Silent Pain Quotes Novels & Stories

Nawala lahat sa utak ko. Marahas akong napalunok para matanggal ang nararamdaman bara sa aking lalamunan. The silence between is is so painful. Parang may karayom na tumutusok sa dibdib ko. Literal kong nararamdaman ang paninikip ng dibdib ko.

"I'm sorry I'm like this." The door clicked shut. I opened my eyes and stared at the ceiling, engulfed by the darkness. Sabi nila, silence is louder than words. At sa gabing ito, ang katahimikan niya ang nagsabi sa akin ng lahat ng katotohanang hindi namin kayang aminin nang malakas.

I already learned my lesson but the scars still give me fear and doubt. I can still love but….maybe not now Because I cannot handle another pain Napabuntong hininga nalang ako at kinuha ang cellphone ko. Vinideohan ko ang pag-ulan bago nag log-in muli sa aking account at ipost ang video na kinuha ko. Hindi na ako nag-abalang maglagay ng caption, sometimes we only need silence to be understood…we do not need to explain everything and please everyone. “Galit ka pa ba?” tanong ni Clout

I love the rain, the sound, the smell, the feeling it makes you feel na para bang alam niya 'yong kalungkutan na nararamdaman mo and it's there to comfort you. Sining Fedeli: The rain will stop, the night will end, the hurt will fade. Hope is never lost that it can't be found... I send him an inspirational quote na sinearch ko pa sa g****e. He replied at nagsend pa ako ulit. I tried to call him dahil baka he needed to hear my voice. Baka lang naman he wanted to talk and I'm free to be his listener whenever.

Mabilis siyang naupo sa harap ng kanyang desk, tinakpan ng dalawang palad ang mukha, at doon siya humikbi. Every sob echoed with the sting of the words Ethan chose not to say. And somehow, the silence — that painful silence, as she longed for just one glance — cut deeper than anything he could’ve spoken. It was as if she had vanished from the world of the man she had once loved with everything she had. “Tapos na talaga…” mahina niyang bulong sa sarili. “Ganito na lang ba kami? Ganito na lang ba ako sa kanya?”

sagot nito. Pinikit ko ang mata ko at alam kong bumalik na sa lahat ulit. - Never mistake my silence for Weakness. No One plan a Murder out Loud.

Naipit lang ako sa situation na suddenly appeared. Mahal kita nang hindi alam kung paano, kailan, o saan. Minamahal kita nang tapat, nang walang mga kumplikado o pagmamataas. Ngunit palagi tayong sinubok ng tadhana kaya nasasaktan kita. Sometimes your nearness takes my breath away; and all the things I want to say can find no voice. Then, in silence, I can only hope my eyes will speak my heart.

Bakit sa saglit na pagtama ng mga mata namin, agad kong nakita ang lungkot at pagsisisi na nakapaloob sa kanya? Ramdam ko lahat sa isang tingin ko pa lang sa kanya. The sadness in his silence. The exhaustion in the way he held himself. "You still care for me." And the ache in his voice as he spoke. Bakit noon, hirap na hirap akong basahin sya? Bakit ngayon, hindi lang klaro sa akin, dahil ramdam na ramdan ko na. "You still have a care for me, love."

Ang tanging maririnig mo lang ay ang mahinang tunog ng air-conditioning at ang sariling yabag ng sapatos. ‎ It was so quiet... Too quiet... ‎ ‎Lumingon siya sa likod, ilang beses. Walang sumusunod, walang kakaibang tunog. Pero nananatili pa rin ang kaba sa dibdib niya, para bang may hindi tama. ‎ ‎Calm down, Zein. You’re just overthinking. Matagal nang masama ang loob ni Marian sa 'yo, pero hindi naman siya ganon kasama. Kung gusto ka niyang gawan ng masama, sana noon pa.

“Salamat po sa panahong ibinigay ninyo sa amin. Ngunit kailangan kong sabihin nang tapat—ang isang buwan na iyon ay hindi naging dahilan upang humina ang aming nararamdaman. Sa katunayan, habang lumilipas ang mga araw at gabi na wala kami sa tabi ng isa’t isa, lalo naming napatunayan na hindi namin kayang mabuhay nang magkahiwalay. Ang paglayo ay hindi nagpawala ng pagtingin, kundi lalo lamang nitong pinatibay ang aming paniniwala na ang pagmamahal namin ay hindi basta-basta natitinag ng panahon o utos.” Umitim nang bahagya ang mukha ni Don Nathan. “Ano ang ibig mong sabihin? Sinunod ninyo ba ang aking kondisyon? Sinunod ninyo ba ang utos kong huwag magkita, huwag mag-usap, at huwag makipag-