The Purpose Driven Life นิยาย & เรื่องราว

Iyon na yata ang katapusan ng pagiging Imperial niya. “I am a nurse by profession but unfortunately I don’t feel like pursuing that job because I realized that I have so much more to offer. I spend my life looking for my purpose and luckily, I was able to realize that what I want to do is to serve the humanity. My ultimate goal is not just about helping people as a nurse. I want to be in service for those people who are losing their hope and for those who are thinking that they are not good enough for their dreams.”

Pagkatapos no’n ay ano na ang mangyayari sa kaniya? Ang totoo kasi ay hindi niya talaga alam ang purpose niya sa buhay. Sa tingin niya kasi ay hindi na siya kailangan ng nanay niya. Mabubuhay ito kahit wala siya dahil ang importante rito ay ang magpayaman nang magpayaman. Alam niya na mula sa hirap si Valentina ngunit hindi niya maintindihan kung bakit tila takot itong mawalan ng pera gayong kung tutuusin kahit hindi na ito mag-effort sa mga business nito ay kaya na nitong mabuhay hanggang sa susunod nitong buhay.

panimula niya at tumingin sa ‘kin. Ang kaninang mabilis na pagtibok ng puso ko ay mas lumala pa. It became more wild and unstoppable. I gulped. “W-What do you mean?” “You know, ever since you came into my life, it feels like I’ve found a purpose to live. You’re the reason why I wake up in the morning to continue my life. You’re the reason why I strive to be a better version of myself, to be a good and responsible man and… husband,” he said seriously yet sincerely.

“Pero natututo tayong mabuhay kahit may peklat.” Sa hapon, nag-setup sila ng simpleng picnic. Walang engrandeng dekorasyon, walang sosyal na handaan… pero puno ng tawa at kwento. Si Adrian ay nagkuwento ng mga plano niya para sa kumpanya, pero mas binigyang-diin niya ang plano para sa pamilya. “I want a life na hindi lang success ang sukatan,” sabi niya. “I want presence.” Hinawakan ni Celestine ang kamay niya. “Then we’re on the same page.”

Takang tanong niya rito. "Me and my sister are tour guide who specializes in assisting individuals contemplating suicide during their travels. We try our best to help you change your mind. But if you choose to carry on...that's where dying with a purpose comes to picture." May mga larawan itong inilatag sa lamesa. "These people are sick...in badly need of organ transplant. Heart, kidney, liver, eyes..." Okay. Gets na niya ang ibig nitong sabihin. She wants him to become a donor and they call it dying with a purpose...?

Muling namuo ang luha sa kanyang mga mata, at bigla ding uminit ang sulok ng mga mata ko. Umiwas ako ng tingin sa kanya at saka itinutok ang mga mata ko sa larawan ng inay. “Pero alam kong may purpose ang Diyos kung bakit niya napiling kunin ang iyong inay ng maaga.” dagdag pa niya, at lalong nanikip ang dibdib ko. Anong purpose ng Diyos? Para maiwan akong mag-isa? Para masaktan ako ng sobra-sobra?

You are here, because it is your destiny. You are existing because of a purpose. You are here, because it is your destiny... Paulit ulit yun na tumatakbo sa aking utak na parang sirang plaka. Gusto kong ngumiti ng mapait. Am I really existing for a purpose? Kasi sa tingin ko sa sarili ko ay wala akong purpose dito sa mundo. My life back to earth is not that even good. Kung sabihin nga nila, patapon ako. Matalino ako, pero wala akong magulang. Ni wala akong desenteng bahay dahil nagrerenta lang ako sa isang apartment na isang lindol na lang ay parang mawawasak na. I don't have things to be proud of.. Beauty? It is only just a skin dip and beauty never last. Is it really my destiny to be here?

Mula sa harap ay naroon ang kanyang ama habang hawak-hawak ang isang mikropono. "Hindi naman lingid sa inyo na biniyayaan ako ng marangyang pamumuhay. And it feels like, everything in my life is perfect. I had a wealthy life that I can buy almost everything. I am born with good looks and I am blessed with loving wife and kids. Pakiramdam ko tuloy, nasa taas ako. Kaya namang naging gano'n na lamang kadali sa akin noon ang magdesisyon. Dala ng galit, hindi ko na naisip ang magiging epekto ng ginawa ko sa ibang tao. It took me several years before I could realize my mistakes in life. At ang gaan pala sa pakiramdam iyon. Napakaganda sa pakiramdam ang humingi ng tawad at magbalik loob sa Panginoo

Isiniksik ko rin ang mukha ko sa balikat niya habang mahigpit rin siyang niyakap. I want to be a good person. I don't want to waste this beautiful life that has given me for the second time. Life is precious, so let's not waste it. No matter how hard life may be, but always think the good side. The goals. The plans. The things that makes us happy. Let's all see the purpose why we are living.

"Gusto! Gustong-gusto ko! Inaalay ko ang aking buhay para sa trabahong ito! Ipapatunay ko sa iyo na karapat-dapat ako sa posisyong ito." "Rule number one. The assassin lives with a purpose. What purpose? Why do you wanted to become an assassin? Can someone tell me the answer?" "To terminate bad people. To clean the trashes that rests in the world." "Maging tagapagligtas!" "Lagi n'yong tatandaan, ang pagiging assassin ay hindi lamang para sa pansariling layunin kundi para sa lahat." "Kung gusto mo maging assassin, pagbutihin mo ang bawat ensayong ibibigay ko sa iyo. Ayoko ng palpak. Nagkakaintindihan ba tayo? If you want to become an assassin, then act like one."