Novel & Cerita The Legacy

"I want to be the one to tell him." Habang naglalakad ako palabas ng warehouse, nararamdaman ko ang lamig ng hangin sa gabi. Ang 'Stolen Legacy' na pinaghirapang itayo ni Xavier ay gumuho na sa isang gabi lang. Ang korona ng mga abo ay dahan-dahan nang nalalaglag mula sa kanyang ulo. At habang tinitingnan ko ang pagsikat ng araw sa abot-tanaw, alam ko na ito na ang simula ng pagbabalik ng tunay na hari.

Nalilitong tugon ko. "Hindi ka na pwedeng bumalik pa sa kanya, mga kalaban natin sila. Legacy Org should be at the top not them or that JLK brothers. Legacy is us! We owned it." Mabilis na nagbago ang kanyang ekspresyon, nawala na ulit ang mahinhin niyang tingin mas naging mabangis na ito. "What? Hindi ko maintindihan! Anong sa atin ang Legacy?" Naguguluhang tanong ko. Ano bang pinagsasabi niya? Paanong kasali kami sa mga ganto.

“Anong silbi ng lahat ng yaman na ito kung wala namang magmamana? Will you let our legacy die because of a business contract?” ​“Business is what built this legacy, Elena!” ganti ni Dad. ​“But bloodline is what keeps it alive!” ​Nakatayo lang ako sa gilid, pinapanood silang magtalo. Pakiramdam ko ay isa lamang akong asset sa isang balance sheet. Isang produkto na kailangang mag-produce ng susunod na version. Nakakasakal. Nakakasuka. ​“Excuse me,” sabi ko, hindi na hinihintay ang sagot nila. “Magpapahangin lang ako.”

Napailing ang ginang at hindi na rin napigilan ang maiyak. "Wala naman akong hinangad na iba Jorus kundi magandang buhay para sa anak namin ng daddy mo. Unti-unti kong nararamdaman na may puwang na ako sa buhay ng daddy mo pero nabasa ko ang legacy ng pamilya n'yo na tumulak sa akin para gawin ang mga bagay na 'to!" hiyaw niya. "Legacy?" "Oo! Legacy ng walang kuwenta n'yong angkan!"

“Madam naman, baka naman po ayaw pa lang nila magka-baby. Busy po siguro sa trabaho.” Tumitig si Madam Venus, seryosong-seryoso. “Trabaho? Loring, ang pamilya namin ay hindi lang kumpanya. Legacy ito. At ang legacy na ‘yan, kailangan may magmamana.” Tahimik si Loring. Wala siyang nasabi. Pero ramdam niya ang bigat sa tono ni Madam Venus—hindi lang ito tungkol sa pagnanais ng apo, kundi sa takot. Takot na baka mawala ang Heart legacy kung sakaling tuluyang masira ang relasyon nina Jarred at Veronica.

Sila ay nagsadya sa mga palasyo upang maghandog ng kanilang tulong sa pamahalaang nabubungad sa malaking panganib. "Te Deum," ang sabi ng isang prayle sa isang kumbento. "Hindi awa ng Diyos ang pagpapakilala niya sa ating kahalagahan, sa panahong mapanganib." "Ang munting Heneral Mal-Aguero ay napapangatlabi marahil dahil sa mga pangyayaring tulad nito," sabi sa kausap.

sersyoso niyang sambit habang diretsong nakatingin sa mga mata ko. I bit my lower lip as I turn my gaze back at the document in my hand. Maraming magbabago sa oras na pumayag ako rito, maraming magagalit, ngunit kung para kay Blake at sa kumpanya nito, I'm willing to take the risks and take care if his legacy for the mean time.

"Bakit kailangang maglaan ng ganyang kalaking espasyo para sa isang parke? That's wasted prime real estate." Ngumiti ako nang makahulugan. "Because a 'Legacy' built on greed will eventually crumble. A true legacy needs a soul. Without a heart, this city is just a collection of cold steel and glass. Don't you agree, Mr. Alcantara?"

Sabi ni Cheryl, “Pero hindi mo pa nababanggit iyan sa’kin dati.” Umiling si James at sinabing, “Ilang daang taon na ang tinahak ng Ganoderma, ngunit ilang kalamidad ang naranasan nito? Lalo na yung mga taon ng digmaan noong 1800s, nagiging sakuna at muling pagsilang sa bawat pagkakataon. At, may mga pagbangon at pagbagsak ang Ganoderma. Sa malaking kaguluhan ng mga salungatan sa pagitan ng hindi mabilang na mga medikal na paaralan at mga medikal na pamilya noon, napakabihirang pagkakataon na mapunta sa mga kamay ko iyon ngayon. Ilang beses nang nagpalit ng kamay ang Origin ng Legacy, ngunit matagal na itong nawawala. Kung hindi pa binanggit ni Alex, hindi ko malalaman na ang sikreto ng Legac

“Ang kwento natin ay hindi nagtatapos dito. Ito ay magpapatuloy sa pamamagitan ni Lucas at sa mga susunod pa nating henerasyon. Ang aral na ang katapatan at kabutihan ang pinakamahalaga ay ang pamana na iiwan natin sa kanila.” Sa di-kalayuan, ang legacy ng Zander Corporation ay mahinang umiindayog sa ihip ng hangin. Sa ilalim nito, ang pamilyang minsang napilitang magkahiwalay ay nakatayo na ngayon nang may dangal at pagkakaisa. Ang kanilang nakaraan ay nagsilbing matibay na pundasyon, at ang kanilang kasalukuyan ay puno ng liwanag.