روايات وقصص ضمن Reminiscing In Tagalog

aniya at ipinagdiinan pa niya ang salitang PAGHANGA. "Bakit? May evidence ka bang siya nga? Saka paanong 'di ako hahanga sa isang tulad niya, memorable yata para sa akin 'yong ginawa niya na pagligtas sa akin noong nasa Siargao tayo," saad ko at siyempre tanggal angas ko dahil may papikit pikit pa ako na tila nadadala ako ng pagkakilig. "Tsss, so you like old men?"

Alam niyang makukunsensya ito kapag bumalik ang mga alaala nito. "Eachen… try to remember the times we shared. The happy moments… the dreams we built…” aniya na nakagat ang ibabang labi. Nakatingin lang sa kanya ang binata, tila pilit na inaapuhap sa isipan ang mga sinasabi niyang pangyayari. Nagawa niyang mahawakan ang braso nito.

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

tawag ko nang mahina habang nakatitig sa nagliliyab na apoy sa harap namin. "Bakit, baby?" tugon niya sabay halik sa buhok ko. "Kahit... kahit matapos na ang twenty days natin... kahit bumalik na tayo sa Maynila... hinding-hindi ko makakalimutan ang gabing ito. At hinding-hindi ko makakalimutan ang mga alaalang iniwan natin dito sa Mountain Province."

Ngumiti siya panandalian na tila may binabalikang memory from the past. "Do you remember our first meeting?" Sa hallway ng Samson University. "Yeah. Binangga mo lang naman ako." Sabi ko na ikinatawa niya ng bahagya. Nakita ko pa ang makinis, maputi at mahaba niyang leeg. Napalunok ako. "Nag sorry naman ako." Ganti niya. Salubong na ngayon ang mga titig namin. "What about that?" I didn't get her point, kasi, for reminiscing about that old day.

Baka mapahiya lang ako at paalisin. Kinagat ko ang pang ibaba kong labi bago ako tumayo at tumingin sa mukha ko sa salamin. Napahinga ako ng malalim bago isang alaala ang biglang pumasok sa isip ko. Flashback "Ang sarap naman nito," sabi ko habang hawak-hawak ang isang parte ng manok at habang may laman na pagkain ang aking bibig.

Agad akong napabangon ng makita si Mommy dito sa loob ng kwarto ko. Umaga na pala... "You look so happy kanina, ano ba ang napanaginipan mo?" Tanong ni Mommy sakin habang inaayos yong mga gamit ko sa school. "Nothing." Mabilis kong sagot. It's just a dream...? No, it's not a dream. You should called it memory Terence! 'Sh*t! What are you thinking Terrence!! Damn, forget her Terrence okay! Two years have past, you should already forget about her!' Paulit-ulit kong saad sa isip ko.

tumahimik nama sila na parang dinadigest pa ang mga nalaman. " she is slowly regaining her memory" sabat ni dee kaya sakanya napunta ang atensyon nila. " yeah. gusto ko ngang iuntog na lang ulet e." sabi naman ni sis. pakabrutal. " kahit anong gawin nateng tago maalala at maaalala nya pa den. " sabe ko naman.

Pareho kaming humihingal habang naglalakad pabalik sa aming mesa. "That was fun," komento ko na may ngiti sa labi. "I told you na masaya roon, ikaw lang talaga ang nega. Babalik ulit tayo mamaya pero ngayon ay uminom na muna tayo. Nakakauhaw rin ang sumayaw."

O naghahallucinate kaya? "Miss? You don't know? Okay. Thank you." Pinaandar na nito ang kotse nito, leaving a trail of dust on it's wake. He called her Miss. Three times. Not Hope. Not Hopie. He wasn't Rain. Malamang pinaglalaruan lang siya ng kanyang mga mata. She just missed him so much kaya akala niya nakita niya ito... Wala sa sariling sumakay siya sa bus nang dumating iyon. Pero nang umandar ang bus at lingunin niya ang pinanggalingang bus stop, binaha ng alaala ang kanyang memorya.