Sino Si Maria Clara นิยาย & เรื่องราว

“Nang dumating sa bahay si Clara para bisitahin ako, she saw me crying. At sinabi niya na kilala niya ang totoong pagkatao ni Marco. If Marco was not even his name, then I don’t know anything at all about him!” Napaawang ang labi ko nang marinig ko ang pangalan ni Tita Clara. Hindi maganda ang kutob ko. “Nang dumating si Clara, sinabi ko sa kanya ang nangyari. Hindi ko naisip kung bakit siya bumisita. I was too lost in my emotions na kinailangan ko ng makakausap. Sinabi ko sa kanya na naaksidente si Marco…and that he was going to tell me something. I know Clara from my college days, and she is kind. Hindi ko iisipin na lulukuhin niya ako,” ani mama.

tanong niya muli "Well, ako si Luca Stracci mula sa La Famiglia, at ako ang Isa sa mga kaibigan ni Michele Montserrat." ang responde ng tumatawag. Nasabi na sa kanya ni Michele noon ang tungkol sa mga miyembro ng La Familia, at mariin na sinabi noon ni Michele na isang mapanganib na tao si Luca Stracci. Napapikit si Clarissa ng ilang segundo para pakalmahin ang kanyang sarili.

“Huwag ka ngang madamot! Isang halik lang naman!” Itinulak nito ng daliri ang noo ni Yeonna habang nanghahaba ang labi. “Matulog ka na!” “Tabi tayo?” “Pinapauwi mo na ako kanina, hindi ba?” “Stay with me, My Prince! I need you!” “Sinabi mo pa ngang living proof ka ni Maria Clara.” "Sino si Maria Clara? Babae mo ba siya?" "Haist! Dapat sa 'yo hindi umiinom ng alak!"

“There is a girl that I want Luke to marry. Isa siyang mabuting babae at higit sa lahat isang magalit na restorer. Kung wala lang nangyari ay nakapunta na sana siya rito ngayon.” “Sino?” wala sa sarilig tanong ni Marriotte. “Apo siya ng isa sa pinakamagaling na restorer sa Pilipinas, si Claire Domingo.” “What?” hindi makapaniwalang bulalas niya. Kung hindi lang mahigpit ang pagkakahawak niya sa baso ay nahulog na naman iyon. Agad niya iyong inilapag sa kitchen counter at hinarap si Laric. “No. hindi ako papayag.”

Tumango lang si Warren. Ang Maria Clara ay isang kilalang fashion boutique sa bansa. Mga mayayaman ang mga kliyente nito at talagang natatangi kaya kahit na sobrang mahal ng mga damit nila ay makakasiguro naman na nag-iisa lang iyon. “Evie, sasama ka sa akin so be ready at 2.” Tumaas ang kilay ko sa sinabi niya. Bakit? “Okay, Sir.” Syempre, wala namang pwedeng ibang isagot kung hindi ang pagsang-ayon.

Punong-puno ito ng mga bulaklak at pailaw habang nasa gitna nito ang calligraphy. Reyna Elena @2024 Maria De Clara Yeah. I am using my Daddy's endearment with my mother's maiden name. Here at Barangay Kanlungan, Sitio Sawi. I am well known as Maria De Clara. “Sandali! Anghel ba ang nakikita ko? Napakaganda mo Maria! Sabihin mo dati ka bang si snow white sa past life mo?” Kumikinang ang mga mata ni Kiko at halos maluwa na ito sa kakatingin sa akin.

“May sari – sarili kaming mga kwarto dito at puro malalaki. Kung makikita mo lamang ang bahay ay malulula ka sampung beses ang laki sa bahay namin sa maynila!” “Talaga! Patingin nga!” ani ni Clara sa akin na halata sa boses ang excitement. “Sige sandali, lalabas ako,” ani ko at tumayo sa aking kama. “Sino sino pala ang mga kasama mo riyan?” tanong ni Clara sa akin. “Si Lola Teresa saka si Maria,” sagot k okay Clara habang bumababa ng hagdan. “Sino si Maria?” tanong ni Clara. “Kapatid ng tatay mo?”

"Hindi! Umalis ka na!" Sinipa naman nito ulit si Clara dahilan upang matumba ulit ito sa sahig. Nang matumba ay kinuha siya bigla ng senyora, kumapit sa kanyang suot na puting baro at kinaladkad siya nito pababa ng hagdan patungo sa silong. Umiiyak naman ang dalagita at hindi pa rin natinag sa banat ng amo. Patuloy siyang nagmamakaawa rito habang kinakaladkad na siya na parang pusang gala sa labas. Pagkababa sa silong ay buong lakas siyang tinulak ng yaong donya dahilan upang siya ay halos mahambalos sa lupa. Nangangalaiti parin sa galit ang senyora at kumuha pa ito ng walis at paulit-ulit niyang pinagpapalo ang umiiyak na si Clara.

Tumango si Clarissa, puno ng luha pero puno rin ng lakas na hindi niya alam na mayroon siya. “At papalakihin natin siya na parang andito sila,” sagot niya. “Para sa kanilang tatlo.” Habang tumutunog ang malamig na bentilador ng chapel, habang umaagos ang mga luha, at habang dinadala ang dalawang munting kabaong para ihatid sa huling hantungan, isang bagay ang tiyak: Si Clarissa V. Tiu-Alcaraz ay hindi na ang babaeng minsang sinaktan ng mundo.

Bumaling si Mariz sa kapatid ng nawala na sa paningin nila ang kambal. "Sa susunod huwag mo ng ulitin iyon, anak. Nauunawaan kita sa punto mo ngunit kilala mo naman si Tommy, hindi siya ang taong basta bumibitaw ng walang dahilan. Patunay lamang na nandito siya ngayon. Later or before you will leave, nkausapin mong muli ang kapatid mo. Ayokong magkaroon kayo ng hidwaan. Nadadaan sa magandang usapan ang lahat," sa wakas ay wika ni Clarence. Halos hindi ito makasingit sa mga kaharap kaya't sa ilang sandali nilang paghaharap sa umagang iyon ay iyon pa lamang ang nasabi.