Sunset Poems Novels & Stories

Hindi siya nagsalita at hindi rin ito nagsalita, nanatili lamang silang nakatitig pareho sa papalubog na araw. "Ang ganda ng sunset no?" Rinig niyang tanong nito. Ngumiti lang siya bilang sagot rito at tumango. Ramdam niya na nakatitig ito sa kanya dahil nakikita niya iyon sa kanyang peripheral view at bigla nitong kinuhang muli ang camera at kinuhanan nga siya ng litrato. Hinayaan niya na lamang ito na kuhanan siya hanggang gusto nito pagkatapos ng ilang sandali ay nakita niyang ibinababa na nitong muli ang hawak nitong camera at pagkatapos ay tumingin ulit sa dagat.

Minsan tumatambay kami sa tabing dagat para maligo at hintayin ang paglubog ng araw ang ganda kasi ng sunset dito hindi nakakasawang tignan tuwing hapon. Tulad ngayon andito kami hinihintay ang paglubog ng araw. "Sunset. Kuya, ang ganda," ngiting ngiti siya sa nakikita niya, parang nawala lahat ng pagod ko sa nakikita ko sa kanya. "Yeah, kapag titignan mo na papalubog ang araw, parang nagpapahiwatig ito ng pagpapaalam," saad ko habang nakatingin sa kanya.

Sobrang laki ng sakop ng pag-change ng color nito, it was bleeding with oranges and colours of red combined. “Did you know that there were other meanings when we say the sunset is beautiful?” I uttered out of the blue without looking at him. Nakatingin lang talaga ako doon sa sunset, kasi I know any minute mawawala na ‘yon, so better look at it until it fades. “What is it?” sabi naman niya. “It means, it was a way of telling to other person that you love her, but it’s time to let go. Just some romantic phrase.” I explained.

Like as what she promised, sinagot niya ang asawa sa katanungan nito. A smile has drawn into his lips while combing her hair, "That's nice, I want to spend that moments with you too." Sabi nga nila, sunset symbolizes love and freedom, faith and loyalty, kung kasama mo ang mahal mo sa buhay. And if you're alone, it symbolizes hope and new beginning awaits for the next day. Sunset is known for it's genuine scenery right before darkness filled the entire sky, it's also giving the details of the day has finally ended its chapter. "Pero, hindi pa ako magaling." Nalulungkot na sabi ni Kriesha dito. "Ikaw lang ang pwede, sa ngayon..." Dagdag niya at nagtatampong ibinalik ang tingin sa telebisyon.

Hays. "Una na po ako." Ngumiti ako at dali-daling tinahak ang daan ipataas. Hawak ang dibdib habang hingal na hingal. Ipinikit ko ang mga mata at sinalubong ang sariwang hangin. Who doesn't love a beautiful ambiance? Naupo ako sa malinis na damo, malapit sa punong mangga na nag-iisang nakatirik dito. I was sitting and looking up at the sunset. Watching the sun's golden orb fall beneath the horizon in rice fields and mountainous landscapes!

"You’re beautiful, just like the sunset. The sunset is beautiful isn't it?" I shook my head. "Mr. Zake, don't say that. The sunset is beautiful, isn't it? In poetry, that phrase means 'goodbye.' It’s sad." "So you love poetry?" he chuckled. "Let’s go to the boat. Let's explore the sea." We boarded the small ship. As we reached the middle of the water, the whales breached and the waves crashed against the hull. I felt Zake stand behind me. His breath brushed my skin his lips touched my temple.

“But why are you so sad while looking at it?” I bit my lower lip. “According to Craig Lounsbrough: A sunset is the end of a day now passed. Yet, for some reason we get caught in the reality of the descending dark verses.” I looked at him. “I’m just thinking how beautiful a day would end, yet I’m silently anticipating for it to stay a bit longer.” Napatingin siya sa ‘kin. “Was it because today is supposed to be your wedding day?” “Sort of,” I replied and looked at the sky. “I’m just afraid when the night starts to fall.”

Binigay niya lahat eh. Sino ba naman kasi ang mag-aakala na ganito ang hahantungan nila? After the happy day, ito rin pala ang babagsakan nila. They are like sunrise and sunset, na magkaiba ng portion at mood. It may give the world the best sightseeing, but the meaning won't be ever the same. Sunrise means lively. While sunset means sorrow. Siguro nga ay uuwi nalang siya sa Cebu at doon subokin na maka move-on. She hopes she could.

Isa iyong paalala… na sa kabila ng lahat ng pagsubok, may mga sandaling kay gandang balikan—sandaling puno ng tawa, yakap, at pag-asang muling mabubuo ang mga pusong minsan nang nasugatan. Habang abala kami sa paglalaro at tawanan sa tabing-dagat, unti-unting dumilim ang langit. Ang araw ay tila dahan-dahang lumulubog sa likod ng karagatan, iniwan ang kalangitan na kulay kahel, rosas, at kaunting bughaw—isang tanawing napakagandang pagmasdan. “Ang ganda ng sunset…” mahina kong sambit habang yakap si Merlyn mula sa likuran.

Two-Days Later. Ito na ang araw ng pagtapon sa abo ni Peterson sa karagatan. Naalala kasi niya na paborito nito ang karagatan lalo na ang sunset. Para dito ay liwanag ng pag-asa ang sunset. Masakit man sa kaniyang kalooban na kailangan niya munang kalimutan ang mga masasakit na ala-ala niya dito para maka tulong sa panibagong buhay na kahaharapin niya sa ibang bansa kasama ang kanilang mga anak.