Sorry Na Please Wag Ng Mainis Novels & Stories

"Alam mo ba kung ilang oras kitang hinintay? Alam mo bang halos mabaliw ako sa paghahanap sa'yo?" Bahagya akong natawa sa kanyang mga sinabi. "Eh 'di mainam at naranasan mo rin ang maghintay ng matagal!" Nakairap ko pang tugon sa ilalim ng kumot. Dahilan upang mas lalo siyang mainis saakin.

I don't share but most importantly I don't steal other man's girls. Fuck. I have to get out of here. Subalit lahat ng plano ko naglaho ng bigla n'yang pisilin ang dibdib ko. Kung marahil walang nakatabing na sombrero sa ulo ko'y makikita ng pangahas na babaeng 'to ang pagkatigalgal ko. "Sorry. Ang tigas eh. Dinama ko lang," nahihiyang anito at nakita kong bahagyang namula ang makinis nitong pisngi.

Wika nito bago umalis ng kwarto ko. "Sige, ingat." Pahabol kong saad bago humiga sa aking kama. Please… please postpone the party…

Hindi masiyadong mainit dahil makulimlim ang langit kaya tamang tama lang para magbabad sa tubig. Naka white boards shorts lang si Klein kaya kitang kita ko ang malapad niyang dibdib habang si Trinity naman ay naka black two piece na bikini swimsuit. Si Trexie ay hindi na nagpalit dahil wala daw siyang balak maligo. Ako naman naka maikling short na pinaresan ko ng white oversized t-shirt na damit ni Klein. Hindi niya talaga ako pinalabas ng kwarto hangga't hindi ito ang susuotin ko kaya no choice ako. Hindi daw ako allowed magsuot ng swimming suit tapos si Trinity, okay lang? Paano ako gaganahang maligo kong ganito ang ayos ko? Nakakasakit ng loob sa totoo lang. Hindi pa kami mag asawa pero

Umikot din siya sa drive-thru ng Jollibee dahil ramdam na niya ang pagkalam ng sikmura niya. “May tatlong special rules pala ako para sa’yo Sadako. Number 1, magpapaalam ka kapag aalis ka especially kapag bumalik na ang memories mo,” pagsisimula niya habang nagmamaneho. “Number 2, don’t-” “Hachoo!” “Don’t get close to me.” Parang nandidiri siyang tumingin dito. “And number 3, don’t make us worry.”

Napansin ni Tala na sa capital letters pa sinulat ng mama niya ang ‘WAG na ‘WAG. “Una, ang maunang magsabi ng feelings mo sa isang lalaki ay ‘wag na ‘wag mong gagawin. No matter how overwhelming your emotion is and no matter how real it feels, keep your feelings in control. Love can drive you crazy, the love of God above all others can tame it, until the right moment comes. Hayaan mong ang lalaki ang unang magsabi ng totoong damdamin at intention niya sa iyo. Yes, action speaks louder than words, but sincere words of love coming from a man spells commitment. Mahirap sa isang lalaki ang isalin sa salita ang kanilang emosyon, kapag nagawa ito ng lalaki para sa iyo, for him, you are worth the e

Nag inhale exhale muna ako para fresh ako tsaka nag ayos narin ng make up para matinik tayo sa boys. Makapasok na nga sa Mooniesun university.Habang papasok ako binabati ako ng mga madadaanan ko syempre dahil mabait ako choz.kinikindatan ko lng sila.whew.angganda ko kaya oh bat tatahol ka?wag na. ______________ Ken

Malamang, paglilihi. "Wala naman." Inabot niya ang natitirang ice scramble rito. "Ubusin mo 'yan ha? Kasalanan mo bumili ka ng marami. Ubusin mo 'yan. Hindi porke mayaman ka ay mag-aaksaya ka na ng pagkain." Halatang gulat pa rin ito sa kaniyag inaakto. Palihim na lamang nagdadasal si Yesha na mawala na ang inis na kaniyang nararamdaman. Baka kasi tuluyang maging mainitin din ang ulo ng baby niya kapag nakalabas na sa kaniyang sinapupunan.

SAM'S POV "Hooh! Ang saraaap!" Nakangiting saad ko sabay baba ng baso sa may mesa, loving the taste of coconut wine. "Masarap talaga 'yang lambanog namin dito, Ms. Gwapa! Wan ob da bes!" "'One-of-the-best', Caloy. One of the best. Hindi 'wan ob da bes!' naku! " Hindi ko maiwasang mapangisi na lamang when Kolas corrected that, pronouncing each word properly which caused Caloy to frown.

"Arte! Kumain na nga tayo. Masarap ang chicken ng Jollibee. The best among the rest!" Isa-isa kong binulatlat ang laman ng paperbag. Nang marealize na hindi komportableng kumain sa kama ay nagdadalawang isip kong binalingan ang sahig. My face scrunched up in disgust. Hindi naman marumi ang sahig pero no way in hell have I experienced to eat on the floor!