Novelas y relatos de Palatandaan Ng Tunay Na Ginto

Ang daming tanong naman nito. "Manong security, our time is gold, as in Ginto, meaning mahalaga. Kanina ka pa nagtatanong sa amin. You are just wasting our time, and our time is gold. Can't you see? My children are sick." Kala nito, ano ka ngayon?

nag-aalangang tanong ko at napaiwas ng tingin. “Pilak? Silver? Hindi ‘yan totoong silver. Tig-kinse lang ‘yan do’n sa may palengke. Metal lang ‘yan na kulay silver,” sagot niya. Dahil doon ay napaangat ako ng tingin sa kanya, at dahil mukhang totoo naman ang kanyang sinasabi ay unti-unti kong inangat ang kamay ko. Pinigilan ko iyon mula sa panginginig at nang tuluyan ko iyong mahawakan ng ligtas ay napabuntong hininga ako. Hindi nga ito gawa sa purong pilak.

Ang sakit ng ulo ko sa mga nalaman ko. "Hindi lang iyon. Nandyan din sa mapa kung saan matatagpuan ang mga ginto. Ito ang susi ng kahon. Ito naman ang mga peke. Ikalat mo ito sa mga lugar kung saan ka alam mo pwede nilang nakawin. Ang karamihan ang akala lang nila ay isa lang itong ordinaryong kwintas pero ito ang tunay na susi."

"Nagpunta ka dito nang hindi man lang nagtanong muna?” "Tanungin mo na lang si Saul kung kailangan mo." "Bakit ko naman gagawin iyon?" Ginigalaw ni Gian ang kanyang frosted gold na relo na may mapagmataas na itsura. "Bakit naman ito magiging mahalaga sa akin? Ha? "Basta't hindi ka mula sa pamilya John o pamilya Patel, kaya kitang durugin sa kahit anong paraan sa Golden Sands!"

Hindi ko yata makakausap nang matino ang isang 'to tungkol sa ginto. “Ayaw sa 'kin, e. Masyado raw akong mahal. Hindi raw sapat 'yong ginto na nakabaon sa bahay namin para ipalit sa 'kin," seryoso niyang sabi. Nanatili naman akong naka-poker face. Akala niya siguro ay natutuwa ako, ang hindi niya alam, ang sarap niyang isilid sa sako. Daig niya pa ang kinulang sa bakuna. “Tapos mayro'n pang isa. Alam mo sa puno ng mangga namin sa likod ng bahay? May nakabaon din daw doon na baul na puno ng mga kayamanan tapos—”

Hindi ko na napigilan ang sarili ko at mahina kong tinapik ang katabi ko ngayon. "Dong." "Yes, wife?" "Yang gate ba ay totoong ginto ba yan? Parang realistic gold kasi ang itsura niya eh." Hindi niya ako agad sinagot, ngunit nang lingunin niya ako ay seryoso ang ekspresyon ng mukha niya, tila ba wala itong bahid ng biro. "That's real gold."

Tila napansin iyon ng lalaki dahil bumaba ang kaniyang tingin. “Gaano naman kalaki ang isang ginto?” “Huh? Baguhan kaba?” tumango ako. “Ang isang ginto ay nagkakahalaga ng limang pilak, at ang isang pilak ay sampong tanso.” Paliwanag nito. “Wala kasi akong pera, magkano ba ang isang Sali?” “Isang pilak lang, ngunit dahil nangangailangan ang magandang binibini ay sisingilin na lamang kita kapag nakakuha ka ng ginto.”

Sa pinakamataas na antas, bumibili lang siya ng totoong ginto at inilalagay sa vault bilang seguridad. “Every gift that fate bestows has a price tag attached.” Biglang bumuntong-hininga si Steph. Ngumiti si Janella at pabirong sinaway siya, “Wow, ang galing mong pilosopo.” Tinulak siya ni Steph, “Wala kang paninindigan!” Nagkibit-balikat si Janella. “Paano naman ako naging walang paninindigan?”

Mukhang bawat sulok ng bahay ay nababalutan ng mga ginto at diyamante. Katitingala ko pa lang sa itaas at hindi pa naaabot ang dulo ng pangalawang palapag ng hagdan ay natanaw ko na ang babaeng nakayuko at nakangisi. Nasa teresa siya ng ikatlong palapag at malamlam ang mga mata na pinagmamasdan ako ng mabuti.

Ito ang nagbibigay ng makinang na liwanag sa buong silid. Samantalang nang suriin niya ng tingin ang mga pader at kisame ay napagtanto niyang napapalamutian iyon ng masalimuot na mga disenyo, carvings, at gilding, na nagbibigay ng isang impresyon ng kayamanan at karangyaan. Ang kulay ay karamihan ay ginto at kayumanggi na mas lalo lamang na bumagay sa aura na nais na ipakita ng mga Galvez. Proud and Powerful.