Philippine National Dances Novels & Stories

He joined in too, trying the haka steps but looking more like a confused dancer at a wedding. Still, the sound of laughter, the sound of dancing, and the light of the fire made it feel like a dream. Tapos habang pinapanood naming gumagalaw ang mga alon sa dilim, one of the elders sat beside us. “You are newlyweds?” tanong niya. I nodded. “Yes po. From the Philippines.” “You carry a strong heart, I can tell,” sabi niya sa akin. “But be gentle with each other. Not just in terms of physical appearance, but also in terms of listening, patience, and love."

Pagak akong natawa at nangingilid ang luhang muling naglagay ng alak sa baso at nilagok iyon Huminga ako ng malalim at pinunasan ang luhang pumatak sa mga pisngi ko at taas noo na tinuon ang tingin sa dance floor para makalimutan ang sinaryong iyon Napatingin ako sa isang grupo ng kalalakihan na naka jersey habang malakas na nag hihiyawan sa lounge nila "They're pro players who win the championship just tonight. Representative ng Pilipinas," the bartender said.

Pagdakay, muli kong ibinaling ang tingin sa nakangiting mukha ng aking asawa. "You notice that? He looks like exactly like your father," turan ng asawa ko. "I don't have any idea if who is he, babe. Malalaman natin 'yan mamaya," ani ko. Nagsimula ang nakakaindak na musika para sa sayawan. Iginiya ako ng aking asawa sa gitna at sinayaw namin ang naturang Hawaiian dance, the Hula Dance. Nag-enjoy kaming lahat. Ramdam ko ang puting buhangin sa aking mga paa. Makikita ang ilang bonfire. At pagkatapos ng sayawan. May nagperform nang ilang tinatawag na dancing with fire. Ang alam ko'y tradition ito rooted in Samoan culture that incorporates the Samoan weapon nifo oti o tinatawag nilang war knife.

Bigla ang pamumutla ni Jia. Natutulalang napatingin sa kaibigan saka muling ibinalik ang tingin sa grupo ng mga mananayaw na nasa gitna ng kalsada para sa Regada Festival. Ang Basayawan Dance ay bahagi na ng tradisyon at kultura sa nasabing lalawigan para sa fiesta ng Patron na si San Juan at taon-taon itong isini-celebrate ng mga Caviteño.

sigawan ng lahat. “May we request our Papa Marco and Mama Kara to please occupy the dance floor,” sabi ni Nikolai na umami nang pagkamangha sa mga guests dahil mukhang alam na nila ang susunod na magaganap. Sumunod naman ang mag-asawa na hindi mawala ang saya sa kanilang mga mukha. “For your first dance tonight, we will be playing the song Papa Marco wrote for our gorgeous Mama, titled… My Karamelle,” paliwanag ni Nikolai bago pinadaan ang daliri sa electric guitar.

Kaya madalas ang pagbisita namin sa aming mga mahal sa cemetery. "Next month dad meron kaming dance showdown sa Maynila naman, gaganapin sa Makati kaya pinaalam na namin agad po sa inyo," paalala ni Perseus. Mabuti na lang at hindi rin mahilig sa pagkanta itong mga anak ko dahil hindi ko na talaga alam kung saan sila nagmana pero sa sayaw for sure ako kung saan talaga namana ang ganyang talent, walang iba kundi sa aking baby Shemaia. My baby Shemaia… I miss her already. I really damn miss her.

Nakita nila at hinangaan ang napakaganda at mayamang tagapagmana ng Kresong Pilipino na si Felicidad de Quintos. Ang grupo ay dumalo at nanood sa palabas na dula. Napanood nila ang mga batikang mandudula at artista na sina Ratia, Carvajal at Fernandez. Ang dula ay hindi naunawaan ng mga karaniwang mamamayan dahil ang dula ay sa wikang Kastila.

Inilipat ko na lang ang pisngi ko sa dibdib niya, sinasabayan ang bawat galaw. Nang biglang may tumapik sa balikat niya. Si Philip. Mukhang may tama na. Namumula na naman ang mukha at amoy alak. “Can I dance with her?” tanong niya kay Eliezar, pero ako ang tinitigan. “Sorry,” sagot ko agad. “I don’t feel like dancing with you.” Hinawakan ko ang kamay ni Eliezar. Aalis na sana kami sa dance floor pero humarang si Philip.

Ganoon lamang noon. Of course, normal magdaan sa dance lessons ang mga anak-mayaman bilang parte ng training sa social skills. Ganoon din si Carl at kahit siya ay nagdaan sa regular lessons hanggang late teens niya kahit isang single dad ang nagpalaki sa kanya. Of course, sometime in his younger years, Jigo took dancing classes, too. Kasama ang ballet.

Bumuntong-hininga siya at mahinang tumango rito. She took a deep breath before flashing a smile to the next dancer. She didn’t know the guy, but she still greeted him and gave him a smile. Ganoon din ang ginawa niya sa mga sumunod na lalaki. “And now for the singing of the birthday song!” sambit ng host pagkatapos ng huling lalaking sumayaw sa kanya. Hindi tinatanggal ang ngiti, marahang pumunta siya sa kanyang mataas na cake na nasa buffet table. Nagsimulang tumugtog ang piano na sinabayan pa ng mga bisita sa pangunguna na rin ng mga host.