Novel & Cerita Swan Tagalog

sabi ko at pagkatapos ay narinig namin sa radyo, sa stereo nitong kotse ang balita. May bagyo nga at ang pangalan nito ay Susan. Magtatagal daw ito hanggang sa linggo. Paano kaya yung contest niyan? May pasok ba? Hindi na gaanong malakas ang ulan nang makauwi kami ni Daddy. Pagkapasok namin sa loob ng bahay ay agad akong umakyat patungo sa kuwarto ko.

Sagot ni Helan. "Opo!" masiglang sagot ni Misan at naglakad na papunta sa Talon. Makalipas ang sampung minuto ay narating na niya ang Talon. May kulay asul itong tubig na napakalinaw. May mga malilit na isda na naninirahan roon at ang tubig ay maaring gawing inumin dahil sa linis at lamig. Ibinaba ni Misan ang dalang basket at nagsimula nang mamitas ng kulay rosas at puti na mga bulaklak na Sal-ang kung tawagin ng mga taga Sadan.

Nag-iwas siya ng tingin. "What did you do to me?" inis na wika ni Diane. Ngumiti siya ng may paumanhin. "Sorry about that. Anyway, since you already know my secret and I know yours, how about a deal? Kung sasabihin mo sa iba ang sekreto ko, sasabihin ko rin sa iba ang sa iyo. Siyempre, wala naman akong balak magsinungaling at i-deny lahat ng nalaman mo. Pero ikaw ba, kaya mo bang malaman ng lahat na hindi na kayo mayaman?"

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Sakto't walang tao roon. Kaagad kong tinahak ang pwestong 'yon at naupo. Hay! Gusto ko makalanghap ng hangin. Mahangin sa area na 'to at saktong-sakto para sa 'kin. Habang naghihintay, nilinga-linga ko ang paningin ko hanggang sa halos masementuhan ang buong katawan ko dahil sa nakikita ko ngayon. Pamilyar na pamilyar siya sa 'kin. Teka? Oo nga pala! Kasama ko rito ang top one Octapetala na si Ligen Huber!

Lakad-takbo na nagtungo siya sa tabing dagat, nang nasa spot na siya kung saan may malakas na signal, binuksan niya ang data ng telepono at nagtungo sa Go*gle at doon tinayp ang salitang 'Hayatim', nagulat siya sa lumabas na resulta. "Sweetheart?" bulalas niya nang basahin ang ibig sabihin ng salita. Hayatim means 'sweetheart'? Kung ganun maaring kasintahan nga niya ang lalaking iyon sa panaginip niya. Ano ang nangyari sa kanila? Bakit nagkahiwalay sila? Bakit siya nakunan? Sino ba ang lalaking iyon? Sino ba talaga siya?

Sana swertehin ako sa pangangaso, at sana ako ang manalo! Agad namang pumukaw sa aking atensyon ang sibat na ipinapagamit sa akin. Gawa ang patalim nito sa isang purong bakal, pero may nakikita akong maliliit na kapirasong ginto na siyang nagpaiba sa itsura nito. At ang nagsisilbing hawakan ay inukitang kahoy na may nakasulat na mga Baybayin. Mula taas na bahagi ng hawakan hanggang sa bandang ibaba ay may nakasulat. Sinubukan kong basahin ang iba, “Sundin mo ang agos ng hangin sa mga puno, sabayan mo ang pagpanhik ng haring araw sa damo at dun mo makakamtan ang pagkapanalo” Ano ang ibig sabihin nito?

Ang Banal na Sekta ng Santo ay mayroong sampung libong taon ng kasaysayan, at saanman ay puno ng hindi inaasahang nakatagong talento; maging ang mga mahiwagang hayop nito ay napakalakas. Sa sandaling iyon, gaanong ngumiti si Donna habang nakatingin sa dalawang malalaking agila na umikot sa kalangitan na hindi kalayuan at sinabing, "Junior Brother, hindi ka ba nagulat ?! Mukha silang malalaking agila, ngunit sa katunayan, napakabihirang mga enchanted na hayop, na tinatawag na Silver Wing Eagles. Ang tuktok ng bundok ay ang kanilang lungga. Sinabing nanatili sila doon ng higit sa isang libong taon! ”

A soft smile broke across her lips. “Heto, okay lang. Nilalaspag ang ganda n’ung Thai kong jowabelle pero keri lang. ‘Di naman gaanung daks. Chiquito lang ang manoy. Duty free pero bawing-bawi sa performance ang Lolo mo, ‘day. Pero ikaw… anak ka talaga ng gintong titi, ‘day! Kung sakaling makauwi ka sa ‘tin, tiyak dudumugin ka ng mga tao doon. Pagkakaguluhan siguro ’yang ka-dyosahan mo.” Patuloy na daldal ni Swannie na Suzanno sa birth certificate.

Parang pinipiga ang puso ko sa loob. “H’wag naman pati si Mama. Huwag naman pati siya. Maawa Ka naman sa ‘kin.” Huminga ako nang malalim bago muling pinunasan ang mga luha kong walang humpay sa pag-agos. “Sa buong buhay ko, ngayon lang. Ngayon lang ako magmamakaawa nang ganito. Pakiusap naman...” Umiling ako kasabay nang muling pagtulo ng luha galing sa aking mga mata. “Huwag si Mama. Huwag mo Siyang kunin sa ‘kin. Hindi ko kaya.” Mas lalong akong umiling kahit hilam na hilam na sa luha ang mata ko. Kahit nahihirapan na akong huminga dahil pakiramdam ko’y may malaking bago na nakadagan sa dibdib ko. “Pakiusap, hindi ko kaya. Hindi ko alam ang gagawin kung wala si Mama. Hindi ko kakayanin mab