The Nanny Diaries Mga Nobela at Kwento

Kumunot ang maliit niyang noo, tila sinusuri ang hitsura ko—ang malapad kong salamin, ang mga pekas ko, at ang kupas kong damit. “Daddy, who is she?” turo ni Niorr sa akin gamit ang colored pencil niya. Nag-angat ng tingin si Niro sa akin. Walang emosyon. Walang init. “She is Rea,” malamig na pagpapakilala ni Niro. “She will be your new nanny, Niorr. Siya na ang mag-aalaga sa'yo simula ngayon.”

Chapter 5 Ethan POV Hindi ko maintindihan kung anong pumasok sa isip ni Mommy para kumuha pa ng nanny—NANNY! Para sa akin, isang 26-anyos na CEO ng Monteverde Group of Companies. Ang sabi niya, “Para may mag-alaga sa iyo. Mukha kang pagod at stressed, anak," sabi ng aking mom.

Sarap maging nanny, pagkain niya ay pagkain ko rin. "Kasing-edad mo lang 'yung kapatid ko, si Nani." "Sounds like a Nanny. How about you invite her here sometimes?" "Baka hindi pumayag ang Daddy mo, tsaka walang kasama si Mama kapag pumunta siya rito," sagot ko. "You know, when you weren't here yet, my life was so boring," seryosong sabi ni Zachu. "I had nannies before, but I did so many crazy pranks for them to quit. Good thing you and Dad met. I found my perfect nanny."

Sa loob ng maraming taon, hinintay ko na maging akin siya, at ngayong dumating na ang panahon, hindi ko alam kung kaya ko na siyang pakawalan. Umangat ang baba niya, at naramdaman kong marahang dumampi ang dila niya sa akin. Hindi siya sigurado, pero paano siya magiging ganito kung ito na ang aming tadhana? Siya ang aking habangbuhay, at plano kong itali siya sa akin mula sa sandaling ito. Sakto namang bumukas ang pinto ng elevator, at nakatayo roon si Nelly. "Ayan ka na," sabi niya at tumingin sa pagitan namin ni Jasmine. "Papunta ako sa opisina mo."

"Sander, siya si Nelly. Siya ang bagong stay-in nanny na kinuha ko para sa apo ko. Alam kong busy ka sa kumpanya, at dahil lumalala na ang sakit ko, kailangan ng apo ko ng mag-aalaga sa kanya habang wala ka." "A nanny?!" Tumingin muli sa akin si Sir Sander. Mula sa dulo ng buhok kong magulo, sa mala putik na nakalagay sa mukha ko, hanggang sa kupas kong daster, hiningan niya ako ng pagsusuri na parang tinitignan kung papasa ako sa panlasa niya. "Mom, look at her! She just literally assaulted your son! Do you honestly think it's safe for my son to be around someone this violent and unstable?!"

“Magandang umaga po, ako po si Celine Madrigal, ang bagong nanny ng anak ni Sir Stefano.” “Ganoon ba? Halika, pumasok ka.” Anyaya ng babae na nakauniporme ng mataas na skirt at terno sa kanyang pang-itaas habang nakangiti. Ang buong akala niya, isang langit ang bubungad sa kanya sa kanyang panibagong trabaho. But it was a hell. Because Sophia was a ten-year-old girl and a spoiled brat. Lahat ng kalokohan ay alam niya.

“Amara Reyes. Twenty-five. Filipina. Professional nanny.” Nagpigil ng tawa si Gray. “Nanny?” “Yes,” sagot ni Mireille nang seryoso. “Nanny.” Napatingin si Gray sa hologram, sinusuri ang pangalan at bagong pagkatao na ilalapag sa harap niya. Hindi ito ang usual na infiltration niya. Sanay siya sa high-risk assassinations, tactical theft, covert extraction— pero nanny? “Does he even have a child?” tanong ni Gray.

malambing at mahinang pag tawag ko sabay hawak sa mukha niya at inangat ko iyon, sumasabay ang pag agos ng luha niya sa tumutulong tubig galing sa shower, nginitian ko siya “Don’t cry, okay? It’s not your fault, I know you don’t like me to be here – To be your nanny, but let me work here, until I save money for my family, *smile* but if you really don’t like me to be here then I won’t bother you, I-I w-will l-leave if that’s what you want” I stay here until your birthday” Mahabang salay-say ko ,hindi naman siya sumagot bagkos ay nakatitig lang siya sakin

At para makatarungan, malamang na magiging sa kanya na ito sa lalong madaling panahon. Matangkad siya, napakaganda, na may maitim na pula na labi at perpektong inayos na buhok. Ang kanyang mga damit ay mukhang mamahalin nang hindi naman masyadong nagpapakapansin. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa na para bang makakataga iyon ng bakal. "So," sabi niya nang maigsi ang boses. "Ikaw pala ang nanny."

Naabutan nila sina Jonas at Kayden na nakaupo na sa harapan ng lamesa habang sinasandukan ni Kayden ng pagkain ang kanyang pamangkin. "Mommy!" tawag ni Jonas kay Chestine nang tuluyan na silang makalapit sa kinaroroonan nila. "Baby, I want you to meet your new nanny. She is Eunice but you can call her nanny Eunice or whatever you want to call her," pakilala ni Chestine kay Eunice sa kanyang anak. Dumako ang tingin ni Jonas sa bago niyang nanny ngunit imbis na matuwa ay hindi niya ito pinansin at sa halip ay kumain na lang.