Sa Malamig Sa Malamig Novels & Stories

umiiyak Halos magkanda sugat sugat na ang katawan ko dahil sa diin,gusto kong mawala lahat ng nakakadiring bagay na naiwan sa balat ko ______________________ NAALIMPUNGATAN ako dahil sa malamig na hanging tumama sa katawan ko.. unti unti akong dumilat,doon ko lang nalaman na nakatulog pala ako sa sahig..Sa sobrang bigat ng pakiramdam ko ay hindi ko na nagawang lumipat sa kama..nang lumabas ako ng banyo ay hinayaan ko ang sarili sa sahig..I just let myself slept on the floor and feel how it's coldness filled my system..

Chapter 33 Margarita Sampung minuto na at hindi pa rin bumababa ang amo ko. Baka nakatulog ito, akyatin ko na kaya siya? Lumamig na kasi ang niluto ko, hindi na masarap kapag lumamig ang pagkain. Parang sa pag-ibig rin habang tumatagal, lumalamig ang pagmamahalan, hindi na masarap, hindi na masaya, kaya basta na lang itinatapon sa tabi. Ang masama pa, siniraan ka na nga, nilait ka pa.

Ngumiti siya ng pilit, pilit pinapakalma ang sarili. “Can I have extra blanket later? Medyo malamig kasi dito.” Tumango ito, bahagyang yumuko. “Opo, Ma’am. Ibabalik po namin mamaya.” Ngumiti si Mirae nang bahagya. “Thank you.” At sa pagsara ng pinto, mabilis niyang inubos ang natitirang sopas. Hindi dahil sa gutom, kundi dahil kailangan niya ng lakas.

Napatango na lamang siya at tinuon ang sarili sa harapan, sa mismong bangin na ilang hakbang na lamang ay mahuhulog na ang kanilang kotse. "Sorry, dahil sa katangahan ko muntik na tayong mamatay. Salamat din dahil napigilan mo ako." "So, sino na ang tanga ngayon? Ahahaha ano ka ba wala iyon, ayaw ko pang mamatay ano. Saka sayang naman kung mamatay ka na hindi mo pa siya nakikita. Kaya dali na! Pupunta pa tayo sa S.A. remember?"

--- --- --- At parang may malamig na kamay na humawak sa puso ko. --- --- --- "Elena." Mahina kong sabi. --- --- Hindi siya nagulat na makita kami. --- --- Sa halip... --- --- Ngumiti siya. --- --- --- "Matagal bago kayo nakabalik dito." --- --- --- Napatingin ako kay Dad. --- --- --- Nakita ko ang sakit sa mukha niya. --- --- --- --- "Ikaw." Malamig niyang sabi.

Anak ka ng tipaklong na spam ka bumangon ka diyan! "Ano na naman bang katangahan ang ginawa mo Sammara? Una kumalma ka tapos buhusan mo ng malamig na tubig ,if ever na hindi gumana kumuha ka na ng fire extinguisher! gaga ka talaga kahit kela--" Hindi ko na siya pinatapos, kinuha ko ang malamig na tubig sa pitsel na nasa ref at ibubuhos na sana sa nagliliyab na kawali ng bigla na lang dumating ang night in shining armor ko.

Mas malala pa. Avi crossed her arms, malamig ang tingin. “Ang alam ko, ‘yong tinatawag mong white moonlight ay ‘yong tipong inosente, naka-white dress, parang maliit na puting bulaklak. Hindi naman ako gano’n. Malayo.”

Hindi naman gaanong malamig sa bahay namin, pero kahit na, ang yakapan sa malamig na gabi ng taglamig ay talagang masarap. "Mmm, tara na," purr niya, hinahatak ako papasok sa kama, "Yakap!" Hinayaan kong mahila ako pababa sa kama para humiga sa tabi niya, umiikot sa aking tagiliran upang harapin siya. Ngumiti siya sa akin, lumapit siya at hinalikan ako. "Ang sarap ng pakiramdam ko," siya ay bumuntong-hininga habang yumayakap sa akin, "ayaw ko na ngang gumalaw para lang makapasok sa kumot."

Ang malamig na hangin na humaplos sa kanyang balat ay nagbigay ng kakaibang kilig sa kanya, ngunit may kaba pa rin sa kanyang dibdib. "Salamat, Ma'am, sa suhol," sabi ng lalak madali lang naman ang pinapagawa mo sakin dagdag pa ng lalakii, isang ngiti na tila hindi totoo ang nakalutang sa kanyang mukha.

Halos napakurap ako sa ginagawa ko. "Okay, if that so. Hmm, get inside." Malamig niyang boses. Wow ahh, kanina lang ang lambing tapos ngayon bigla na lang siya magiging malamig sa akin. "Huh????? Ahmm, gusto ko pa dito ehh..." "Hmm, you want here? Why? Malamig na pumasok ka na." Pagpipilit pa niya sa akin.