Pangarap Sa Buhay Novels & Stories

May kasiyahan at kapayapaan pa kaya sa buhay nila? Magkakaroon pa kaya ng kapatawaran para sa isa't isa? Mapipigilan pa kaya ang mga masasakit at masalimuot na mangyayari dahil sa isang paghihiganti? Buhay ang kinuha at buhay din ang magiging kapalit. Pinaglalaruan ng isang tinig. Boses na nakakapangilabot. Paulit ulit na naririnig at kapag narinig mo ito magtago kana, dahil ikaw na ang susunod.

Umupo s'ya sa gilid ng malambot at malapad na kama. Bakit parang ang bilis ng mga pangyayari? Nakaraang araw lang nag iisip s'ya ng paraan kung paano kikita ng pera? Ngayon, heto at may solusyon na nga pero mukhang simula naman ng pagkasira ng buhay n'ya. Hindi naman s'ya tanga para hindi malaman kung ano ang pinapasok? Ano pa ba ang inaasahan n'ya? Walang matinong lalakeng magbabayad ng ga'nun kalaking halaga para lang maging simpleng assistant nito. S'yempre may higit pa itong inaasahan.

Sarap na sarap ako sa kinakain ko dahil kapag nagising na ako sa malaking kahibangang ito ay balik na naman ako sa lusak. Mahirap pala ang ganitong buhay na walang sariling pera at pumapayag na lang maging parausan dahil hindi ko kayang tumayo sa sarili kong paa. Ngunit alam kong mababago ko rin ito nang naayon sa sarili kong kagustuhan.

Babaeng mababa ang lipad, kayang kayang bilhin nino man. Pero wala akong pakielam, mapapakain ba ako nang pagiging marangal nila sa buhay? Dito ako lumaki. Bata palang ako binebenta na ni mama ang katawan ko sa mga kano, kaya nang magka isip ako ay lumayas ako sa puder niya at ginamit ko ang sarili kong katawan para kumita nang pera. Kina*rat nalang din naman ako nang kung sino sinong kano, bakit hindi ko pa ituloy? Nag bubuhay mayaman ako dahil sa katawan ko, dahil sa trabaho.

At, anong layunin ng paggawa ng pangalan para sa kanyang sarili? Hindi ba ito ay upang tamasahin ang buhay? Ito ay upang tamasahin ang mga magagandang babae, ang mga magagandang bagay, at ang alak na hindi matitikman ng iba. Ito ay upang tamasahin ang mga karapatan na hindi tinataglay ng iba.

Payo ni Ate Mering sa kanya. Natahimik cya sa sinabi nito... tama nga ito, gagawin nyang maging masaya ang pangalawang buhay nya. pero paano nya gagawin iyon kung ang magpapasaya ng buhay nya ay ayaw na sa kanya?

Tinanguan niya muli ako. "Shaina, naiintindihan kita sa sinasabi mo sa akin. Ang masasabi ko lang talaga sa 'yo ay magsikap ka sa buhay. Kung may gusto kang mangyari sa buhay mo o sa pamilya mo ay kailangan na sipagan mo. Gawin mo ang nararapat mong gawin. 'Wag kang susuko, okay? Lahat ng paghihirap mo sa buhay ay may kapalit rin na tagumpay 'yan. Walang naghihirap ang walang inaaning tagumpay sa bandang huli. Naiintindihan mo ba ang sinasabi ko sa 'yo? Magiging matagumpay ka rin sa bandang huli. Mabait ka naman at sigurado akong may naghihintay na gantimpala sa 'yo ang Panginoon natin. Magtiwala ka lang, okay?" sabi niya sa akin.

Hindi ko alam kung ano ba talagang gusto kong gawin sa buhay, hindi ko naman pinangarap ang maging isang maid o maging isang tindera sa palengke. Mataas ang pangarap ko para sa sarili ko, pero kapag tinatanong nila kung ano ba talagang pangarap ko, hindi naman ako makasagot. Dahil hindi ko naman talaga alam kung ano ba talagang gusto ko. Ang gusto ko lang ay yumaman at mag karoon ng magandang buhay sa hinaharap.

diresto ko nang tanong, marami pa akong pangarap, ayokong masangkot sa krimen at makulong. Baka sa halip na gustuhin pang mabuhay ni Popsy ay maging kabaligtaran na lang ang maisipan nito dahil sa kakahinatnan ng buhay ko. Ang dami nitong hirap at sakripisyo para lang mapalaki ako, tapos kalokohan ang isusukli ko.

Tila paulit-ulit na bumalik sa utak ko ang sinabi niyang 'yon. Paano ako magiging masaya kung mag-isa na lang ako sa buhay? Paano ako magiging masaya kung alam kong nasa panganib pa rin ang buhay ko at walang kasiguraduhan ang aking kaligtasan? At paano ako magiging kampante kung ang mga taong nakapaligid sa'kin ay hindi totoo. Mga taong pumatay sa mga magulang ko.