Novel & Cerita Poisoned Apple

My pot also caught my attention, kaya binuksan ko kung anong meron doon. Kulay, i-itim? All I can see is black! "Apple!" I heard heavy footsteps approaching me, pero hindi ko s'ya nilingon. My eyes are stucked at this black trash in my pot. "Aannoooo?!" "And what is this?!" "Tsk! Kanin! Nabulag ka na ba?! Lang'ya naman!" "Sunog na itlog at sunog na kanin for breakfast?! Seriously, Apple?!"

He paused and cleared his throat. "The couple decided to be free, and meet in their next life. They decided to kill each other with poison, the younger brother was so confused why the two fell asleep after drinking. The tree was dying that time, but after the two died in that tree it became healthy and the fruits were believed to be magical." Napakurap ako, seryoso ba 'yon? "Magical?" Kwestyon ko. "Yes, it's sweet. But its sweetness can make you cheer up, maybe the two were happy so the fruit of the tree can make you cheer up for a moment or be happy." Napatango ako.

“Apple?” Napatingin siya sa kanyang lolo nang bigla itong lumapit sa kanya. Mayroon itong hilaw na ngiti sa labi at mukhang na sa good mood. Tipid niya itong nginitian pabalik at humugot ng malalim na hininga. “I need to heal, Grandpa. I can’t keep the doctors away from me,” pagbibiro niya rito. Natawa ang kanyang lolo sa sinabi nito at humugot ng malalim na hininga. “I see. But remind you, you have to eat something healthy. And don’t you worry, your doctor is not allergic to apples.”

Basta ang nasa isip niya lang ay mailabas ang init ng katawan niya at matikman ng buo si Apple. Ilang bayo pa ang ginawa niya ay napansin niyang hindi na ito sumisigaw sa sakit, kun’di umuungol na ito. Lihim siyang napangiti at mas binilisan pa ang ginawang pagbayo rito. “M-may tao..” Wika ni Apple, pero hindi niya ito pinapansin. Hindi rin niya napigilan na makaramdam ng inis sa taong nasa labas at panay ang ginawang pagkatok sa pinto.

Tuluyan na siyang nahulog, dala-dala ang apple na pilit niyang inaabot kanina. ISANG MALAKAS NA TUNOG ANG KANIYANG NILIKHA.

Balewalang sagot niya. Hinagis nito sa ere ang apple at sa mabilis na galaw ay hiniwa nito ang prutas habang nasa ere at pagbagsak ng apple ay mabilis nitong kinuha ang platito, bumagsak sa platito ang anim na hiwa ng apple.

Unti-unti rin na namula ang kaniyang leeg hanggang tainga, he cursed under his breath. "Good..." Humarap ulit ito sa katawan na wala ng buhay. "Professor Wyatt, look what I saw." Itinaas ni Leora ang pagkain na naka balot sa cellophane. "I think the poison is in the food and, based on the symptoms, the culprit used cyanide." Nilapitan ni professor Wyatt si Leora at kinuha ang pagkain. Kapagkuwan ay tinignan kaming lahat.

Kunating puridong narcissus ay nakamamatay sa tao. Pero, kahit na kaunti lang ang laman na alkaloid sa daffodils, ang pagkain ng marami ay magreersulta sa malaking sintomas ng food poisoning, pero hindi ito nakamamatay kung hindi ito masyadong madami. Kahit ano pa, ang sakit sa food poisoning ay hindi kayang tiisin ng isang ordinaryong tao. Hindi lamang nito inuudyok ang pagsusuka at diarrhea, ngunit lagnat, pagkibot, at mga sakit din sa nervous system.

Tinungo nito ang kaliwang bahagi ng ikalawang palapag. The place was wide. Tatlong palapag iyon na tila kastilyo ng delikadong hayop sa gitna ng kagubatan. Tahimik akong ihinakbang ang mga paa. Hindi ko rin maitatanggi na napapanatili ang kalinisan ng lugar. Humarap sa akin si Black. Seryoso ang mukha. Nasa harapan kami ng pintuang may nakapaskil na inisyal.

Sa isip-isip ko pa. Ngayon ay ipinagtitimpla ko na siya ng kaniyang juice;apple juice at nang matapos ako ay binitbit ko na ang pitsel at isang baso, papunta kay Anus sakto naman ng paglabas ko ng kusina siyang bumuhos ng malakas na ulan.