Novel & Cerita Strangers In The Night

Malayong-malayo. Hanggang matapos ang pelikula, wala siya sa sarili. Hanggang sa umalis ang mga kaibigan niya, nagdinner siya ng mag-isa, malayo pa rin ang isip niya sa kasalukuyan. At nang sumapit ang araw ng lunes, hindi siya nag treadmill katulad ng nakasanayan niya tuwing umaga. Hindi siya nag-agahan at pumasok sa restaurant na walang laman ang tiyan niya. And as usual, she waited for Achilles Kostas Williams to come by but nothing... not even his freaking shadow.

Nagpahila pa ako sa matinding kamunduhan at pangangailangan. Am I really that horny for me to easily cave in with a stranger's touch? Dapat traumatized na ako sa mga stranger e. Nagka-anak pa nga ako sa isa. Am I craving too much for a stranger's attention? Because, the last time that I gave in for a stranger, Lukariah Zaugustus came in. What's with me and with a stranger, really? I can just call him, maybe? Hindi ko nalang siya haharapin dahil mas madali 'yon. No destructions, just pure negotiations.

Tinalasan niya ang pandinig. “I will never forget the night with you, stranger. The one night I spent with you seemed like an eternity. I can't get you out of my mind. If fate works a miracle, I want to be locked in your arms again. To taste your lips and touch your lovely skin…” Parang binabayo sa kaba ang dibdib ni Red nang marinig ang awiting ‘yon. Natagpuan na lang niya ang sariling naroon sa tapat ng saradong pinto. Nasa loob niyon ang narinig niyang boses na umaawit.

Subalit mas humanga lang sila sa isinagot nito. "Grandma, sabi po ni Mommy ay inseparable kaming dalawa. Kaya't sa kaniya po ako sasama. May little brother po ako, Grandma. Ngunit kailanman ay hindi ako gusto. Mas mahal pa nga nila ang stranger kaysa kay Mommy." Magalang nitong pagkukuwento.

Because no matter how many women tried getting close to me after that night—none of them were her. None of them looked at me the way she did inside that elevator. Broken, Beautiful, Dangerously vulnerable, At higit sa lahat none of them stayed in my head the way Mich did. Hindi ko na siya nakita ulit matapos ang gabing iyon. At siguro dapat doon lang natapos ang lahat. One night, One mistake, and One stranger after midnight. Pero hindi gano’n kasimple. Because somehow she became the only woman I couldn’t forget.

“Paano ko mamahalin ang taong estranghero para sa akin? Kung nagustuhan ko man siya ay si Nik iyon na inakala kong mabuting tao at hindi sa Nikola na nakilala ko. Remember, Jane, I married a stranger! Hindi ko siya kilala at wala akong kahit anong alam sa pagkatao niya!” Hindi ko napigilang mapalakas ang boses dahilan para pati ang mga tauhang kumakain ay napatingin na sa amin dahil mukhang nagtatalo na kami ng kaibigan ko. Tumingin si Jane sa mga tuhan ko at tauhan niya saka ngumiti. “Mag-aartista yata itong kaibigan ko at feel na feel iyong pinanood na movie pati pangalan ko nabanggit pa habang nagkekwento,” sabi niya.

Paulit ulit na bulong ni Nikko. Pinagmasdan niya ang itim na sasakyan na paalis at mabilis na tinawagan ang kanyang kapatid "Bro!, hurry up, I just found a woman who is very suitable to take care of Sandro, but she was taken away by a group of black jackets on the street! Hurry up and save her, find her, maybe our Sandro can be saved!” Natataranta na sabi ni Nikko kay Nigel. "What kind of woman?" Curious na tanong ni Nigel

Kabanata 13 FANA’S POV Kinabukasan, pagpasok ko sa unit, parang may kakaiba sa hangin. Hindi ko alam kung dahil ba sa bagong araw, o dahil sa utak ko na hindi matahimik mula kagabi. Para bang may nakasabit na invisible banner sa pader: Countdown to Gala Night—5 days left!

Nadipenang panga, matangos na ilong, makapal na malabi, mahahabang pilik-mata at makapal na kilay— those were great features! Unti-unting napalingon sa akin ang lalaki at napansin yata ang paninitig ko. Nagtama lang saglit ang tingin namin bago siya bumaling sa bartender dahil inilapag nito ang kaniyang order. “One old fashioned drink.” Ani bartender. “Thanks,” said the stranger before walking away. D*mn! He’s hot! Sinubukan ko siyang lingunin pero agad din siyang humalo sa ilan pang customers at bigla na lamang naglaho.

Sa unang pagkakataon ngayong gabi… May taong nakaintindi sa nararamdaman niya kahit walang maraming salita. Hindi nila tinanong ang pangalan ng isa’t isa. Hindi nila ikinuwento ang buhay nila. Dalawang estranghero lang silang parehong sugatan. Habang lumalalim ang gabi, mas dumadami ang kanilang usapan. Minsan tumatawa. Minsan tahimik lang.