Save Your Eyes From Your Tears นิยาย & เรื่องราว

Ngayon ko lang napansin ang kaibahan nila. YUNA AYANNE I KNOW IT'S rude to walk-out in that situation. Other's are crying while me, here in hospital's veranda enjoying the view. I hate tears. I hate it because I've already done that shit. And mind you, it doesn't grant me. Nothing's happen. Crying is just a waste of water in our body. Also time. And even strength. It. Is. Useless. Maraming tao ang nagsidaan sa aking likuran. I crossed my arms and closed my eyes to feel the freshness of the air.

Ano pa ang mga kailangan kong malaman? "heyyyy.....please just forget about it hmmm? Tinatakot ako ng pananahimik mo. P-Please baby, don't leave me again..Don't ever think of leaving me again. Baka hindi ko na kayanin Kim kapag nawala kapa ulit sa akin" tears streamed down her cheeks. Hindi siya nahiyang ipakita sa akin ang takot sa kanyang mga mata. Hindi siya nag alangang ipakita sa akin ang sunod sunod na paglandas ng mga luha niya. I shook my head and bit my lips. She stared at me with her tears waving at me.

"I don't want to let you go anymore. I want you now to hold my hand. Ako na ang bahala na kumapit para hindi ka makawala. Let me be your man. Let me love you the way that you deserve. I'll promise that I will try my best to not hurt you and make you cry. If I will hurt you unintentionally then ipasa mo sa akin lahat ng sakit... let me in tears," His lips immediately landed on mine. He rubbed it softly and full of care.Sa bawat pagdampi ng labi niya sa akin ay nabubura lahat ng pangamba ko. I closed my eyes when he held my jaw ang massage it. Hindi kona marinig ang mga alon dahil parang nabingi na ako sa sobrang bilis nang tibok ng aking puso. Naramdaman ko ang pagngiti niya kaya I opened my

Bigla naman akong napatayo ng makita si sir Albert. “may iuutos p-po b-ba k-kayo sir” yumuko ako habang pinunasan ang aking luha. “Bibilhan kita ng katulad niyan kaya wag ka nang umiyak” Napatingin ako sa kanya at bigla niya namang pinunasan ang aking luha. “Itago mo na lang para hindi makita ni Ava” tumango naman ako sa kanya at ngumiti siya habang patuloy sa pagpunas ng aking mukha.

mahina niyang pakiusap at ang boses ay puno ng pagod. Naramdaman niya ang malamig na ointment na dumampi sa kanyang sugat. Dahil sa hapdi at lamig ay bahagya siyang napaigtad at mahinang napaungol. “Ah...” Agad na naging mas banayad ang pagdampi ng kamay sa kanya. Upang mawala ang tensyon ay nagtanong siya, “Doctor, is the tear serious? Also... is there anything unusual? I’m worried about infections. I don’t know much about the man I was with.”

ani ko at hindi napigilan ang pagtulo ng luha sa aking mga mata. "Basta para sayo, baby. Gagawin ko ang lahat kahit buhay ko pa ang kapalit, huwag ka lang mawala sakin." ani Jarred habang titig na titig sakin mga mata. Napalunok ako ng di-oras.

“Don’t cry, never shed tears in front of other people even when you feel hurt,” “I know you used to remind me not to cry and don’t show my weakness in front of other people. I tried to suppress my emotion, Brielle, but I can’t hold it,”sunud- sunod na patak ng luha ang umagos sa mga mata ni Ivana.

"Aren't you happy? A-are you sad? Don't you want it? Don't you?" Yamirah chuckled. "Worried na worried? Masaya nga ako, e." "Then why are you crying?" tanong pa rin ng binata. "Tears of joy 'to. Why don't you just wipe my tears like the other guys do, anyway?" Humigpit din ang yakap ng binata sa kanya, mas mahigpit pa kaysa sa ginawa niya. "If I wipe your tears, I would be looking at them and at your swollen eyes. I hate it. I don't want to see you crying."

Biglang pumatak ang mga luha sa aking mga mata nang dahil do’n. He took out a handkerchief from the pocket of his rugged jeans. He gently wiped-off my tears. “I can see in your eyes the pain, Maryan. Huwag kang mag-alala. Walang mananakit sa iyo rito. You’re safe here, okay?”

She’s adorable even though with no make up on her face. Kumunot ang noo niya nang kaniyang masilayan ang unti-unting pagbuo ng mga kristal sa gilid ng mga mata ni Clarisse. Soon after, those tears travelled down her cheeks. Bago pa man umabot sa baba ni Clarisse ang mga luha’y kaniya na itong inalis. “Baby, sabi mo you are fine. But why did tears ruin your beautiful eyes?”