The Legacy Novels & Stories

dagdag ng isang elder board member. “Hindi tayo maaaring umasa sa isang portrait na nagpapanatili sa trust ng mga investors. Kailangan na natin ng tagapagmana. Isang physical guarantee na ang legacy ay magpapatuloy, at ang power ay mananatili sa inyo.” Tiningnan ni Salazar ang kanyang relo na tila nagbibigay ng isang personal na countdown.

Alam naman niyang totoo ang sinabi ng ina. “Mom, Dad won’t be happy if he sees you like this. And he’s already gone. Mas magiging masaya siya kapag nakauwi ka na sa Pilipinas. Everyone will be happy to see you, Mom.” mahinahong kumbinsi niya. Lucy sighed. “I won’t argue with you, son. Babalik ako pagkatapos ng death anniversary ng daddy mo.” “Thank you, Mom. Pero dalawang linggo pa ‘yon. I’ll wait. Sabay tayong uuwi sa Pilipinas.”

Hindi na iyon bago sa akin. Umupo kami ni Ethan sa dalawang bakanteng upuan sa unahan, habang si Mr. Parker ay umakyat sa maliit na entablado. "Good morning, everyone." Huminto muna siya bago muling nagsalita. "Pasensya na sa biglaang pagpupulong. May mahalaga lamang tayong iaanunsyo." Naging tahimik ang buong conference room. "Tungkol ito sa last will and testament ng aking ama."

Magkaubusan na ng bilang ng mga baklang hindi makapag-out pero hinding-hindi siya papaya na basta na lang magpakasal kay Lucas Imperial! “I think you’ll be remembered as one of the most amazing Imperial. Ikaw ang magpapabago sa paniniwalang lahat ng mga Imperial ay nakaluklok sa pedestal. Ikaw ang magpapatunay na just like any other normal people out there, we Imperials are just human.”

mapag-isa na ngayon siya kung saan ano-ano ang pumasok sa isip niya, una na 'yong sana ay naging manunulat siya upang kaagad ay makalikha siya ng pag-ibig, kasaysayan, at ang magiging inspirasyon niya ay ang muling pagkikita ng dalawang nilikha ng tadhana na kung saan tunay na sila ang naka Destiny sa isa't isa. Matagal siya sa kanyang pag-iisip. Di tuloy niya napuna, na nalapitan na pala siya nang sumunod na si Jacob. "Isa ba ako sa iniisip mo?" Anito sa kanya. Para namang alam kaagad niyang si Jacob iyon kaya hindi na siya nagulat pa. "Sumunod ka pala," sambit ni Erica. "At alam kung nandito ka," simpleng pagngiti ang isinukli niya sa alam niyang paglalambing ni Jacob. "Nagluto na ako kan

Ipagdasal mo siya lagi…’’ Si Tita Haide ay kababatang bestfriend ni mommy. Parang magkapatid na sila ni mommy. Magkaklase sila simula elementarya hanggang kolehiyo hanggang sa nagkaroon na sila ng mga sariling pamilya. Sa America sila nanirahan at tuwing summer lang sila nagbabakasayon dito sa Pilipinas. Hindi nakadalo si Tita sa wedding anniversary nila ni daddy dahil inaalagaan niya ang kanyang anak na may sakit. Ilang saglit lang ay bumalik si daddy.

“The kind people pretend doesn’t exist so they can sleep at night.” She followed hesitantly — or rather, was dragged by him. Each echo of boots on metal grated against her nerves. She caught glimpses: boxes stamped with foreign markings, the glint of gun barrels, the faint clatter of cash. One man approached, nervous but respectful. “Boss. Shipment’s late. The Russians held the last container.” Hades didn’t even blink. “Call them. Tell them if they’re not here in fifteen minutes, I’ll sink their next one.”

Anim na taon na noong mawala ang lahat kina Mira Villareal --- ang negosyo ng kanyang ama, ang pangalan nito, ang katatagan ng kanilang pamilya. Ngayon, dalawampu't apat na taong gulang na siya, desperado sa trabaho, at hindi niya inaasahang ang kanyang unang job interview ay magtatapos hindi sa isang ordinaryong opisina, kundi sa harapan mismo ni Alessandro Verande --- ang batang bilyonaryo na kilala bilang pinakamalamig na CEO sa buong Ortigas. Hindi siya inalok ni Alessandro ng ordinaryong trabaho. Direkta siyang hinila palabas ng linya ng mga aplikante at inalok agad ng posisyon bilang kanyang personal secretary --- may kasamang kontratang puno ng kakaibang kundisyon. Bakit siya parti

--- At ang unang linya ay: --- "The greatest legacy is not what you leave behind." --- --- "It is the love that remains after you are gone." --- --- Napahawak ako sa puso ko. --- --- Dahil ngayon... --- Alam ko na. --- --- Ang tunay na legacy... --- Ay hindi isang pangalan. --- Hindi isang proyekto. --- Hindi isang kasaysayan. --- --- Ito ay ang mga taong minahal natin.

“But I can’t treat you differently. The moment I start doing that, everything falls apart.” “Everything?” ulit niya, may luha na sa gilid ng mata.b“Anong everything, Caelum? Reputation mo? Control mo? ‘Yung power na hawak mo sa lahat?” “Legacy,” diretso nitong sagot. “That’s what’s at stake. I won’t lose it because someone feels overwhelmed.” “Gano’n na lang ako sa’yo? Dahil sapilitan mo akong pinapirma sa kontrata, kaya ganyan ka magsalita?”