Novel & Cerita Swerte O Malas Maikling Kwento

Sa madaling salita, mag-isa na lang ako ngayon sa buhay. Swerte ko na lang at natanggap ako sa Fleur de Lis Maid Café, ang pinakasikat na café dito sa amin. Pero ang salitang 'swerte' ay may kalakip na dumi. Dito, ang bawat ngiti namin ay may presyo. Sa madaling salita ulit, kailangan namin pakisamahan ang mga master namin para may makuha kaming tip galing sa kanila.

Isang Taon Makalipas Ang hanging dumaan sa bintana ng maliit kong apartment ay malamig pero hindi sapat para patigilin ang init ng galit na nanatili sa aking dibdib sa loob ng isang taon. Tumayo ako sa harap ng salamin at tinitigan ang babaeng nakaharap sa akin. Hindi na siya si Leng Weiwei. Ang babaeng iyon ay namatay kasama ng kanyang pamilya sa gabing walang buwan at walang hustisya. Ang nakatayo ngayon ay isang multo na may bagong pangalan, bagong mukha, at isang misyon lamang: paghihiganti.

Ano naman ang swerte doon kung sakali? “Ano naman ang swerte doon?” nagtataka kong tanong sa kaniya dahilan para samaan niya ako ng tingin. “Sa malamang, doon pa lang sa araw-araw mong masisilayan ang napakagwapo niyang mukha ay swerte ka na! Naku, kapag nalaman ni Sharmaine ito ay maiinggit siya promise.” sabi pa nito. Gwapo? Tsk. oo gwapo naman siya kaya lang ay nakakairita siya at wala na siyang ibang ginawa kundi ang kulitin ako kung alam lang nito.

Buo at masaya. THE END Abangan ang susunod na story, Unwanted Wife! 🤍🍓 "Always choose to be kind, even if others cannot."

hayst "Ows talaga? Sino kaya ma swerte na yun no.? malikot ang mata na sagot naman nito sa akin. Mukhang wala naman effect ang sinabi ko sa kanya na ang crush nya ay may asawa na. hmmm nakaka pag taka. "Hmmm ma swerte ba talaga or malas?" natatawa na sagot ko naman kay Avril. Dahil sa sinabi ko dito ay napa tawa na rin ito kaagad. Maya lang ay dumating na ang aming Prof kaya naman tumahimik na kami ni Avril.

Maging sa pananalita nito ay pulido, hindi ito nautal sa kaba. Muling naging malikot ang mga mata ng lalaki. Luminga-linga rin ito sa paligid na akala mo ay may hinahanap. "Sa lugar na ito, iilan lamang ang nakakapasok. Swertehan na rin kung may makalabas. May mga puting tela kasi na kumukuha sa mga naliliigaw dito," pabulong nitong kwento sa amin. "Tapos inililibot ng tela ang sarili nito sa nahuli hanggang kapusin ang tao sa loob niyon at tuluyang mawala nang walang kahit na maliit na bakas ng pagkawala nito."

"Lahat ng tao ay may dalawang klase ng kwento: the story of their goodness and the story of their pain, struggles and wickedness." Wade Xynon's POV NANG tumama sa aking gwapong mukha ang sinag ng araw ay dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata. Sobrang sakit ng aking ulo, linawin ko lang yung ulo sa taas ha. (wink) Nagulat ako ng bumungad sa akin ang pagmumukha ni Papa na ngayon ay halos halikan na ako sa sobrang lapit. Naitulak ko siya sa sobrang pagkagitla ko sa kanya.

This story is a work of complete fiction. Names, characters, places, and incidents are either products of the author's imagination or are used fictitiously. Any resemblance to actual events, facts, locales, or persons, living or dead, is purely coincidental. Do not distribute, publish, transmit, modify, display or create derivative works from exploit the contents of this story in anyway; please obtain permission. _________________________________________ Maingay. Siksikan. Samot-saring amoy ang malalanghap sa bawat sulok.

Isang mabantot na pag iibigan ang kanilang kwento Kung nagtataka kayo kung paano nagawa ni mary na ipabalik ang kaluluwa ni machete sa katawan niya... simple lang. Ang isang kaluluwa ay pwedeng pumasok at lumabas sa isang katawan ng taong kamamatay lang at ayun ang ginawa ni mary kay machete... ibinalik niya ang kaluluwa nito sa kanyang katawan ngunit sa ganong paraan ay panandalian lamang dahil ginagawan pa ng ritwal para sa permenenteng pag stay ng kaluluwa sa katawan ng tao.. kailangan nito ay dugo at ipapainom sa katawan ng tao. Ang problema lang bobo kasi itong si mary dugo niya ang ginamit! dugo ng isang patay kaya naman buhay na patay ang lumabas. Hindi ligaw na kaluluwa si machete..

Ang Pagpapatuloy ng Kwento Maraming taon ang lumipas, ngunit ang kwento nina Damien at Seraphina ay patuloy na nabubuhay sa bayan ng Daraga. Ang puno ng mangga na itinanim sa tabing dagat ay lumaki nang napakalaki, at naging simbolo ng kanilang pag-ibig at pagmamahal sa bayan.