Strangers In The Night Novels & Stories

Matapos tawagan ni Charmaine ang lalaking naka one night stand niya. noong gabing nasa vip room siya ng isang hotel kasama ang misteryosong lalaking iyon. Gumapang ang matinding kaba sa kaniyang dibdib. Nagtungo siya sa isang coffee restaurant upang makipag kita sa lalaking nakabuntis sa kaniya. Puno siya ng kaba sa mga oras na ito.

Tibok ng puso ko, ang lakas. Hindi kami magkakilala. Pero bakit... bakit parang matagal na kaming nagkakilala? "Thanks." Yun lang sinabi niya. Tapos talikod agad. Walang lingon ..Stranghero nga kung umasta o baka nagkakamali lang ako na sya nga ang lalaking naka one night stand ko sa hotel. Nagmamadali siyang lumabas. Pagsara ng pinto, tumunog yung bell.

Naghahanap sila ng waitress. Walang pag-aalinlangan na pinuntahan ko ito at pumasok na dito. Nakausap ko ang manager at mabilis akong natanggap sa trabaho, bukas na kaagad ang simula ng trabaho ko. Kinabukasan, maaga akong nagising at nag-asikaso dahil may pasok pa ako. Nagdala na rin ako ng uniform ko na susuutin sa bar mamayang gabi. Na sabi ko na kay Mica ang trabaho ko at pinakiusapan ko siyang magbantay kay lola ng ilang sandali hangga't hindi pa ako nakakauwi dahil walang ibang magbabantay at alaga kay lola bukod sa akin. Nag-alala na siya para sa'kin pero sa huli ay pumayag din siya.

Nilingon ko siya at seryoso lang siya habang sinisilip ang mga pagkain sa loob ng paper bags. "Asa." Mas binilisan ko pa ang lakad ko dahil naiinis na talaga ako sa kaniya tsaka alam kong hindi komportable si Inah kapag hindi niya kilala yung kasama niya. Teka, paano kaya sila mamaya ni Addis? Hindi naman talaga sila magkakilala at after nang nangyari sa kanila ay ngayon na lang ulit sila magkikita. Isn't awkward? After niyo magchukchukan nang strangers, magkikita ulit kayo, pero may dagdag na. Tatlo na sila ngayon. May additional na. Napailing na lang ako sa mga naiisip ko.

They had a blast party,for the last time. What she didn’t know ,when she woke up,head throbbing. Dizziness fill in,she sat down on the bed. Nakawak sa ulo,ipinalibot niya ang paningin sa buong kwarto. Napakunot noo ng hindi pamilyar na silid ang bumungad sa kanya.And on top of that,there’s a stranger on the bed with her. She can only see the back of the stranger,a back that full of tattoo. Sinilip niya ang sariling katawan,at ganoon nalang ang panlalaki ng mata niya ng makitang wala siyang saplot.

Muntikan pa kaming hindi makaalis sa Santiago dahil sa kaguluhan na naandon. Maiige kong inayos ang sarili kong inayos ang sarili bago buksan ang pintuan ng kapihan. "Good morning ma'am…" Pagbati sa akin ng napadaan na waitress na ikina ngiti ko lang. "Any reservation?" Napakunot ako at napatango tango nalang nang malalal ang sinabi ang pinapasabi ng lalaking 'yon sa akin. "BerryBlue." Agad na nawala ang ekspresyon nito at napalunok.

pag-amin niya. Napaawang ang bibig ni Luna. "So, you mean inalok ka ng kasal ng stranger at pumayag ka? W-wait! Iniisip ko pa ang lahat. Remember, kaka-divorce mo lang and now you're going to marry a stanger? Oh my god, Naomi! I can't!" Nasapo pa nito ang noo. "Wala akong choice. Desperada na ako at kaysa ibenta ko ang katawan at sarili ko, pumayag na lang akong magpakasal sa lalaking iyon."

I couldn't hold back my irritation any longer. He shook his head, his jaw clenched. "You don't understand." "Then help me understand!" I shot back, my frustration getting the best of me. "We're not just pawns in some arrangement. We're real people, and I refuse to pretend like we're strangers." He stood up abruptly, his expression pained. "Maybe it's better if we are strangers, Elle. It would make things a lot easier."

I can't just suddenly tell her that I got married to a stranger I met on the side of the hotel (where my wedding with Dave was supposed to be held). The truth is, I'm still confused about everything; my brain can't process it yet. I'm going crazy choosing to marry a stranger I met on the side of the road, but it seems like my life got better even though he's a stranger I only met for a short time. I shook my head and started applying foundation to my face and a little lipstick so I wouldn't look haggard.

“Oo. Eksakto. Isang pagkakamali. Isang tanga at impulsive na sandali. Pero ang meron tayo ay totoo, Ingrid.” Ngumiti ako, pero hindi umabot sa mga mata ko. “Alam mo ba ang isa pang impulsive, Dennis?” “Ano?” tanong niya, sabik. “Nagkamali rin ako nung gabing iyon.” “Huh? Anong pagkakamali? Eh, okay lang. Anuman iyon, pinatawad na kita.” “Totoo ba? Kahit nakipagtalik ako sa isang estranghero?”