Tagpuan Rizal นิยาย & เรื่องราว

Siya ay ang animnapung taong gulang na Puno ng mga tulisan. Si Fernando Valenzuela y Batog. Nakilala niya agad ang Puno dahil sa katandaan at sa kasuotan nitong puting camisa na may kalabit na itim na panyo sa kanyang mahabang leeg. Si Fernando Valenzuela ang nanguna sa pagtatayo ng kuta ng Tatag-Bato. Siya rin ang ama ng pagkatatag ng pinag-isang mga pangkat ng mga tulisanes ng Sangrevida, at maging sa iba pang mga pangkat ng mga tulisan sa mga pueblo ng Ilocandia. Kaya siya ang kauna-unahang kinikilalang Puno ng mga tulisanes na nagpatuloy matapos ang limang taon.

Kabanata 18 Pinisil ni Arturo ang gitna ng kaniyang noo. Isang malalim na buntong-hininga ang tumakas sa kanyang labi. Totoo ngang nakalimutan niya. Bumalik na pala sa Manila si Rhian.

"Medyo naiinis lang ako sa buhay ko ngayon." "Alam ko na 'yang pinoproblema mo. Si Matthias naman, tama? Kung hinahanap mo s'ya. Nasa Rizal siya ngayon, binibisita ang lupain niya para patatayuan ng bagong mental facilities."

paliwanag naman ni Cali. "That's right. They are the second batch in this University sa pagiging highest. May mga dating estuyante rito na napasok sa highest rank. Mga lima pa lang noon ang highest. I don't know kung anong tawag sa kanila, and I don't even know what those people names are," sabi naman ni Souzi. Parang yung Octapetala ang second generation. Ang galing! Akala ko sa mga nababasa ko lang ang mga ganitong bagay-bagay. Pati sa mga movies. Meron din pala talaga in real, 'no?

Babalikan niya ulit yun mamaya after ng lunch meeting niya. Si Mr. De Guzman ay isang engineer. May nabili siyang lupa malapit sa beach at plano na niya iyong ipaayos para naman habang buhay pa ang Mama niya ay makaranas naman ito ng mga pinaghirapan niyang property.

Papasok na sana siya sa kanyang opisina. Si Tadeo. Tumikwas ang kanyang kilay at pinagmasdan ito. Taas baba ang balikat at halatang hinihingal dahil sa paghabol sa kanya. "Rizal?" kuwa'y tanong niya. Agad naman itong umiling. "Ta-Tadeo po." "Oh? Akala ko balak mong maging buhay na pambansang bayani ng Pilipinas dahil sa pagtayo mo sa mga taong naaapi," sarkasimong sagot niya.

Meron naman silang mabibilhan ng mga gamit pagdating sa Camiguin Island. Isa sa mga sikat na lugar ang Camiguin kaya iyon ang kanilang piniling puntahan bukod sa maraming magagandang tanawin at pasyalan doon ay may rest house rin doon ang pamilya ni Jaile. Kung si Renzo ay sa palawan ang rest house si Jaile naman ay sa Camiguin parehong maganda ngunit iba iba ang dating nito. "Love? Akin na ako na magdadala niyan!" Kinuha nito ang maleta mula sa dalaga kahit na may dala pa siyang backpack at may mga paperbags pa itong saklay.

Inalis ko ang tingin ko sa kanya bago pa man mag-isip ng kung ano ang kapatid ko. "Sino ba namang hindi makakakilala sa isang Riguel Morel, Andie?" baling ko sa kapatid ko. Nginitian ko siya para itago ang kaguluhang nararamdaman ko. "He's one of the youngest richest business tycoons in the Philippines and has been featured in magazines for the past year."

Tangina. Tama. Siya iyong dalagang babae na nakita ko sa family picture sa tarpulin na iyon sa munisipyo ng Manila. Anak siya ng mayor na hindi ko malilimutan, si Mayor Khalix Dadonza, ang lalaking nagpakaladkad sa akin palabas ng munisipyo noon at sinabihan pa akong wala akong mararating sa buhay. Kung may isang tao sa mundong ito na gusto kong makitang nahihirapan, iyon ay walang iba kundi siya. First time kong maranasan sa buong buhay ko iyon. Pero ngayong nakatayo sa harapan ko ang anak niya, na kahit malaki na ang pinagbago, kilalang-kilala ko pa rin kasi talagang tinandaan ko ang mga mukha nila. Ngayon, hmmm, tumangkad na siya at naging sexy na.

Hinaplos haplos ko pa ang buhok nito habang nakatitig ako sa kanya. Mahal na Mahal ko talaga panginoon ang lalaking ito. Sana mabilis lang ang paggaling nito para makauwi na kami sa Tagaytay. Naitawag ko na kanina kay Kuya Lucas pero sa kasamaang palad ay nasa Spain silang lahat si Zaprine lang ang nandito sa Pilipinas.