Silent Pain Quotes Novels & Stories

You won't call me if you don't need anything. "Elisha kasi ano, ah─" [Say it now, Bilis!] She sound's annoyed. “Thélo pagotó!” {I want ice cream!} Mabilis kong sagot at isang malalim na buntong-hininga ang aking pinakawalan. A long church-like silence filled between the lines. The clock's tick-tock and our breathing were the only sounds I could hear clearly. "Oh god! Cravings!"

Sana ganito na siya ka - nice kahit noong nadoon pa kami baka sakaling wala akong allergy para sa kanya. The long silence stretch out at hindi ako nag- abalang nag- create ng topic mismo namin dahil na rin sa hindi talaga ako makapaniwala sa narinig ko.I mean, si Tzvi — na astang boss talaga ang pakikitungo sa akin?Nag- sorry? That's something a magic maybe , was used. "You know sometimes you just need to let people go"napataas ako ng kilay dahil sa haba ng silence na iyon ay heto lang ang sasabit niya.

Bakit sa saglit na pagtama ng mga mata namin, agad kong nakita ang lungkot at pagsisisi na nakapaloob sa kanya? Ramdam ko lahat sa isang tingin ko pa lang sa kanya. The sadness in his silence. The exhaustion in the way he held himself. "You still care for me." And the ache in his voice as he spoke. Bakit noon, hirap na hirap akong basahin sya? Bakit ngayon, hindi lang klaro sa akin, dahil ramdam na ramdan ko na. "You still have a care for me, love."

Ang tanging maririnig mo lang ay ang mahinang tunog ng air-conditioning at ang sariling yabag ng sapatos. ‎ It was so quiet... Too quiet... ‎ ‎Lumingon siya sa likod, ilang beses. Walang sumusunod, walang kakaibang tunog. Pero nananatili pa rin ang kaba sa dibdib niya, para bang may hindi tama. ‎ ‎Calm down, Zein. You’re just overthinking. Matagal nang masama ang loob ni Marian sa 'yo, pero hindi naman siya ganon kasama. Kung gusto ka niyang gawan ng masama, sana noon pa.

“Salamat po sa panahong ibinigay ninyo sa amin. Ngunit kailangan kong sabihin nang tapat—ang isang buwan na iyon ay hindi naging dahilan upang humina ang aming nararamdaman. Sa katunayan, habang lumilipas ang mga araw at gabi na wala kami sa tabi ng isa’t isa, lalo naming napatunayan na hindi namin kayang mabuhay nang magkahiwalay. Ang paglayo ay hindi nagpawala ng pagtingin, kundi lalo lamang nitong pinatibay ang aming paniniwala na ang pagmamahal namin ay hindi basta-basta natitinag ng panahon o utos.” Umitim nang bahagya ang mukha ni Don Nathan. “Ano ang ibig mong sabihin? Sinunod ninyo ba ang aking kondisyon? Sinunod ninyo ba ang utos kong huwag magkita, huwag mag-usap, at huwag makipag-

Kailangan ko ng salita. Kailangan ko ng katiyakan. Kailangan ko ng paglilinaw. At hindi niya iyon naibigay. “Silence is not love, Sylvant,” bulong ko. Saglit siyang napapikit. “At noise is not loyalty.” Hindi ko agad naintindihan ang ibig niyang sabihin. Hanggang sa marinig ko ang tunog ng pinto sa likod namin. Si Connor.

Nanatili lamang siyang nakatayo roon at nakatitig sa lapida sa kanyang harapan at sa pangalang nakaukit doon. Kumakapit ang lamig sa kanyang mga buto, ngunit halos hindi niya ito naramdaman. What chilled her more was the silence, the kind that had followed her since the day she learned how loud emptiness could be. Dumadapo ang niyebe sa kanyang suot na coat, sa kanyang buhok, sa gilid ng libingan, at nanatili pa rin siyang nakatayo roon, hindi gumagalaw, na para bang ang pag-alis ay katumbas ng pagtalikod sa huling lugar na may mapaglalagyan pa ang kanyang pagmamahal. In her blank stare lived a thousand unspoken words—apologies, lullabies, promises that had nowhere else to land. The world co

Yeah, I knew it. "Silence doesn't mean you don't care at all, it just that not all the times we need to speak up. Not all the times speaking up will make things clear but sometimes it adds fuel to the fire." sabi niya, kaya tumango ako kahit hindi naman niya nakikita.

The moment they'll meet their death. I chuckled I looked around my room it's too silent, too dark. Ramdam ko ang panginginig ng katawan ko. Hanggang kailan ko mararamdaman 'to?. Pilit kong tinakpan ang mga tenga ko. I want those voices to shut up. Voices that keep whispering words that make me sunk more into a deep hole where I can't find any escape.

Wala naman kaming pansinan sa loob ng sasakyan habang bumabyahe. I'm uncomfortably sitting at my chair, dahil sa panaka-naka nitong pag sulyap saakin. Ayokong maging bastos pero wala naman kasi akong gustong itanong sa kaniya or malaman na detalye ng kaniyang buhay. So why do I have to effort in that case? "Tama nga sila, you are a silent person. Kung hindi mo ta-tapikin hindi magsasalita." wika niya.