Stubborn In Tagalog Novels & Stories

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

"Pero hindi ko po kayang sabihin. Hindi dahil hindi ako nagtitiwala sa inyo, kundi dahil kailangan ko itong ayusin nang mag-isa. Kapag po sinabi ko sa inyo, pakiramdam ko ay lalo lang akong liliit. Hayaan niyo na lang po muna akong damhin 'to." Nakita ko ang bahagyang pagkadismaya sa mukha niya, pero kalaunan ay tumango rin siya. "Stubborn. I told you, you're too stubborn. But if you change your mind, I’m just a room away." "Opo, Sir. Salamat po talaga.”

"Bakit ka natatakot?" "Sabi kasi nila pag sobrang saya daw, kasunod nun ay sobrang lungkot naman." Paliwanag ko. Kinuha nito ang aking kaliwang kamay at marahang pinisil. "Don't overthink wife. Happiness is a choice. Minsan ang tao lang ang napapakumplikado ng sitwasyon. Overthinking makes things complicated." Ngumiti ako at muling tumingin na lamang sa daan.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

“Stop talking.” “Sandali kase.” “Sabayan mo ako.” “Hey.” “Tumugon ka naman.” “Oo nanga diba, teka lang kase masakit.” “Make it wet.” “Wet? Ikaw nalang kaya make it wet naiinip na ako.”

Turo nito sa bangkay. Napabuntong hininga siya. Why does he need to deal with this stupid woman who frequently asked a lot of questions. "Alangan namang dalhin ko pa yan..." Masungit niyang wika saka ito tinalikuran pero nakailang hakbang pa lang siya ay muli niya itong nilingon. "At kung gusto mong sumama sakin, tumigil ka sa kakatanong, Nahara. Naririndi na ako sayo. I hate talking too much pero simula ng dumating ka sa buhay ko lagi na lang akong nagsasalita. You make me so fùcking talkative and this is bullshit!" Because of his annoyance, he kicked the wheel of the car pero bigla na pumutok ang gulong ng putanginang sasakyan! "Tangina talaga! Carajo!"(Spanish word*fuck)

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Well, medyo kasya naman ako. "I'll take the couch." Agad akong napailing. "No." Napatingin siya sa akin. "Kasya naman ako doon." Bahagyang tumaas ang isang kilay niya. "Alam ko naman." "Then, I'll take the couch." Ulit ko. "No." Mabilis na sagot nito. Napairap ako nalang ako. Nakakainis naman siya. "Why are you so stubborn?" Sambit nito kaya napairap ako.

sagot ko. "Stubborn," bulong ni Sir Liam, sapat na para marinig ko. Hindi siya tumingin sa akin, pero nakita ko ang bahagyang pag-angat ng gilid ng labi niya—isang tipid na ngiti.