The House Horror 소설 & 이야기

NAPABUNTUNG-HININGA siya habang pababa ng hagdan. Napakatahimik ng paligid, kung hindi lang kumikinang ang mga kagamitan roon at kung hindi magarbo ay papasa na iyong haunted house. Hindi niya nai-imagine ang sarili na nakatira sa ganoon kalaki at karangyang bahay ng nag-iisa. It would be very depressing and tragic.

"Look, the maids here have cleaned the house thoroughly at sa ilang taon kong paninirahan dito sa bahay ko, wala pa akong nakikitang gagamba na pumasok sa kwarto ko." Napakurap-kurap siya bago unti-unting nangunot ang noo. "S—sinasabi mo bang nagsisinungaling ako?" Turo niya sa kanyang sarili. Marco heaved another sigh. "Kanina lang nagtanong ka tungkol sa multo dahil takot ka. And now you're afraid of a spider that we can't see. Let me just remind you, Chantal, everyone in the manor is exhausted. It's already midnight at dapat nagpapahinga na sila dahil maaga silang gigising bukas. So please, stop staging horror movies inside my mansion."

She knocked the door three times pero walang sumasagot. Hmm, pipe ba itong boss nila? bakit naman hindi nagsasalita? Aniya sa isipan. Imbes na mag-isip pa ng kung ano-ano ay dahan-dahan na lang niyang binuksan ang pinto. Creepy pa nga ang tunog niyon na tila ba ilang taong hindi nabuksan. Napapikit siya ng marahan at dahan-dahang binuksan ang mga mata niya nang namalayan niyang nasa loob na siya ng kwarto.

Namamangha sa laki at ganda nito at the same time, kinikilabutan. Para siyang hunted house. I mean, malaki siya katulad ng mga napapanuod ko sa mga palabas sa TV. Tipong panghunted house na para bang walang nakatira, though maganda ang paligid at malinis pero nakakatakot. Masyadong tahimik sa malaking bahay. May nakatira ba dito? Parang wala? Sobrang tahimik! Marahas akong lumunok. Pakiramdam ko kapag pumasok ako sa loob, mahihimatay ako sa takot.

Tamang-tama na hindi ‘yon naka-lock kaya naman pumasok na ako sa loob. Madilim ang buong mansyon nang maglakad ako papuntang sala. Tahimik at malamig na animo’y isang haunted house. Hinanap ko ang switch ng mga ilaw mula sa mga pader na nakita ko. Nang makapa ang tamang switch ay pinindot ko ‘yon. Lumiwanag ang buong first floor. Sumambulat sa akin ang makalat na sala. Sa ibabaw ng mga antigong upuan at mesita ay maraming papel at bote ng beer ang nakakalat. Mayroon ding ash tray at iilang upos ng sigarilyo sa carpeted floor. Iniikot ko ang paningin ko. Halos wala masyadong linis ang bawat furnitures. Pati ang sahig ay may makapal na alikabok.

May gusto siya sa babaeng 'di hamak na mas maganda pa sakanya. Kung alam niya lang na girlalu ako. Baka siya pa mismo ang unang umiwas sakin. ******** Almira's POV. "Grabe ka! Kita mong takot na takot ako sa multo pumasok pa tayo sa loob na 'yan Buti na lang hindi ako hinika kasisigaw!" naiinis na ako kay Evan. Eh paano ba naman kasi pumasok kami sa haunted house na kahit sabihin na natin na mga tao lang naman 'yong nandoon eh hindi ko parin talaga mapigilan matakot.

Malaki din ito katulad ng bahay na bibilhin niya, ang kaibahan lang ng dalawa, ang kamyang nabiling bahay ay mas mukhang buhay, kumpara sa bahay na nasa tapat na nagmistulang haunted house. Nang mapansin ni Roger ang pagtitig ng kaibigan sa naturang bahay ay mahina itong tumawa at nagbiro. "Hindi ka naman sigurado takot sa haunted house? Ang bahay na 'yan ang nagsisilbing boundary ng may ari ng property sa kabila." Tinapik ni Roger sa Mike sa balikat at pabirong nagbabala. "Mag ingat ka na hindi makalaban ang may ari ng bahay na 'yan. Balita ko kasi na hindi lang mayaman ang pamilya ng nakatira sa kabila, magaling din siyang abogado. Kaya mukhang haunted ang bahay dahil kababalik lang daw ga

CHAPTER 8: The Lion's Den ​Kung ang penthouse ni Atticus ay mukhang Apple Store, ang ancestral house ng mga Valderama ay mukhang setting ng horror movie. 'Yung tipong may lalabas na white lady sa bawat kanto. ​"Relax," Atticus said, squeezing my hand as the heavy iron gates creaked open. ​"Relax?!" I hissed back. "Atticus, mukhang haunted house 'to! May vampire ba ang Lolo mo?"

Papasa nang isang event hall ang bahay na iyon. Hindi ganon ang itsura ng bahay noong huli niyang punta rito, makalat iyon at mukhang haunted house ang dating dahil sa mga gamit na natatabunan ng puting tela. “Inayos niyo na tong bahay?” Tanong ni Monique na hindi na itinago ang pag ka mangha, nag lakad lakad pa siya habang abala sa pag lilibot ng tingin sa kabuoan ng bahay. Nilapitan niya rin ang isang lumang piano na nasa isang sulok, she was tempted to hit some keys para tingnan kung gumagana pa ba iyon, kaya lang pinigilan ni Monique ang sarili. Ayaw niya namang ma pag isipan ng rude dahil sa pangingi alam.

Like a hunted house, ang creepy ng hacienda sa gabi kapag madilim! ~ KL •Unang Libro• RMT:SMH