روايات وقصص ضمن The Scarlet Letter

“Ops! I am so sorry Ate Daphne, Ate Chesca. Hindi ko napansin na may baso pala sa table.” “How dare you!” inis na baling ni Daphne kay Scarlet. “I didn't dare. I swear! It was an accident!” She touched Daphne’s wet clothes na mas lalo pang nagpagalit kay Daphne. “Get your filthy hands off me!” sigaw na niya. Suminghap si Scarlet. “Bakit ganyan ka? Ang bait-bait mo kapag sa Ferrer mansion, bakit dito, ang sama mo? Isusumbong kita kay Kuya Alaric!”

“Sigurado ako na kasalukuyan siyang umiiyak ngayon sa tabi ng kanyang nanay, nagpapakababa at nagpapasalamat dahil kahit paano ay may sumalo sa kahihiyan niya.” “So, anong balak mo ngayon? Sa mga oras na ito, nasa reception hall na silang lahat,” malanding bulong ni Scarlet. Bigla niyang hinila pababa ang necktie ko dahilan para muli kaming magkadikit nang husto. Ang kanyang mga mata ay nag-aapoy sa pagnanasa habang dahan-dahang gumagapang ang kanyang kamay sa aking dibdib pababa sa aking sinturon.

sigaw ko. Hinawakan ni Scarlet ang batok ko at akmang hahalikan ako. Alam kong gagamitin nanaman niya ang pang aakit para manalo ulit sakin pero hindi ko na siya hahayaan pa. "TANGINA NAMAN SCARLET!" sigaw ko at tinulak siya. "DAMN YOU JEHIEL!" sigaw ni Scarlet at lumakad palayo. *************** Zahra's P. O. V

The moment I stepped into the hall, the scent hit me first. Sampaguita. White Roses. A hint of something foreign and expensive. It was beautiful. It was suffocating. And somehow, it felt like a warning. The guests were already gathered, their voices blending into a polite hum of expectations. Laughter echoed—but it didn't feel real. Nothing about tonight did. Then the room shifted. Not loudly Not dramatically. But enough for me to notice. “They're here.” I didn't need to ask who. The Del Rosario’s didn't just arrive.

saad ako at itinuro ang natipuhan kong kwintas. Kinuha naman agad niya ito. The necklace is stunning. Kumikinang ito, it's a small crystal drop necklace. Bagay na bagay ito kay Scarlet. Kakulay rin ng kaniyang pangalan ang necklace na ito. "It's a Scarlet red minimalist crystal necklace." Napalingon naman ako sa sinabi ng saleslady. "That necklace symbolizes courage, passion, force, joy and heat." Patuloy niya pa. Napangiti ako, parang si honey ko lang. Bagay na bagay talaga sa kaniya ito.

Tita said. Tumango ako at tumayo na nakita ko na binuhat na yung conffin lumapit sa akin si scarlet at hinawakan ako sa kamay. Ramdam ko ang pagmamahal ni scarlet sa akin kahit alam na niya na hindi niya ako totoong ama Hinawakan ko rin ng mahigpit ang kamay niya at sumunod kami kung saan mimisahan si delia. Habang nasa simbahan kami ay nanatiling tahimik ako at nakatingin lang sa conffin ni delia na ngayon ay nasa gitna at tapat ng altar.

Nagustuhan naman iyon ng kaniyang mga kasama. Simula nang magmodelo siya, naadik siya sa kulay pula. Red dress. Red heels. Red lipstick. A red coler is a bold color, paniniwala niya. Sumisimbolo rin ito ng dugo. Ng galit. Ng paghihimagsik. Ng katapangan. Kaya Scarlett ang kaniyang ginamit na bagong pangalan.

Bibigyan niya ito ng isang tadyak na hinding-hindi nito malilimutan sa buong buhay niya! Agad na napansin ito ni Ethan. Nagdilim ang kaniyang mga mata at mabilis na iniunat ang kamay upang saluhin at hawakan nang mahigpit ang maputi at makinis na legs ni Scarlet. “Unrepentant.” Mahilig kasi si Scarlet sa mga patagon atake, 'yung tipong hindi alam ng kaharap mo na may gagawin ka palang ganiyan.

O marahil, matagal pa bago ang gabing iyon. Sa bawat hakbang ko papasok sa Morris Mansion, pakiramdam ko ay unti-unti kong iniiwan ang dating Scarlet—ang babaeng handang isakripisyo ang lahat para sa lalaking hindi man lang marunong suklian ang kahit anong pag-ibig na kaya kong ibigay. Mahigpit kong hinawakan ang maliit kong handbag bago tuluyang pumasok sa grand dining hall.

May mga sandaling tumitingin sa direksyon ko ngunit hindi ko nalang pinapansin at itinuon na lang ang atensyon sa laptop. Pagkatapos ng ilang minuto, nagsimula ang presentation. Maayos ang lahat hanggang sa biglang nagloko ang projector. “Sky, what’s happening?” tanong ni Loraine, halatang naiinis. “I—I’ll fix it, Ma’am,” sabi ko agad, pero sa hindi inaasahang pagkakataon, dumulas ang wire at muntik na akong matumba. Buti na lang, mabilis na nahawakan ni Zach ang braso ko.