Sad Quotes About Family นิยาย & เรื่องราว

Sa mata ng mga tao maninira ng pamilya at kahit sa mismong sariling pamilya ay malaking kahihiyan. I feel sorry for Zyro, I really do! Hindi niya mararamdaman ang dinanas kong sakit pero ipinagkait ang marangyang buhay sa kaniya. Bagay na masayang bahagi ng buhay ko, ang sunod sa luho nang munti pang bata. Speaking of family, I miss my Dad in heaven. Si Mommy, kamusta na kaya siya? Napatawad niya na kaya ako? Ang kapatid ko, I hope he's doing well.

Dahil gulo ang dinala ko sa kanila, I feel bad that I will stop seeing them after this, because I really love this place. Familia helps me to fill some blank space to my life, I feel happy when I become part of them, nakikinig sila sa mga sinasabi ko at hindi ako sinasantabi. All people here is equal. It’s sad that the happy days with them will end, ganito rin ba ang nararamdaman ni Papa, noong mawala ang mga tao na mahalaga sa kanya. But he deserves that, every pain that he had, he deserved it. Ako na pinagkaitan mula noon, ngayon lang naman ako sumaya.

Kaya ngayon ko mas na-realize kung gaano ka-close at ka-healthy ang aming pamilya kumpara sa magulong mundong kinabibilangan ni Jared. My family might be loud and annoyingly overprotective at times, but at least there was love. Dito, parang bawat salita ay may kasamang calculation. At hello! Pera ang habol ko kay Jared?! Muntik na akong mapairap sa hangin habang pinipigilan ang sarili ko. I had to bite the inside of my cheek just to keep my expression from giving away how ridiculous I found their accusation. Hindi sa pagmamayabang, pero marami rin kaming ganon!

Dipensa nito sa sarili, pagkatapos ay hinarap ang kanyang bunso. “Bawiin mo ang sinabi mo!” Bulong niya dito. “I will not, look at their faces. Malulungkot ang mga anak mo.” “Kahit na! Di bale ng malungkot sila ngayon kesa naman umasa sila at mabigo sa dulo!” Hindi naman siya nito pinakinggan. “Kailan ‘yong family day niyo?” “Next Saturday po!”

“Not all rich people who get what they want are happy because not everything can be bought by money; just like others they have everything but they are broken family.” “Yes you are right, aanhin mo nga naman ang yaman kung magulo naman ang pamilya mo, kaya ako hangad ko lang naman ang komportableng buhay sa amin ng nanay ko.” “And to your own family soon.”dugtong ni Dina.

"You made my Mom sick and suffer in loneliness. I will never forget those times I see my mother crying in pain thinking about you with those girls you've been hanging out. I will never forget how she beg for my grandparents not to touch you because she don't want you to get hurt. I will never forget the big scar you made in our family." Hindi naman ito nakaimik sa mga sinabi ko. Matagal na panahon na ang mga iyon at matagal na rin siyang bumalik but those memories are still fresh in my mind like it was all happened yesterday. Childhood memories are really hard to forget, especially those sad memories.

‘Sorry for failing your mother and you…’ ‘Sorry for realizing too late that I should have been by your mother's side when she needed me the most…’ ‘Sorry that you had to grieve for your mother all alone…’ ‘I'm sorry, son…’ 'Sorry', isang salita lang ‘yan pero hindi ko kailanman narinig ito sa kaniya. Masyado siyang masaya sa binuo niyang pamilya kasama ang babaeng naging dahilan ng pagkasira ng pamilya namin ni Mama.

“I can't believe you, tita. Kaya mong sirain ang buhay ng anak mo para lang sa pansarili mong interest. Oh, God, I am so thankful that you are not my mother.” “Anong sabi mo?!” “Good night tita, sana mahimbing ang tulog mo!” kumaway siya sabay talikod at hakbang paalis. Wealth, fame, and popularity are all worthless without happiness inside a home. Behind the fame, wealth, and popularity their family has, the pain, sadness, and grudge are hidden.

Naubusan na ba siya ng luha? Bunso, I'm so sorry kung nabigo kita. I'm sorry kung namatay ka para sa akin. Ikinalulungkot ko na hindi mo na makikita ang hinaharap. Ikinalulungkot ko na hindi mo mararamdaman muli kung paano maging isang normal na bata. Ikinalulungkot ko na hindi mo magagawang lumaki, makamit ang iyong mga pangarap, makatagpo ng isang mabuting lalaki at magkaroon ng pamilya. Ikinalulungkot ko na ang iyong sariling pamilya ay kinuha ang mga iyon mula sa iyo. Salamat sa pagiging kapatid ko. Salamat sa pagbibigay mo sa akin ng mga ngiti at masayang pagtawa mo. Salamat sa pagmamahal mo sa akin.

“Dad, I just hope she won’t forget the man she loves just because I can’t be there.” “She won’t forget, Adrian. But she might break.” Sagot ni Daddy. "Alam mo kaya ko namang mag-isang bantayan si Papa." Napaayos ako ng upo. "Alam n'yo naman po na hindi na maganda ang sitwasyon ngayon ng VG. Mali ako na hindi ko pinili ang sarili kong pamilya ngayon. Pero siguro, Dad, ito na lang ang kaya kong gawin para hindi tuluyang bumagsak ang lahat.” Parang hiniwa ang boses ko. Hindi ko na alam kung alin ang tama, alin ang mali. Kung alin ang dapat unahin ko.