Novel & Cerita Selfies In Tagalog

“Pare! Naka-dyakpat ka!” Dumating naman ang salesclerk, dala-dala ang binili kong pabango at credit card ni James. “Love? Ikaw si Love? Ang global image model ng L'Oreal?” tanong ng salesclerk na isang Pilipina pala. “Pwedeng pa-selfie?”

**BFF Group Chat** Dan: Miss ko na kayo.. Sam: Hey Danny girl.., Sissy what's up! Are you still busy? Dan: Yap, busy at nag-a adjust pa sa new life ko. Cathy: Busy as CEO or busy as wife? Dan: (nag-send si Dan ng Selfie Pic n'ya na malungkot) Sam: haha.. hhhaa.. why ka malungko? Cathy: Baka kulang sa dilig!😜

Pagtatanong ko pa sa kanya. "Si". Sagot niya tanda ng pagsang-ayon. "In Filipino language what is the word 'Im ugly' ?" Diretso kong tanong sa kanya.. Napansin kong nag aalinlangan na naman siyang sagutin ako pero sa huli ay pinili nya pa ding sumagot. "T-That means 'ANG PANGIT KO' Ma'am..putangina."

@ Group Chat: "Sexybabes Marites" Sabby: SOS! Hinalukay ako ng mga aso! Kasabay ng chat na ito ay ang pagpapadala niya ng selfie. Ang hitsura niya ay parang biktima ng matinding gulo, magulo ang buhok, may mga galos, at punong-puno ng galit. Dahil hindi sapat ang pagta-type, agad na nag-video call sina Katrina at Nikka.

I was smiling then. Just a smile and the rain is gone Can hardly believe it (yeah) There's an angel standing next to me Reaching for my heart Just a smile and there's no way back Can hardly believe it (yeah) But there's an angel calling me Reaching for my heart Napamulat ako ng mata ng nagstop ang bus. Hindi ko tinanggal ang head set sa tenga ko at patuloy parin na pinapakinggan ito habang pababa ako ng bus.

at may nakakalokong emoji pa sa dulo! Nanlaki ang mga mata ko. Napasigaw ako nang mahina sa gulat at muntik ko nang maibagsak ang phone ko. Ang kapal talaga ng mukha ng lalakeng 'to! At hindi pa siya nakuntento! Nag-send pa siya ng picture! Isang mirror selfie kung saan sa black pants siya ay bakat na bakat ang tinatawag niyang "dinosaur"!

Nakasuot ito ng shorts at n*******d sa itaas na bahagi ng katawan, pero ang lubos niyang ipinagtataka ay kung bakit blurred ang mukha nito sa picture. Tiningnan pa niya ang iba pang pictures. Ganoon din. Ang iba naman nitong larawan ay wala talagang mukha. “Are you ready, Honey?” Nagulat siya sa lalaking biglang nagsalita sa kanyang likuran. “The beach is waiting for us… sarap maligo,” patuloy nito na may bahagyang slang sa pagsasalita ng Tagalog. Dahan-dahan niyang nilingon ang lalaki.

Talagang maiilang nga s'ya sa akin. Pinagpagan ko ang aking sarili dahil sa duming nakakapit sa aking damit. Hindi na nakakatuwa ang damit na suot ko ngayon. Kahit na sabihing kakaiba at maganda ito sa suot ng iba ay marumi na. Makati na suotin at iba na rin sa pakiramdaman. "Halika na binibini," saad ni Leonardo kaya naman sumunod na ako.

Ang ebidensya ng pagde-date namin. Tahlia took her phone, tapos sinabi niya sa akin na mag-picture kami. "Selfie," utos niya. Umismid ako pero lumapit na rin sa kanya. She snapped a few pictures at pagkatapos, nag-type siya nang mabilis. "There. Posted."

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon