Strangers In The Night นิยาย & เรื่องราว

Hindi ko alam kung paano nangyari, pero salamin ang inaapakan namin ngayon, na sumasapat para makita ang iba't-ibang isdang lumalangoy sa aming ilalim. Hindi ko nga lang masulit ang paglibot ng aking mga mata dahil sa lalakeng nagmamadaling maglakad sa unahan namin ni mama. Hinabol ko ng tingin si Noah. Direderetyo lamang siya papasok ng kanilang pintuan. Someone opened the door for him, but he never bothered to stop. Basta dere-deretyo lang siya sa kanyang pagpasok sa bahay hanggang sa hindi ko na siya nakita.

Yung ahas, nagsisimula nang gumalaw! “Sir?” ulit niya sa sinabi ko. “Did you forget already how you call my name last night?” aniya na nakasungaw ang ngiti sa mga labi niya. Huminga ako ng malalim at umiling. “We’re in your office, and we’re not alone in this building!”

Nakaismid din ito. Aba! M*****a to… "Hmm… so, ikaw pala ang babaeng trending ngayon dito sa lugar namin. The stranger bride. Well, you're beautiful but Aliyah is much better than you," tahasang sabi nito sa akin. Napanganga ako sa pagiging prangka at pagkukumpara nito sa akin sa ex fiancée ni Isaac. "Excuse me? Ang pangit ng bunganga mo," nasabi ko na lang habang magkasalubong ang mga kilay.

It felt like a twisted plot straight out of a soap opera. Nag-walk in na lang siya sa bar that night dahil stressed siya sa dami ng work. She never did things like that. Hindi siya impulsive. She was the responsible one. Pero that night, after working overtime for three consecutive weeks and dealing with a micromanaging department head, she just… snapped. One drink turned into two, and then three, and then there he was. Tall, charismatic, magnetic. Sa dim lighting ng bar, hindi niya agad namukhaan. No corporate armor, no tailored suit. Just a charming stranger who made her feel seen.

Matapos tawagan ni Charmaine ang lalaking naka one night stand niya. noong gabing nasa vip room siya ng isang hotel kasama ang misteryosong lalaking iyon. Gumapang ang matinding kaba sa kaniyang dibdib. Nagtungo siya sa isang coffee restaurant upang makipag kita sa lalaking nakabuntis sa kaniya. Puno siya ng kaba sa mga oras na ito.

Tibok ng puso ko, ang lakas. Hindi kami magkakilala. Pero bakit... bakit parang matagal na kaming nagkakilala? "Thanks." Yun lang sinabi niya. Tapos talikod agad. Walang lingon ..Stranghero nga kung umasta o baka nagkakamali lang ako na sya nga ang lalaking naka one night stand ko sa hotel. Nagmamadali siyang lumabas. Pagsara ng pinto, tumunog yung bell.

Naghahanap sila ng waitress. Walang pag-aalinlangan na pinuntahan ko ito at pumasok na dito. Nakausap ko ang manager at mabilis akong natanggap sa trabaho, bukas na kaagad ang simula ng trabaho ko. Kinabukasan, maaga akong nagising at nag-asikaso dahil may pasok pa ako. Nagdala na rin ako ng uniform ko na susuutin sa bar mamayang gabi. Na sabi ko na kay Mica ang trabaho ko at pinakiusapan ko siyang magbantay kay lola ng ilang sandali hangga't hindi pa ako nakakauwi dahil walang ibang magbabantay at alaga kay lola bukod sa akin. Nag-alala na siya para sa'kin pero sa huli ay pumayag din siya.

Nilingon ko siya at seryoso lang siya habang sinisilip ang mga pagkain sa loob ng paper bags. "Asa." Mas binilisan ko pa ang lakad ko dahil naiinis na talaga ako sa kaniya tsaka alam kong hindi komportable si Inah kapag hindi niya kilala yung kasama niya. Teka, paano kaya sila mamaya ni Addis? Hindi naman talaga sila magkakilala at after nang nangyari sa kanila ay ngayon na lang ulit sila magkikita. Isn't awkward? After niyo magchukchukan nang strangers, magkikita ulit kayo, pero may dagdag na. Tatlo na sila ngayon. May additional na. Napailing na lang ako sa mga naiisip ko.

I can't just suddenly tell her that I got married to a stranger I met on the side of the hotel (where my wedding with Dave was supposed to be held). The truth is, I'm still confused about everything; my brain can't process it yet. I'm going crazy choosing to marry a stranger I met on the side of the road, but it seems like my life got better even though he's a stranger I only met for a short time. I shook my head and started applying foundation to my face and a little lipstick so I wouldn't look haggard.

“Oo. Eksakto. Isang pagkakamali. Isang tanga at impulsive na sandali. Pero ang meron tayo ay totoo, Ingrid.” Ngumiti ako, pero hindi umabot sa mga mata ko. “Alam mo ba ang isa pang impulsive, Dennis?” “Ano?” tanong niya, sabik. “Nagkamali rin ako nung gabing iyon.” “Huh? Anong pagkakamali? Eh, okay lang. Anuman iyon, pinatawad na kita.” “Totoo ba? Kahit nakipagtalik ako sa isang estranghero?”