Spending Time With You Quotes Novels & Stories

"I'm just kidding. Masyado ka kasing seryoso." "Do you think I have time to joke around?" "Oo nga pala. Ang motto mo sa buhay ay time is gold. At wala nang ibang nasa isip mo kundi ang magpayaman." "At least you know. Sa dami ng bibig na nakaasa sa akin at bulsa na dapat kong lamanan, may oras pa kaya ako para sa leisure? Or even to rest in a full day?" "Kaya nga mahal na mahal na kita, Kuya."

Masyado siyang abala sa trabaho kaya wala na kaming oras para mag-bonding. "Tapusin mo na 'yang pagkain mo dahil mag shoshopping pa tayo. Ang tagal na natin hindi nagshopping dalawa kaya sulitin na natin hangganag nasa good mood pa ang dad mo,"

“L-Let’s go? Bakit sasama ka sa akin, hindi ka ba makikipag-usap sa mga kakilala mo na mga businessmen?” “Just come with me,” hindi na hinintay ni Adan na makasagot siya, agad nitong hinawakan ang kamay niya at hinila papunta sa veranda, “look, bakit ko sasayangin ang oras ko na makipag-ngitian sa kanila kung pwede ko namang ubusin ang oras ko habang nakikita ang magandang view na ito?” “Pero—”

“Uhm, baka napagod ka na. Pwede namang next time—” “Gusto ko rin,” putol niya sa sinabi ko, matamis ang ngiti. “I want us to spend more time together. Not just for Princess… but for us.” Hindi ko napigilan ang mapangiti. Hindi ko rin maipaliwanag pero parang unti-unti nang natutupad ang simpleng pangarap ko noon—ang magkaroon ng pamilyang masaya, kahit sa gitna ng maraming pagsubok.

He continued preaching about my status. I rolled my eyes. Kung hindi ko lang siya kaibigan ay minura ko na siya. I heaved out a sigh and shook my head. The heavy feeling in my chest started to grow and swallow me. "I don't have enough time. Wala namang kasiguraduhan. Gusto ko kapag pinasok ko ang isang bagay, sigurado na ako. I don't like wasting my time." "Is that why you left them?"

Hindi ko alam, pero natatakot ako. "Tsk, KJ ka talaga kahit kailan," bulong niya at inirapan ako. Umayos rin siya ng upo at tinuloy ang pagkain niya. "My point is, hindi mahalaga kung malinis o marumi ang paligid mo. The important thing is, iyong taong kasama mo na nagbibigay ngiti at saya sa 'yo. At pareho niyong na-e-enjoy ang oras na magkasama," she said out of the blue.

One of the most challenging difficulties we might face in life is realizing how little time we frequently have to spend in some of life's greatest moments. It's at times like this that you wish your train was delayed, or that his grin might last just a little longer, or that he would reconsider going after all.

Umiling ako at mag-iiwas na sana ng tingin sa kaniya nang sa wakas ay sagutin na niya ang tanong ko. “To spend some time with you,” sagot niya kaya naman agad kong ibinalik ang tingin ko sa kaniya. He casually lifted his shoulder in a half shrug. “You know, I was quite busy with work these past few days. Mula nang birthday nina Danielle, biglang dumami ang trabaho ko kaya hindi na tayo nagkikita. And now that I have a free time, is it wrong if I want to see and spend time with you?”

"Oh I'm sorry! ako itong nagsabing kalimutan natin ang past pero, ibinabalik ko parin." "It's okay, Babe." wika ko at niyakap ito ng ubod higpit.If only I can stop the time from running, I will do it just to spend more time with her.

Sagot nito before taking a sip of his coffee. "Let’s talk sometime." I suggested. “We already are.” He answered before giggling. “No. I mean, pag may time tayo diba? You can talk and rant while I listen and vice versa.” Sagot ko pabalik na tinanguan naman nito. “Pwede rin.” Saad nito nang ibaba na niya ang kanyang tasa. “Or kaya si Lez. Pwede ka makipag usap ruon para naman may man to man bond kayo.” Suhestiyon ko ngunit tumawa muli ito.