Novel & Cerita Pinagtagpo Pero Di Tinadhana

hindi naiwasan na bahagya pang kinilig ang kanyang kaibigan. "Gaga!" At bahagya niya itong natapik sa braso. "Huwag mo nang pangarapin dahil mahirap. Iyong feeling na ang baba- baba mo. Then, nakakatakot isipin na wala pang kasiguruhan iyong sandaling na na kaya ba niyang i- recognize ka, after ng nangyari sa inyo? O iisipin mo na para ka rin kagaya ng iba, na matapos nakuha ay etse p'wera na lang. Goodbye!"

“Matagal na akong sikat, pero ito ang unang beses na nakatagpo ako ng ganitong hinaing. Hindi mahalaga. Bukas ay magiging kapana-panabik at maganda!" “Na-disappoint ako sa sarili ko. Kailangan kong maging malupit sa sarili ko. As long as I work hard more, I will definitely realize my dream.” Ang ganitong mga komento ay madaling nag-udyok sa puso ng mga tagahanga. Para siyang naka-encounter ng matinding hinaing.

Sabi nito “Anong ibig mong sabihin?”. “Matagal na iyang singsing na iyan ,at nag iisang singsing lang yan sa mundo binayaran ng bumili niyan ang shop na gumawa niyan kapalit na wala magiging katulad sa kahit na anong jewelry store kahit sa kanila Hindi sila pwede maglabas ng ganyan na kahit kahawig man lang,kaya ako nagtataka paanong meron ka niyan eh hindi sila pwede maglaBas ng konpya niyan diba sabi mo mumurahin lang?pero bakit meron kaniyan? Alam mo bang Kaya mo bumili ng isa o higit pa na isla gamit yan!” Mahabang pahayag nito .

Kabanata 7 Sabi nila, pantay ang mundo. Sabi nila, walang pinapanigan ang tadhana at tuwid ito kung tumingin sa mga nabubuhay... sabi nila... hindi malupit ang buhay sa mga naghihirap na. Pero—bakit ganito? Bakit ganito ang buhay ko kung totoo lahat ang mga iyon? Bakit ang buhay kong lugmok na nga, mas pilit pang dinidikdik paibaba?

Nasaan ang sumpaan Akala ko ay walang hanggan Ngunit bakit ngayo'y nasasaktan Hanggan dito na lang ba Ang ating walang hanggan "Ngunit dahil ito ang kagustuhan mo. Kahit walang kasinsakit, aalis ako. Dala ko ang isang bigong laban. Akala ko maipapanalo kita hanggang sa huli. Akala ko tayong dalawa ang itinadhana pero nagkamali pa rin pala ako. Wala na akong ibang mapuntahan. Walang pamilya, walang kamag-anak at ngayon, Sheinei ikaw ay tuluyan nang isinuko ako. Kung alam mo lang ang hirap ng mga pinagdaan ko para lang maipanalo kita. Sana makita mo ang mga sinakrpisyo kong iyon sa'yo dahil ikaw lang ang gusto kong makamit sa buhay ko. Tandaan mo lang, minahal kita dude. Higit sa lahat, higit

“Alam kong mahal na mahal mo si Blaze kaya sana h'wag mo siyang sukuan. Lahat tayo ay nagkakamali, Dream, lahat tayo ay nakakasakit at nasasaktan pero alam mo ba kung ano ang pinakamaganda? Iyon ay nagmamahal tayo at patuloy tayong nagmamahal at lumalaban,” “Marami akong natutunan sa mga pinagdaanan ko, Dream, at isa sa pinakamalaking natutunan ko ay ang magpatawad at humingi ng tawad.” Nakakatawa. Nakakaiyak. Ang babaeng kaharap ko na pinagselosan ko ay nakangiti sa 'kin ngayon habang pinapalakas ang loob ko. Si Grace na akala ko'y karibal ko ay hindi ko akalaing magiging tagapayo ko.

Hanggang sa halos magkatapat na kami. "Hindi kita sinadyang saktan." Napakurap ako. At nakakainis. Dahil alam kong totoo iyon. Hindi niya sinadya. Pero nasaktan pa rin ako. --- "Hindi mo naiintindihan." Bahagya akong napaatras. "Buong buhay ko..." Napahinto ako. Mabigat. Masakit. "Buong buhay ko, natatakot akong maiwan."

Ang layo na nga ng narating nito dahil sa pagsusumikap nito't pagpili sa pangarap nito, kaya mali nga’ng talaga ang desisyon niyang magpunta pa rito. Ano pa ba ang puwede niyang gawin? Ang tumakas? Ang magtago? Pero saan naman? Makakaya niya nga ba talaga’ng taguan ang pamilyang 'yon? ~ “And one more thing, kahit subukan mo pa'ng magtago sa 'min ay walang silbi 'yon, dahil kahit saan ka pa magpunta ay mahahanap at mahahanap kita, kaya binabalaan na kita, Camina, hindi ako masayang kalaban, dahil lahat ng pinaghirapan mo ay kayang-kaya kong wasakin.”

"Ayaw mo ba sa babaeng hindi marunong magluto?" Napasinghap ako at napatingala ulit. Bakit kasi wala akong alam? Yong ibang mga haduf naman dito ay marunong. "Huwag mo ng sagutin, alam ko naman na ang sagot, okay lang. Hindi ko na pala ipipilit ang sarili ko sa 'yo." "Shane..." "Tanggap ko naman." "Na?" "Na 'di tayo pwede. Pinagtagpo pero di 'tinadhana. Hindi na posible. Pinagtagpo pero di 'tinadhana," kanta ko pa tsaka napangiwi.

Hindi lang ito pagnanasa. Ito ay isang uri ng sexual tension na hindi mo kayang itanggi kahit gusto mo. Parang apoy na hindi mo hawak, ngunit ramdam mo sa bawat galaw. Hindi ko rin maintindihan kung bakit ganito ang nararamdaman ko. Siguro dahil siya ay Jayden Fendi—billionaire, popular, hindi maabot. O baka dahil sa bawat lihim na paghawak, bawat init na hindi pa naipapakita sa publiko, ay naglalarawan ng isang mundo na gusto kong maranasan.