Settle Down In Tagalog Novels & Stories

Ang boring talaga kapag may speech. "And lastly, make me fall for you. Is everything clear?" Tumango lang ulit ako. Tumingin na naman s'ya sa'kin e. "Good. Now that we're settled, prepare yourself. Uuwi na tayo." "Yyeeeyyy!" saad ko sabay tayo agad, pero nang may maalala ako'y muli akong umupo. Patayo na sana siya pero kaagad ko s'yang pinigilan.

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

Mahabang wika ko dito " Naku Senyorito wala pong problema yun. Mas mabuti nga ang ganoong set-up na lng muna kasi ayaw talaga ni Senyora na may iba na humahawak sa kambal. " nakangiti na wika ni Aling Marta

DYLAN "Talaga bang lilipat kana sa condo?" Usisa ng kanyang ina nang maabutan siya sakanyang silid na nag iimpake ng iilang mga damit niya. "Yes mama, mas okay na ito. Dahil kung nandito ako hindi ko maipapangakong hindi kami mag aaway ni papa. " Sabi niya sa ina na bakas sa mukha ang kalungkutan.

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Taka kong tanong at sinilip siya Tanging halik lamang sa nuo ang naging sagot niya "Ill just settle some business meeting tomorrow" aniya at natahimik ako By the mean settle, iba ang nararamdaman ko sa salita niyang iyon Gustuhin ko mang pumasok kinabukasan ay hindi ko nagawa Late akong nagising! At nauna na si Anton pumasok! "Manang bakit hindi niyo naman ako ginising" nakanguso kong ani kay manang Isay habang nasa kusina

Strangers I bit down my bottom lip as I looked at him straight to the eye. "Truth.." Diretso niyang sinabi. Tila nabaon ako sa pagkakaupo at 'di agad nakapagsalita. My word is fucking too stick to my throat and can't even asked him a question.

Na baka napipilitan lang siya. Bumitaw ako sa mula sa pagkakayakap niya sa akin sa likod. I look deeply in his eyes and ask... "What do you mean by settle down? Are you in your right state of your mind? Hindi mo ba nakikita kong anong sitwasyon meron tayo? Nasa bingit parin tayo ng walang kasiguraduhan na matatalo mo ang taong yun!" I half shouted at him. Sa puntong yun ay nakitaan ko siya ng pagka balisa ng panandalian, pero agad ring bumalik sa dating pag tingin nito sa akin.

“Tawag dito ay relaxation, Soirye. Tawag dito ay stress relief. Tawag dito ay pahinga mula sa monotony ng iyong boring at predictable na buhay.” Inikot niya ang kanyang mga mata, ang kanyang ngiti ay lumalapad. “Boring, predictable? Ikaw ang nakakulong sa isang loop, nakakulong sa isang virtual na mundo, hindi kayang harapin ang totoong mundo.”

"Halata po ba? O siya't sabihin mo na kung ano ang sadya at nang makapagpahinga na rin ako." "We'll go to Sagada. Mag-babakasyon tayo roon. We have to relax with natute. After that ay sa Tagaytay naman tayo. Magpapalamig. Maaari mo ring isama ang pamilya mo kung—" "No! Hindi ako sasama." Hindi pa nila maaaring malaman ang katotohanan tungkol sa status na mayroon ako ngayon. "They were all busy and I am busy."