawas.”