The God I Know Chords นิยาย & เรื่องราว

Acting ng hindi marunong mag-guitara. “Yung chords naman niya ay Em, C9, G at D. Led yung intro pero saka ko na ituturo sayo kapag marunong ka na.” Dugtong niya saka lumapit sa akin at nawala ang konting gap na meron sa aming dalawa. Hindi ko namalayan na unti-unting tumatayo ang balahibo ko sa batok. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit kinikilabotan ako kapag ganito siya kalapit sa akin. Ang weird..

marahan kong itinawa sa hangin. I love it more nang mapunta na siya rito sa harapan namin at maisaktong naisabay sa chorus ang final rampa nito patigil dito. The song they are playing is soul-reviving. Those lyrics that say in the song are exactly what I want to say to her now. It's "More than you Know" by Axwell and Ingrosso. I just need to get it off my chest Yeah, more than you know Yeah, more than you know

𝐼𝑚 𝑝𝑎𝑟𝑡 𝑙𝑓 𝑦𝑜𝑢 𝑖𝑛𝑑𝑒𝑓𝑖𝑛𝑖𝑡𝑒𝑙𝑦 𝐺𝑖𝑟𝑙 𝑑𝑜𝑛𝑡 𝑦𝑜𝑢 𝑘𝑛𝑜𝑤 𝑦𝑜𝑢 𝑐𝑎𝑛𝑡 𝑒𝑠𝑐𝑎𝑝𝑒 𝑚𝑒

Hindi ko pa memorize ang chords ng buong kanta. "Why you stop? Ang galing mo." Napatingin ako kay Jairus at may dala itong ukulele. Nice. "I forgot the chords." Natatawang sabi ko. "I know that song. Fix You by Coldplay, right? "Yup." Ibinalik ko sa kaniya ang gitara at ibinigay niya naman sa akin ang ukulele. "Let's practice together."

Now gone are all my questions about why And I've never been so sure of anything in my life Oh I wonder what God was thinking when he created you, I wonder if He knew everything I would need, Because he made all my dreams come true. When God made you, He must have been thinking about me. He made the sun, he made the moon To harmonize the perfect tune One can't do without the other, they just have to be together. And that is how I know its true, Youre for me and i'm for you

“Hindi ko naman balak tugtugin eh. Nagtitingin lang.” Lumapit siya at naupo sa tabi ko. "Turuan kita kung gusto mo." Napapikit ako saglit. Gusto ko ba? Sumagot ako ng mahina. “Sige.” Tinuruan niya ako ng basic chords. C, G, Am, F. Simpleng rotation lang. Inulit ko ng inulit hanggang masanay yung daliri ko. May konting kirot sa pads ng daliri ko pero iba yung kilig sa pandinig ko nang sa wakas, tumunog yung tamang chords sa simpleng strumming.

Para kasing pinaglaruan niya lang ang string at gumawa ng ritmo rito. No'ng dumating na siya sa chorus, nanlaki ang mata ko no'ng maalala ko na ang title ng kanta. "Oh my God, it's 'If I Let You Go by Westlife!" Tuwang-tuwang ani ko. Tumawa naman siya at kinanta ang chorus. "But if I let you go, I will never know, what my life will be holding you close to me..." pagsasabay niya.

Ayoko ng ako lang muna dahil wala pa siyang nahahanap na iba. "I'll wait, I'll wait I love you like you've never felt the pain I'll wait I promise you don't have to be afraid I'll wait Love is here and here to stay So lay your head on me Little do you know I know you're hurt while I'm sound asleep Little do you know All my mistakes are slowly drownin' me Little do you know I'm tryin' to make it better piece by piece Little do you know I I love you 'til the sun dies."

Halos mabingi ako sa lakas ng energy nila—ang tila walang katapusang tili ng mga fans, ang pagtawag sa pangalan ng banda namin at ang ilaw mula sa mga phone nila. At nang isalang ko ang daliri ko sa fretboard at hinila ang unang nota ng gitara—lalong lumakas ang hiyawan. Unang tugtog namin ay "Do I Wanna Know", at halos magwala ang crowd. Ang sigawan nila ay sumasabay sa bawat strum ng gitara, ang energy ay parang isang alon na bumalot sa buong venue.

tanong niya habang tinotono ang gitara. Nag-isip akong ng malalim. Seryoso na parang tanong iyon sa isang pop quiz na kailangan ko masagot ng tama at mabilis. "Iyong alam mo na alam ko na chords bebe loves, ha?"