Sanaysay Sa Pag Ibig Novels & Stories

Napabuntong-hininga ako habang pinipilit hanapin 'yung tamang salita kasi paano mo ba ie-explain sa isang tao na binago niya buong pananaw mo sa pagmamahal sa loob lang ng isang araw? “For today,” mahina kong sabi. "For the effort. For being... you.” Narinig ko 'yung mahinang paghinga niya sa kabilang linya. “At first date ko 'yun,” dagdag ko bago pa ako mawalan ng lakas ng loob sabihin. “Like… totoong first date.” Tahimik ulit. Tapos natawa siya nang mahina. “Really?”

pataray na ika ng mahal na reyna Qiana. "Paumanhin kamahalan, ngunit mukhang kalabisan na ang iyong naiisip, hindi natatangi sa isang may mataas na katungkulan ang mag isip ng nakapa negatibo lalo't alam mo na sa bawat katagang iyong nasasambit ay syang nagiging gabay ng karamihan na sya ring sinusunod" sagot ko sa pangangaral na tono. "At ano ang nais mong ipahiwatig, prinsesa Sapphire? Na ako'y tanga!?" nanlilisik nitong sigaw.

Personal man iyon o hindi ay palaging may alam sila. "This is the first time I'm being like this. I'll suddenly smile without any reason. Sayang nga lang at hindi ko siya nakilala kagaya ng kung paano ko gusto ang makilala siya. Isa pa, tay, hindi mo na malalaman ang tungkol sa bagay na may kinalaman doon, dahil iniwan mo na kami ni nanay." Sumasakit na naman ang puso ko dahil sa mga salitang aking binibitawan.

Biglang lumungkot lalo ang mukha ni Lucas at mabilis na umiling. "Hindi! Huwag mong isiping ginawa ko iyon upang linlangin ka. Natuklasan ko lamang ang katotohanan nang mahalin na kita nang lubos. Nang malaman ko na... huli na. Hindi ko na kayang alisin sa aking puso ang pag-ibig na nararamdaman ko para sa iyo. Kahit alam kong bawal, kahit alam kong masasaktan tayo... hindi ko magawang lumayo."

Kaya't labis na ang aking pag-aalala at pangungulila sa kanya sa tuwing naiisip kong baka ay wala pa rin siy sa oras na isilang ko na ang sanggol na ito. Minsan ko ng pinagsisihan na sinundan niya pa ako rito sa Sorsogon.Sana nga ay hindi na lang. Para hindi na namin inamin sa isa't-isa ang aming totoong nararamdaman. Sana hindi niya na lang din ako pinili kasi hindi ko naman maramdaman eh. Sabi nila ang sarap daw sa pakiramdam na pinili ka ng taong mahal mo. Subalit, bakit taliwas iyon sa kasalukuyang nararamdaman ko.

Siya ulit. "Iihh! Ako nakakuha nito, eh! Tsaka favorite ko si Rilakkuma noh! Ayoko, pororo!" Parang bata kong saad. Ganito naman talaga ako pagKAIBIGAN ko na ang isang tao, kung tao ba tong kasama ko o hayop, pero hindi naman ako masyadong showy. Medyo lumalabas lang ang pagkamasayahin side ko. "Bilis na! Para memories natin sa isa't-isa!"

Sa isip niya, "Sino man ang napangasawa mo, alam kong hindi pag-ibig ang dahilan. Baka napilitan ka lang ,o baka naman na rape ka lang. Pero huwag kang mag-alala willing akong panagutan ang magiging anak niyo. Pangako yan, mamahalin mo lang ako."

I love you babe, I hope you will finish your matters early. I already miss you, babe. Till we see again, babe. I love you. Love, Zykiel Ibinalik ko ang papel na huling alaala kay Zykiel. Halos araw araw ko iyong binabasa dahil parang pinapatay ako sa pananabik sa kanya. Gabi gabi akong umiiyak dahil namimiss ko na ang boses niya. Ang yakap niya. Ang amoy niya at ang comfortableness I felt whenever he hugged me.

Tahimik kong ibinaba ang tingin. Hindi ko alam kung bakit gusto kong umiyak. Para akong nagluluksa sa isang pag-ibig na hindi ko na matandaan. Napansin iyon ng matanda. Marahan siyang lumapit sa akin bago nagsalitang muli. "Hindi madaling kalimutan ang taong minahal mo nang buong puso." Napakurap ako. Hindi ko alam kung bakit, pero tila dumiretso sa puso ko ang sinabi niya.

sabi nya na nakapagpalingon sa akin Naabutan ko syang nakatakip ang kamay sa bibig na parang may nasabing hindi maganda "Zane?! Yung kaibigan ko?!" Masaya kong tanon Nahihiya syang tumango sa akin, "Sana. Kung pwede lang" Hinampas ko braso nya, "Hindi ka nag sasalita dyan! Edi sana matagal na kitang tinulungan sa kaibigan ko" sabi ko sa kanya