Rainha Mga Nobela at Kwento

ใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมที่เขาชอบใช้ประจำ ​Mith กลิ่น Cherry syrup ​กลิ่นนี้เอาจริงเป็นน้ำหอมที่เธอกัดฟันจะลองซื้อมาใช้ เพราะเป็นกลิ่นซิกเนเจอร์ตัวดังของแบรนด์ เธออยากลองใช้เพราะเห็นรีวิวจากยูทูปเบอร์คนหนึ่งเชียร์อัพน้ำหอมกลิ่นนี้ ว่าเป็นกลิ่นหอมยั่วเย เซ็กซี่มีเสน่ห์ แบบคุณหนูชุดแดงลงจากรถบีเอ็มสุดฮอต ตอนนั้นก็มีแฟน อยู่อยากตัวหอมแบบเซ็กซี่บ้างอะไรบ้าง อยากลองเปลี่ยนมาดตัวเองจากสาวแนวเซอร์ เป็นสาวเซ็กซี่บ้าง เสื้อผ้ายังทำใจให้ใส่ไม่ได้เพราะไม่แนว เลยลองเริ่มที่กลิ่นก่อนเผื่อจะบิ้วไปทางอื่นได้

มือใหญ่บีบเคล้นคลึงสองเต้าพร้อมโน้มหน้าลงไปดูดเร่ายอดอกสีระเรื่อของเธอทั้งสองข้างสลับไปมาและไล้ปลายลิ้นเลียวนรอบเต้ามายังลำคอระหง พร้อมขบเม้มหนักหน่วงและเอวสอบก็เคลื่อนไหวสอดลึกทุกครั้งที่เธอบิดเอวยกเด้งหา “อะ อื้อ ชะ...ชื่อองค์อินทร์ หรืออินทร์ อ่า ร้อน...อ่า” สองมือเล็ก

เป็นชายชุดดำร่างเล็กมากในมือเขามีเพียงก้อนหินก้อนเล็กๆมากมายโยนเล่นไปมา "เป็นไปไม่ได้! ดัชนีทลายสวรรค์!" คนที่ 5 เป็นผู้หญิง เธอหน้าตาสวยงาม แต่งชุดหญิงคณิกา ถือร่มสีดำ

เขาสั่งเสียงเรียบแต่หนักแน่น รุ้งระวีร์ใบหน้าแดงซ่านด้วยความอับอาย เธอเอื้อมมือไปปลดปมเสื้อคลุมช้าๆ ปล่อยให้มันกองลงกับพื้น ก่อนจะเริ่มแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ด เผยให้เห็นเนินอกสล้างที่ซ่อนรูปอยู่ใต้บราเซียลูกไม้สีขาวสะอาดตา เสี่ยธนากระตุกยิ้มที่มุมปากอย่างพึง

เตมินทร์บอกเพิ่มเติม “พี่สาวของสุดาทำงานที่นี่ด้วยนะคะ ชื่อสร้อยค่ะ” เสียงแทรกขึ้นมาเป็นเสียงฤดี ที่เรียกความสนใจให้สี่หนุ่มมาก “เป็นพีอาร์เหมือนฤดีไงคะ”

ว่ากันว่าสายฝนช่วยกลบเสียงสะอื้นและเลือนหยาดน้ำตา ปาลินทร์ธิดาถึงได้เลือกยืนกำคันร่มในมือท่ามกลางสายฝนทีโปรยปรายโดยไม่คิดจะเปิดใช้มัน เธอปล่อยให้เนื้อตัวเปียกปอน เดรสสีชมพูอ่อนลู่แนบกับเรือนร่างแบบบางที่ผ่ายผอมจนเกินพอดี เพราะหลายปีมานี้เธอต้องอกไหม้ไส้ขมเสียจนไม่เป็ นอันกินอันนอน

ทำไมหัวใจถึงได้เต้นแรงอย่างนี้ สารเอ็นดอร์ฟินแทบหลั่งออกมาท่วมความรัก เธอขวยเขิน ลูบท้ายทอยไปมา เดินแข้งขาพันกันไปหมด

คนตัวเล็กยังแนะนำตัวไม่ทันจบดีก็ต้องชะงักไปกลางคัน เมื่อฝ่ายตรงข้ามมิ้ลเชคสมชื่อดูได้จากหน้าอกคัพดีที่กระเพื่อมไหวเวลาเธอก้าวเดิน ไหนจะบั้นท้ายที่เด้งงอนราวลูกบอลโยคะชนิดที่เรียกว่า น้อง ๆ นิกกี้มินาจเลยก็ว่าได้ประกอบกับการแต่งตัวที่ดูเป็นแฟชั่นจ๋าตั้งแต่หัวจรดเท้า ซึ่ง ต่างกับเธอราวฟ้ากับเหว “เอ้า เธอตกลงชื่ออะไร”มิ้ลเชคเรียกเพื่อนใหม่อีกครั้งเมื่อเห็นอีกคนเอาแต่เหม่อลอยไม่ตอบคำถามเธอเสียที “นะ น้ำหนาวจ้ะ”

สาวใช้ร่างผอมแนะนำอย่างเสียไม่ได้ “สวัสดีค่ะคุณซีบิล ดิฉันชื่อรมิตาค่ะ” รมิตารีบแนะนำตัว แต่ดวงตาที่ฉาบด้วยอายแชโดว์สีฟ้าสดของซีบิลเพียงแค่ปรายกลับมาอย่างเหยียดหยามราวกับจะบอกว่า ‘ฉันไม่ได้พูดกับหล่อน’

ท่ามกลางความสยดสยองนั้น หญิงสาวผู้หนึ่งเดินผ่านกองศพอย่างสง่างามราวผู้ชมภาพวาดที่ไร้ซึ่งความรู้สึก นางสวมอาภรณ์สีฟ้าอ่อนสะอาดตาตัดกับความชุ่มโชกของโลหิตโดยรอบอย่างเห็นได้ชัด ไป๋อันหรานหรือองค์หญิงสิบเอ็ดแห่งเผ่าปีศาจเดินอย่างช้า ๆ ไม่สนใจหยดเลือดที่กระเ ซ็นมาติดปลายรองเท้า นัยน์ตาคู่สวยของนางเย็นเยียบ สงบนิ่ง แต่ลึกลงไปคือความอํามหิตจากส่วนลึกของจิตใจ