Novel & Cerita The Orphans

“Salamat at kahit busy ka ay hindi mo pa rin nakakalimutang dumalaw dito.” nakangiting sabi may edad na si Inang Lucita habang naglalakad sila at pinapanood ang mga batang naglalaro sa loob ng Bahay Pag-asa. Isa yung orphanage na ilang dekada nang nakatayo at kumakanlong sa mga batang ulila na o mga hindi na kayang alagaan ng mga magulang nila dahil sa ibat ibang kadahilanan.

"I-secure niyo ang bahay. Kami na ang bahala sa labas. Don't let anyone in." Bago tuluyang humakbang patungo sa naghihintay na itim na van, lumapit si Orion sa kanyang mga magulang. Ang kanyang mukha na kilala bilang Fairy Prince ay wala nang bakas ng pagiging inosente; tanging bagsik na lamang ang makikita. "Dad, Mom, kailangan ko itong gawin," mahinang sabi ni Orion bahang niyayakap ang kanyang ina. "Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kung mananatili ako rito habang nasa panganib ang pamilya ni Neptune. This is what brothers do."

Kinuha ko ang blueprint na nakapatong sa mesa. Isang bagong orphanage. Mas malaki. Mas ligtas. Mas kumpleto. May sariling paaralan. Clinic. Library. Training center. At tahanang puno ng pag-asa para sa mga batang wala nang ibang matatakbuhan. Hindi ko ginagamit ang perang ito para hugasan ang mga kasalanang nagagawa ko. Alam kong walang halaga ng salapi ang makapagbubura ng buhay na aking kinitil.

bulong nito ilang pulgada ang pagitan ng kanilang mukha. “Are you acting happy now?” walang buhay niyang tanong. “Yes,” mahinahon nitong sagot. “Like you, I can’t do anything. I’m protecting what’s important to me. We’re just the same.” Bahagyang pumikit si Dawn upang pigilan ang pagpatak ng luha. Iniisip niya ang Orphil Di Ani. Ang orphanage na pinaghirapan niyang itayo para sa mga batang orphans. Gusto niyang maramdaman ng mga bata na kahit iniwan ang mga ito ng mga magulang, may pupuntahan pa rin ang mga ito at masisilungan. Nanganganib ang mga inosenteng bata sa kamay ng kaniyang ama kapag hindi niya sinunod ang kagustuhan nito. Kung tutuusin ay pwede siyang tumakas ngunit hindi niya mag

Tumabi ang lalaki upang magbigay daan. Nagpasalamat si Rhian at pumasok na kasama ang liham ng rekomendasyon. Ang orphanage ay malinaw na inasikaso nang mabuti, may mga maliit na kwarto na nakahiwalay upang bawat bata ay matutulungan. May mga tao sa bawat kwarto, at tila mga tauhan ng pamilya Dantes na tumutulong sa mga doktor.

Sumama ako kay Mama para mag volunteer sa foundation nito. Mikaela is an orphan, at doon na siya lumaki sa bahay ampunan. Tumutulong-tulong siya sa iba pang mga volunteer doon sa pag aasikaso sa mga bata. Simula noon ay madalas na akong bumabalik sa orphanage na iyon para masilayan lang siya. Nagsimula na rin akong magpakita ng interes sa kaniya at kalaunan ay manligaw. Makalipas ang isang taon at nang maging eighteen na siya ay sinagot na niya ako.

Nakangiting saad nito at walang kaabog-abog itong iniwan ako. ••• Halos wala akong naging tulog kagabi. Napasarap kasi yung pag-aaral ko. Ang dami ko lang naman natutunan tungkol sa sword techniques na meron pang illustrations at talagang ginawan ko pa ng practical examination. At tungkol naman sa mga Orcs, they are definitely the primal enemy of Pandora na kailangan puksain. Pero sa nabasa ko naman, halos kalahati ng populasyon ay mga orcs. Yes, ganun sila karami, di uso sa kanila ang family planning.

Magkasabay namin silang pinatingin sa psychology ni Khloe dahil hindi biro ang mga nangyari at nasaksihan ng mga bata. And as time passed by they were slowly healing from the painful tragedy they experienced at a young age. Nakakatulong din ang orphanage sa mga bata upang malibang ang mga ito sa kabila ng mga masalimuot na nangyari. "Malapit na tayo," ani Kaleb kaya pinilig ko ang aking ulo at binalik ang atensyon kay Kaleb. "Are you ready?" Napakagat labi ako at dahan-dahang tumango. I could feel the relaxing ambiance, and the refreshing smell of the surroundings which makes me more feel enthusiastic.

tanong ko kay Willow. “Foster parenting?” Willow clarified, then gave a glance to Cadence. “I have no idea about this orphanage. Philippines’ orphanages are not like USA’s and UK’s… doon kasi okay lang ang foster parenting, eh. I will ask Nadia; she’s the one who’s helping her aunt, Mother Superior Karen Rose, managing the orphanage now.” "Okay. I hope so." Binalikan ko ng tingin si Cadence na nakikipagtawanan na ulit kina Heres at Gunner.

"Bakit, Marcus? Binigyan kita ng lahat! Itinuring kitang kapatid!" Tumawa si Marcus, isang tawang puno ng pait. "Kapatid? Itinuring mo akong aso, Kristoff. Isang asong tagasunod sa bawat utos mo. Isang anino sa likod ng dakilang Haring Valdemar. Pero alam mo ba kung ano ang hindi mo naintindihan? Ang Orion ay hindi lang tungkol sa pera o kapangyarihan. Tungkol ito sa ebolusyon. At ikaw... ikaw ay isang hadlang sa susunod na yugto."