Ring Bound Book Novels & Stories

Marahan n’yang hinahawi ang mga hibla ng buhok na bahagyang tumabon sa bandang mata nito, ngunit nagita sya nang bigla na lamang hawakan ng mahigpit ni Haniel ang kanyang kamay. “Ha-Haniel, anong…” pagtataka nya. Biglang idinikit ni Haniel sa kanyang dibdib ang hawak na kamay ni Glayscent, hindi nya naman magawang bawiin ang kamay dahil mahigpit ang pagkakahawak nito sa kanya. “Please…” narinig n’yang bulong ni Haniel ngunit hindi na nya naintindihan pa ang ibang mga sinabi nito dahil sa sobrang hina.

"Buti na lang kasya. So your ring size is really 6.5 then. I even asked Al to look at your jewelry box and check for it." "Ah. Kaya pala. Parang may mali noong binuksan ko jewelry box ko matapos ko maligo. I knew something was off." "Anyways, if you want the book, I'll give you another one. Iyong walang punit at walang hiwa sa gitna." "You shouldn't destroy books, okay?" "I heard you." "Well then, you just need to memorize this and we're all set. You did a good job in getting me this ring. Now we really look like a legit engaged couple. See you this Friday night."

Sandali ring umalis ng hapag si Madame Patrizia upang gumamit ng palikuran sandali. “What did they say? Contract? Ngayon na `yon pipirmahan? Agad-agad?” sunud-sunod na tanong ni Dona sabay lingon kay Jackson na nakaupo sa kaniya. “Kuya, nasisiraan na ba sila Mama?”

Naka-roll up ang manggas nito, litaw ang bahagi ng braso niya, litaw ang mga ugat, at kumikinang nang malamig, marangyang liwanag ang relong Patek Philippe sa pulso niya. Sinilip ni Liza siya nang basta-basta, at napatingin ang mga mata niya sa bahagyang pulang marka sa itaas ng kwelyo nito. Kahit sino, kung may karanasan, alam kung ano 'yon.

Rinding-rindi na ang taynga niya na marinig iyon sa bibig ni Zia. Simula na lang nang bumukod silang mag-asawa ay wala na itong ginawa kundi ang isampal sa mukha niya na wala itong gusto sa kanya. Katunayan ay against din siya sa kasal na ito kung hindi lang dahil nabuntis ang asawa at kailangan niyang panagutan ito. Aware siya noon pa na ang kuya Nigel niya ang laman ng puso nito. At tanggap naman niya iyon. Ni hindi nga siya nagrereklamo kahit lantaran na ang ginagawa nito. Ang pinagpasalamat lang niya ay may asawa na ang kuya niya at alam niyang nakababatang kapatid lang ang tingin ng huli sa kanyang asawa. At aminado siya na may time din na naiinis siya sa kapatid kapag nag-aaway sila ni

Tahimik na ang buong bahay. Hinimas ko ang tiyan ko. “Hindi pa kita kilala,” bulong ko. “Hindi ko pa alam kung paano maging nanay.” May luhang tumulo sa gilid ng mata ko. “Pero andito ka na.” Kinabukasan, pag gising ko, may mga bagong gamit na sa kwarto. Baby books. Vitamins. Listahan ng doctor. Parang may plano na ang lahat.

Parang kilalang-kilala niya ako, kahit na bago pa lang ang lahat ng ito. Bawat galaw ay nagpapalakas ng init, bawat haplos ay nagpapalalim ng koneksyon. Ang mga tunog na lumalabas sa ating mga bibig ay puno ng damdamin—mga hinaing, mga tawag, mga pangako. Wala nang ibang tunog sa kwarto kundi ang atin. Parang ang buong mundo ay huminto, at tayo lang ang nandito.

Hindi lahat ng laban nakikita sa mata ng ibang tao. Minsan, ang pinakamahirap na laban ay iyong tahimik mong nilalabanan habang nakangiti ka sa harap ng lahat. At iyon ang matagal nang ginagawa ni Elena Rose. Tatlong taon niyang pinatunayan sa sarili niya na kaya niya. Kaya niyang mabuhay nang wala si Damian Vale. Kaya niyang tumayo kahit wala ang apelyido nito.

Hindi ko alam kung mahihiya ba ako, dahil nakalimutan ko kung bakit siya galit, o magugulat, dahil nasa iisang kama lang kami kagabi, tapos wala naman siyang na damit? Napasapo na lamang ako ng aking noo, pero kaagad akong natigilan nang maramdaman kong may suot akong singsing. If I’m not mistaken, sa left hand, ring finger ko ‘yon. Ni wala nga akong matandaan na nagsusuot ako ng singsing doon, eh. Madalas ay sa right hand lang.

I searched for the lock but I could not find any. Bakit ayaw mabuksan, e, wala naman palang lock? Inikot ikot ko na ang libro pero wala talaga akong nakita. I sighed at napaisip na naman. Mukhang wala na nga talagang pag-asa. I was about to set aside the book nang bigla itong umilaw. My eyes widened when letters appeared in front of me. "This is an agreement note. If you agree to bind your soul to this book then you will have access to this."