The Game: Towards Zero Mga Nobela at Kwento

Simula nabuo ko ang masayang pamilya na mayroon ako ngayon, araw-araw may pag-asa. I already end my game. Binaon ko sa nakaraan ang dating masamang gawain ko. Ang tanging magandang ala-ala lang ang iniwan ko. At ang masayang pamilya ko lamang. NEXT: SEASON 2 TGM (Tucker Geller and Snow Season 2 HERE IN TGM) *END*

"Pa, ang tablet ni Michael! Ang video na iniwan niya! Sabi niya Unit 02 is active, pero may binanggit siyang 'Zero-Sum Equation'. Ano ang ibig sabihin nun?" Mabilis na kinuha ni Liam ang tablet at hinanap ang files. "Zero-Sum... ito ay isang game theory term. Ibig sabihin... para manalo ang isa, kailangang matalo ang isa nang pantay. Michael... Michael didn't just leave a warning. He left a virus!" "Isang virus na nakatago sa loob ni Malphas?" tanong ni Elena.

Pagkatapos ay pinatay niya ang sigarilyo sa ashtray at ngumiti, pero hindi mabait. “Game.” --- **Nagsimula ang laro.** Simple lang: mataas na card wins. Nanalo si Zian sa unang round. Halata ang ayaw niya kay Kristine, pero natatakot din siyang lumampas sa limitasyon dahil andoon si Harvey. Kaya ang ginawa niya, hinalikan si Annie nang todo. Hindi iyon simpleng halik. Malalim. Mabigat. Ni hindi sila nahiya kahit may audience.

ani ni Zero na ikinalingon nina Piero sa kaniya. "You are confident to say that?" "Yes. Why? Sky Garden is a public area, hindi tanga si Zamora para doon magsimula ng patayan. Pangalawa, nakasunod na si Sigma sa kaniya, i can assure you na safe ang el señor niyo dahil sa atin na narito, Sigma is good with this." pahayag ni Zero kung saan doon lang nila napansin na wala na nga si Sigma sa sala.

The connecting bridge bended down, preventing them from going back. Minerva met the daring stare of the five-member opponent team standing across them. At the back of her head, she had a faint idea what the game will be. “Game rule: The last team standing on the platform wins.” The robotic voiced announcement resounded. “Game begins in three...two... one.”

After ng pag-uusap nila ni Zero ay pinaupo muna kami ni Adrian sa maliit na upuan na sakto lang talaga sa dalawang tao. Hinihintay namin na matapos si Zero sa ginagawa niya. Busy itong nagpipindot sa malalaking mga computer sa harap niya. I scanned the place; it was a typical computer geek hideout. Magulo, puno ng mga computer screen ang paligid at maraming kable ng wire kahit saan ka pa lumingon. Ilang minuto pa ang lumipas ay lumapit na si Zero sa kinaroroonan namin ni Adrian at iniabot nito ang isang envelop.

If you win you can request a weapon that they will craft with quality and experty. “Doon tayo sasali,” nawiwiling saad ni Hara. Tinuturo niya sa screen ang... Fantasy Survival De Gamma. It was a game for a group consisting of below 10 players. It's a virtual world called fantasy Gamma where in we need to survive until the very end. Kailangang kompleto kami at the end of the game. The prize is a secret . "Ano sa tingin mo Shayes?” tanong ni Hara. Tumingin ako sa mga detalyeng naka-flash sa monitor.

Ngunit sa halip na matakot, si Lena ay lumapit, kinuha ang tablet, at sabay na kumilos kasama si Adrian. Sabay silang nag-decrypt, nag-secure ng data, at pinigilan ang exposure. Isabella napatingin sa kanila, napaisip, at sa unang pagkakataon, ramdam niya ang pag-aalangan. “Impressive… but this game is far from over.” Tahimik ang paligid, ngunit ramdam nila ang kuryente sa bawat hininga. Ang laban ay magsisimula sa bawat galaw, bawat salita, bawat titig.

Pinasali ko rin ang dalawang usher para maenjoy rin nila ang gabi. Nasasabik akong ipaliwanag sa kanila ang mechanics ng naturang laro. Game naman itong sinang-ayonan nilang lahat. Simple lang naman ang unang game. Pahabaan ng linya. Siyam ang myembro ng bawat grupo. Pinakinggan ko muna ang kani-kanilang mga komento sa naturang game. "Ang dali lang naman ng laro mo, Vera!"

"Sir, come on, join us!" Lumapit naman siya sa'min. I was expecting him to sit beside me but he sat beside Gab, five chairs away from me. The game started. The only mechanic of the game is if you have ever done the thing mentioned, you will sit on the lap of the person on your right side. "Never have I ever cried for a guy or girl." Natawa kaming lahat dahil lahat yata nagsilipatan ng upuan. Nahuli ko ang tingin ni Raeden sa'kin ngunit siya rin ang unang nag-iwas ng tingin.