Romans & histoires Selflessness Quotes

Mga lasing na din. "Ba't ayaw mong baguhin naman mantra mo? Kung mahal mo, 'wag mo pakawalan. Gawan mo ng paraan na baguhin ang tadhana, " ani Cole. Tinawanan ko na lang. Magkakaiba pa rin kami ng pananaw sa buhay. Some of us tend to be selfish when it comes to love. I'm not saying that their principles are wrong. Pero iba kasi ako, I go for selfless love.

Hindi uubra kay Leopold ang ganitong klase ng pag-iisip. Hindi niya sinasanto ang mga taong self-centered lalo na kung mayroong ginawang hindi mabuti ang mga ito sa kapwa nila tao. Ang bawat isa sa atin ay mayroong karapatang ipagmalaki ang bawat tagumpay na ating nakakamit sa buhay. Lahat tayo ay may karapatang ipagmalaki ang ating sarili, but not to the point that we will offend someone or do something harmful to them.

" Maaari pang magbago ang kapalaran mo kung mananatili kang tahimik. Remember, being quite is not a weakness, it is a power. Being quite is a privacy. Ganyan kami nabubuhay. Ganyan nabubuhay ang mga Jungslagger. Marami kaming sekreto. At dyan nagmumula ang aming kapangyarihan." Umiling si Leonardo." Pero kung kinakailangan kong magsalita para iligtas ang isang napakahalagang tao ay gagawin ko. Alam kong mapapahamak ako sa sandaling banggain ko ang aking ama. At hindi lang naman kasi iyun ang dahilan kong bakit ako lalabas mula sa aking itinuring na safe and comfort zone. Lalabas ako para mapainan ang aking ina. Ipapain ko ang aking sarili sa mga taong nagbigay sa akin ng buhay ngunit sumira

Tumalikod ako ng tuluyan at lumabas ng kwarto ni Remon. At sa sobrang pag mamahal ko kay Remon, nakalimutan ko na mahalin at bigyan ng oras ang sarili ko. Love will teach you how to sacrifice everything, just to keep that person thay you love the most. Matututo ka na maging selfless at mag tiis hanggang sa ikaw na mismo ang masira at bumigay sa sobrang bigat ng dinadala. I never expect that loving someone will be this painful, obligado na magsakripisyo. Kasi nag mamahal ka. Too much love will kill you.

"Okay lang, love. Paninindigan ko." Tumalikod ako sa kaniya at natutop ko ang bibig upang pigilan ang aking paghagulgol. Paano ko iiwan ang taong ito kung ganito siya ka-selfless na kahit sinabi kong niloko ko siya-- na nabuntis ako ng iba ay paninindigan pa rin niya kahit hindi kaniya?

Mas naa-appreciate ko ang tapang niya—isang tapang na hindi maingay, hindi palaban, pero matatag. Ang pagiging selfless niya na hindi humihingi ng kapalit at hindi umaasa ng pagkilala. Para sa ikabubuti ng lahat, mas pinili niyang isantabi ang sarili niyang feelings. Mas pinili niyang lunukin ang sakit kaysa ipaglaban ang kaligayahan niya. Mas pinili niyang magparaya kaysa manakit ng iba. Hindi niya ipinaglaban si Dad.

At kung isang babae lang ako na ambisyosa at mapanghangad malamang sa malamang kulang pa ito at nagpabili pa ako sa kanya ng kung ano-ano pa. Nang hawakan niya ako sa bunbunan at pinat ang ulo ko kaya napayuko ako at kalaunan ngumiti na siya ulit sa akin. "I have charities for the poor, mga matatanda ag mga bata," saad niya na ikinagulat ko at unti-unti muli ko siyang tiningala nang makuha pa niya ang paghanga ko. "Kaya wag mo nang isipin ang ibang tao dahil sila, hindi ka nila iisipn so mund your own bussness, and I know you are selfless but also remind yourself that you deserve a better and a comfortable life too."

Sabay kaming tumingala at pinagmamasdan ang magandang kalangitan. "Kahit anong mangyari palagi mong tatandaan na andito lang kami at gagabayan ka. Tatandaan mo palagi ang mga hinabilin at paalala ko sayo. 'Wag na 'wag kang magtanim ng galit kahit gaano pa kalalim ang ginawang masama sayo. Life is too short to hold grudges. Alam kong hindi madaling magpatawad pero tatandaan mong tao pa rin sila at hindi tayo Diyos para hindi magpatawad sa kapwa natin. Be brave and ngayon pa lang ay sasabihin ko ng I'm so proud of you, anak."

“You don’t need to worry about me anymore! Hindi mo na ako responsibilidad—huwag mo na akong isipin, huwag mo na kaming alalahanin pa. Kalimutan mo na lang lahat ng pangako, lahat ng plano natin… wala nang halaga ‘yon ngayon.” Lumapit siya nang kaunti pa, nanginginig ang balikat habang pinipilit na maging matatag. “Save yourself first—unahin mo munang isalba at ayusin kung ano pa ang natitira sa’yo. Itama mo muna ang sarili mo bago ka pa mag‑isip na magmalasakit o magmahal ng kahit sino pa.” Napahinto siya sandali, parang may huling saksak na kailangang bitawan: “Because no matter how much I tried… I can’t save someone who keeps destroying himself.”

Hindi ko na napigilan ang sarili kong magbitaw ng salita. "Kung ayaw mong tumulong, huwag mo na kaming pigilan. Wala kang alam sa sakit ng may taong mahalaga sa’yo na maaaring mawala. Huwag mong tawaging ‘personal’ ang hindi mo kayang intindihin."