Novel & Cerita The New Gate Manga

Sa tapat ng kulay berdeng gate ay dininan ni Mia ang doorbell. Hindi naman nagtagal at narinig niyang bumukas na ang pintuang kahoy ng kabahayan. Pagkatapos ay ang mga yakag na papalapit na sa kanya. Hanggang sa tuluyan na ngang bumukas ang gate saka niyon ibinalandra sa paningin niya ang isang napakagwapong lalaking kay katagal na panahon bago niya muling nakita.

We need to atleast try our luck, ofcourse. Bumaba ako sa sasakyan at lumapit sa doorbell na meron sa may gate. Walang mga guwardya, so meaning lahat ng andito ay computer-generated. Wow. Pinindot ko ang doorbell and suddenly it opened, the gate opens just like that. Kaya kaagad akong sumakay sa sasakyan at nagmaneho na papasok. “The gate opened just like that, dude?” takhang tanong ni Dexter.

Habang mga bagong pitas na mangga ang ginawa naming panghimagas. Tapos na naming i-set ang mesa nang marinig namin ang pagtunog ng doorbell. Doon magkasama naming tinungo ni Marius ang gate para patuluyin ang mga bagong datin. Pero iyon nalang ang pagkagulat namin nang makilala kung sino ang tinutukoy ni Calum na girlfriend niya.

napapa-iling nalang cya. "Andito cya... pasok kayo!" Niluwagan ni MJ ang pagbukas ng gate para makapasok ang tatlong kaibigan nya. Nakadungaw lang cya mula sa bintana at kitang-kita nya kung paano magpa-cute ang mga ito.

Ryce opens the gate, walang tao. Sinara nya ulit ang gate at papasok na sana sa bahay nang muling tumunog ang doorbell. He opens the gate once again and his forehead wrinkled when there's none. He frowned. Is someone pranking him? A few seconds later, he felt something hit his head. When he check what's it, he saw a transparent umbrella. "I'm here," Looking down, he blink twice when he saw a kid.

Damon was backing them up, while the others are still fighting with Aries' men. The moment they reached the gate, Stephen immediately pushed the red button on the side. Napaatras sila ng dahan-dahang bumukas ang gate. Agad na nagkagulo ang paligid nang magsimulang pumasok ang mga tauhan nila na nakaabang sa labas. Kaya naman ay nagkanya-kanya na rin sila ng mga kaibigan niya.

Bawat segundo bago bumukas ang gate ay parang isang napakahabang oras ng paghihintay sa hatol. At nang unti-unti nang gumalaw ang gate, mas lalo kong naramdaman ang bigat sa dibdib ko. Para akong hinihintay ng isang bagong laban—pero ang laban na ito, hindi na bala o dugo ang kalaban… kundi emosyon, alaala, at ang sakit na iniwan ng nakaraan. Hindi ko alam kung ano ang magiging reaksyon nila kapag nakita nila akong buhay—samantalang akala nila ay matagal na akong patay.

Mula sa labas ng gate ay tanaw niya ang kotseng kulay itim. “Sino naman `to?” bulong niyang tanong sa sarili. Nang mabuksan niya ang gate ay siyang pagkagulat niya. It was Arthuro. May hawak-hawak itong bulaklak. Nakangiti pa ito ng matamis. Hindi niya maitatanggi na mas lalo pa itong naging g’wapo. Maaliwalas pa rin ang mukha nito. Hindi na siguro ito tatanda.

Huwag naman sanang mawala iyon dahil talagang sinikap kong makabili ng cellphone kahit de keypad pa lang ay mahalaga na sa akin iyon kasi nagmula iyon sa dugo at pawis ko. Papasok kami ngayon sa malaking gate nila na kulay itim, here we go sa mala-haunted gate nila pero sabi nga nila don't judge the book by its cover dahil hindi mo alam na may maganda pala itong kwento sa kabila ng pangit nitong cover. As usual, automatic na nagbubukas ang gate ng mansyon nila at kung ignorante ako sa buhay baka tumakbo na ako palayo dahil baka akalain ko ay may multo.

aniya at bumaling kay Aldren at sa baril na hawak nito. His eyes burned with rage when he realized the situation. “Useless fucks! Open the god damn gate!” sigaw nito na siyang agad sinunod ng mga tauhan. I looked at manong with pleading eyes. Nakita niya iyon kaya pumasok siya sa loob. Violence was evident on the eyes of the new arrived man. Kung nakakatakot silang lahat, mas natakot ako sa kararating lang.