Short Horror Story Tagalog Novelas e Histórias

"Hindi ba sumagi sa isip mo, Mang Dante na posibleng isang taong-lobo iyong nakita mo?" Unti-unting umakyat ang mga sulok ng labi ni Mang Dante at ilang sandali pa ay tumawa na ito nang mahina. "Sir, sa ilang taon kong paninirahan dito sa Barry Hills ni minsan wala akong nasaksihang patayan dahil diyan sa mga taong-lobo na sinasabi mo. Isa pa, hindi ako naniniwala sa kanila..." Sumandal ito sa upuan at napailing-iling. "Lumaki ako sa pamilya ng mga mangangaso, Sir. Halos lahat na ng mababangis na hayop dito sa bansa natin ay nakita ko na kaya sigurado ako sa nakita ko kanina... Isa iyong ordinaryong lobo."

Halos mapatalon si Mariya sa kaba nang may kumatok sa pintuan. "Pasok po," anyaya ng Madre Superiora. Nang bumukas ang pinto, nakita ni Mariya ang isang babaeng nasa katanghaliang-gulang na pumasok. "Ito ang matalik kong kaibigan mula sa Japan, Mariya. Siya ang may-ari ng Angel Voices Orphanage. Ipinapakilala ko sa iyo si Ginang Francia Onodera," pakilala ng matanda.

“Unlock it!” “Shit!” I heard him curse. “I forgot the key inside.” My eyes widened. “W-What?!” "Sumilong muna tayo roon!” “What?!” Wala akong nagawa nang lumapit siya sa akin at ginamit ang mga kamay para takpan ang bahaging ulo ko. Tumakbo kami sa waiting shed at doon sumilong. Damang-dama ko ang malamig na tubig ng ulan sa buong katawan ko.

Hindi maiwasang mapapikit ng isang mat ani Danica ng kumislap ang relong suot-suot nito dahil sa pagtama ng ilaw. “Where do you think you are going? After wasting my time to wait for you, aalis ka without a word? Isn’t that the thing you also did eight years ago?” May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.”

Biglaan pa! Babalik na sana ako ng kwarto ko ng mapansin kong nakaupo sa gilid ng hagdan si Spencer na tila natatae. "Hey, bakit ka nandyan" tanong ko sa kanya. "Natatakot ako" biglang sagot niya. "Malakas na bagyo ang kumuha sa mom and dad ko kaya tuwing malakas ang ulan, hindi ako makatulog kasi baka kuhain din nila ako"

Kasali na roon sina Clorence, Darwin, Sky at ang apat pa. May bahid na sugat si Benz sa gilid ng mata habang ang iba ay hinahangos sa paghinga. “No. And. I won't.” Damon voice sent shiver into my spine. Nakakapangilabot dahil sa sobrang laming at lalim no'n ay halos mapalukso ako sa gulat. What makes me more shiver is when his hands running through my waist, medyo napaimpit ako nang pinisil niya ang bewang ko.

Kabanata 54.2 Isang malakas na putok ng baril ang umalingawngaw sa gitna ng kagubatan. Napayuko sina Noemi, Cindy, Fajardo at Sevi. “NOEMI!” Nanlaki ang mga mata ni Cindy. “Kilala ko ang boses na ‘yon!”

Umiiyak ako habang niyayakap ang duguan niyang katawang-lupa. "Hindi!!! Hindi pa ako patay!!!" ang sigaw na pumailanlang sa buong paligid. Matapos ang pangyayaring iyon, bigla na lang siyang nawala. --- Mula sa naghatid ng mga nakakatakot kunong kuwentong, MAMAMATAY NA AKO... BUKAS! at PAPATAYIN KITA... MAMAYA! Ay isa na namang kuwentong magpapakilig (Dahil love story talaga ang trip kong gawin. Ewan bakit ako nagsusulat ng horror.)

awat naman ni Heinz sa nagwawalang kaibigan. Sa tindi ng galit at pag-aalalang nararamdaman ni Akihiro para sa kalagayan ng magulang at kapatid ay napaupo na lamang siya sa sahig habang sapu-sapo ang ulo at umiiyak. "Kasalanan ko 'to! Kung sana hindi ko sila iniwan kanina, hindi sila maki-kidnapped ng demonyong 'yon!" lumuluhang ani Akihiro habang sinusuntok ang sahig. Ramdam niya ang hapdi sa kamao dahil nagkasugat-sugat na iyon pero nagmistulan siyang manhid.

Akala ko din mamamatay na akong tuluyan dahil sa bangungot. “I—I—had—a—nightmare. Someone wanted to kill me in my dream. Pinatay ako ng isang babae sa panaginip ko! She said She’s coming after me. Sabi niya babalikan daw niya ako, tapos— tapos— tinawag niya akong Timoteo. Ma, Dad ano ba talagang totoo? Anong kinalaman ni Lolo dito?” Inilagay ko ang mga kamay ko sa aking ulo. Tilo umiikot ang aking isip, hindi mawala sa isip ko ang mukha ng babaeng 'yon, ang kanyang mga nanlilisik na mata na tila nais akong isama sa kadiliman.