Sino Si Maria Clara Mga Nobela at Kwento

"Wee? siguro may manliligaw kana no? hindi ka lang nagsasabi sa amin." "Excuse me? wala pa sa isip ko iyan no? isa pa diploma muna bago jowa. Huwag mo nga akong itulad sainyo. Good girl to oy!" "Oo na ikaw na ang maria clara ng tropa. Diyos ko naman francyn baka may anak na kaming lahat tapos ikaw hindi man lang sumubok magka-jowa. Ano? tatandang dalaga ka gan'on." ani Safiyaa akala mo naman may jowa din.

Wala si Maria! Tatayo na sana siya mula sa pagkakaupo ng may makita siyang papel na nakatupi. Nakapatong doon ang bracelet niya na napapalibutan ng mga kulay itim na beads. Mas lalong kumunot ang noo niya dahil sa pagkakaalam niya ay ibinigay niya ito kay Maria. Ngunit bakit nandito at nasaan si Maria? Kinakabahang inabot niya ang pulseras at binuklat niya ang papel, sulat iyon mula kay Maria, umalis ito na hindi siya kasama!

“Nang dumating sa bahay si Clara para bisitahin ako, she saw me crying. At sinabi niya na kilala niya ang totoong pagkatao ni Marco. If Marco was not even his name, then I don’t know anything at all about him!” Napaawang ang labi ko nang marinig ko ang pangalan ni Tita Clara. Hindi maganda ang kutob ko. “Nang dumating si Clara, sinabi ko sa kanya ang nangyari. Hindi ko naisip kung bakit siya bumisita. I was too lost in my emotions na kinailangan ko ng makakausap. Sinabi ko sa kanya na naaksidente si Marco…and that he was going to tell me something. I know Clara from my college days, and she is kind. Hindi ko iisipin na lulukuhin niya ako,” ani mama.

Tumango lang si Warren. Ang Maria Clara ay isang kilalang fashion boutique sa bansa. Mga mayayaman ang mga kliyente nito at talagang natatangi kaya kahit na sobrang mahal ng mga damit nila ay makakasiguro naman na nag-iisa lang iyon. “Evie, sasama ka sa akin so be ready at 2.” Tumaas ang kilay ko sa sinabi niya. Bakit? “Okay, Sir.” Syempre, wala namang pwedeng ibang isagot kung hindi ang pagsang-ayon.

Punong-puno ito ng mga bulaklak at pailaw habang nasa gitna nito ang calligraphy. Reyna Elena @2024 Maria De Clara Yeah. I am using my Daddy's endearment with my mother's maiden name. Here at Barangay Kanlungan, Sitio Sawi. I am well known as Maria De Clara. “Sandali! Anghel ba ang nakikita ko? Napakaganda mo Maria! Sabihin mo dati ka bang si snow white sa past life mo?” Kumikinang ang mga mata ni Kiko at halos maluwa na ito sa kakatingin sa akin.

“May sari – sarili kaming mga kwarto dito at puro malalaki. Kung makikita mo lamang ang bahay ay malulula ka sampung beses ang laki sa bahay namin sa maynila!” “Talaga! Patingin nga!” ani ni Clara sa akin na halata sa boses ang excitement. “Sige sandali, lalabas ako,” ani ko at tumayo sa aking kama. “Sino sino pala ang mga kasama mo riyan?” tanong ni Clara sa akin. “Si Lola Teresa saka si Maria,” sagot k okay Clara habang bumababa ng hagdan. “Sino si Maria?” tanong ni Clara. “Kapatid ng tatay mo?”

"Hindi! Umalis ka na!" Sinipa naman nito ulit si Clara dahilan upang matumba ulit ito sa sahig. Nang matumba ay kinuha siya bigla ng senyora, kumapit sa kanyang suot na puting baro at kinaladkad siya nito pababa ng hagdan patungo sa silong. Umiiyak naman ang dalagita at hindi pa rin natinag sa banat ng amo. Patuloy siyang nagmamakaawa rito habang kinakaladkad na siya na parang pusang gala sa labas. Pagkababa sa silong ay buong lakas siyang tinulak ng yaong donya dahilan upang siya ay halos mahambalos sa lupa. Nangangalaiti parin sa galit ang senyora at kumuha pa ito ng walis at paulit-ulit niyang pinagpapalo ang umiiyak na si Clara.

Tumango si Clarissa, puno ng luha pero puno rin ng lakas na hindi niya alam na mayroon siya. “At papalakihin natin siya na parang andito sila,” sagot niya. “Para sa kanilang tatlo.” Habang tumutunog ang malamig na bentilador ng chapel, habang umaagos ang mga luha, at habang dinadala ang dalawang munting kabaong para ihatid sa huling hantungan, isang bagay ang tiyak: Si Clarissa V. Tiu-Alcaraz ay hindi na ang babaeng minsang sinaktan ng mundo.

Location: Black District Urvularia City Dungeon "Aid Lara! Aid Lara!" sigaw ng humahangos na babae pagpasok sa opisina ni Aid Lara. "Anong problema Mara?" Kaagad na tanong ni Aid Lara sa isa niyang kasamahan. "A-aid Lara..." Nagulat si Aid Lara ng bigla itong umiyak, "S-si Clara, wala na!" Nagulat si Aid Lara sa narinig. Clara is Mara sibling.

Bumaling si Mariz sa kapatid ng nawala na sa paningin nila ang kambal. "Sa susunod huwag mo ng ulitin iyon, anak. Nauunawaan kita sa punto mo ngunit kilala mo naman si Tommy, hindi siya ang taong basta bumibitaw ng walang dahilan. Patunay lamang na nandito siya ngayon. Later or before you will leave, nkausapin mong muli ang kapatid mo. Ayokong magkaroon kayo ng hidwaan. Nadadaan sa magandang usapan ang lahat," sa wakas ay wika ni Clarence. Halos hindi ito makasingit sa mga kaharap kaya't sa ilang sandali nilang paghaharap sa umagang iyon ay iyon pa lamang ang nasabi.