The Worst Years Of My Life นิยาย & เรื่องราว

Si Vaughn naman, sa ibang pribadong eskwelahan siya pinapasok at ang lahat na problemang kinahaharap nila ay sinalo't hinawakan ng Mommy niya. Sobrang nakakawindang ng pangyayari ngunit wala kaming magawa kung hindi ay ang magpatuloy sa naudlot naming pamumuhay. Kaya nga ay umabot na ng isang taon magmula noong nangyari ang trahedya sa buhay namin. Ngayon, isa-isa na kaming bumabangon at ang bangungot na dumaan sa buhay namin ay itinuring na lamang naming aral at leksyon. ***

Hindi naman ganitong klaseng buhay ang inaasahan kong mangyayari after namin ikasal. Akala ko makakalimutan niya si Ziah, but I was wrong. Pagod na ako, napapagod na ako. Naghintay ako and I even do such a very bad thing and decision, tapos sa ganito lang din pala ako babagsak. It's f*cking three years!

My life have been miserable simula nang mawala si Clea sa akin. Three years...three f*cking years dahil sa kagaguhan ko. I know Clea, couldn't do that pero naniwala pa rin ako. Wala akong ibang pwedeng sisihin kundi ang aking sarili. Napaka laki kong gago, wala akong kwenta. Ang laki ng pagisisi kong mas pinili kong pakingggan ang sinabi ni Mom kahit alam kong hindi magagawa ni Clea sa akin ang lahat ng yon.

Napabuntong-hininga ako. Matagal din akong nakatulala sa kisame. Thinking about something that would ease my mind. Maybe this is the time to forget of being a good one, and its time to learn how to fight like the bad one. Natahimik lang ako nang pitong taon, pero pakiramdam ko gumulo nanaman dahil sa mga nangyari noon. Wala akong inisip sa loob ng pitong taon, kundi ang mamuhay nang mag-isa, at malayo kay Hans. Pero ngayon, nalaman ko pa na dalawa pala dapat ang iniiwasan.

humahagulgol ito, naglulumpasay at nagsisigaw. Gustuhin man niyang isiping panaginip lang 'to pero isa 'yong realidad ng buhay na mahirap tanggapin lalo na sa isang katulad niya na iginapang ang bata ng walong taon at sa kasamaang palad ay humantong sa trahedyang gugunaw ng kanyang buhay. She was suffering the worst pain anyone can endure. If Myla was certainly gone then she wants to be gone as well!

Ang sakit sakit sa dibdib, hindi ko lubos maisip ang mga pinagdaanan nila kung paano nila nalagpasan ang lahat ng yun. In that one year, I know it’s hard for them. Akala ko, ako lang ang may pinakaworse last year but I’m wrong. Kung ano man ang sakit na naranasan ko, walang wala yun sa mga naranasan nilang dalawa.

The worst thing I have done in my life is the one time I gave up on the person I love, which caused more than two years of pain. Naisip ko kung hindi ko ba sinukuan si Thor noon ay hindi ba mag tatagumpay si Gray sa mga plano niya? Hindi kami mag kakahiwalay ni Thor at walang taong masasaktan. Pero naganap na ang mga nangyari, nag simula man sa maraming sakit, pag durusa, at takot. Mag wawakas naman ito ngayon sa isang Aral na maaari kong dalhin sa habang buhay na paglalakbay ko sa mundong ito patungo sa kamatayan.

Marahan akong humarap sa kanya't inis na hinila ang kamay nitong pudpod na ang mga kuko. "I still have two years to live my freaking life and rebel. So yes, I am making the most of it." "Oh, God. No." Her shoulders sagged. Mahigpit nitong ginagap ang mga palad ko kalakip ang mga salitang hindi namin kayang bigkasing dalawa. Her worries, our bleak future, and our hatred for the world we're living in.

7 years later.. My life is like a roller coaster, its has its ups and downs. Hindi naging madali ang lahat, sa loob ng pitong taon ay naging mahirap at stressful ang lahat. Lalo na 'yong nami-miss ko si Liam at nakikita ko na siyang lumalaki.

Wala na akong takas. It’s been almost a year… Isang buong taon na ganito ang buhay ko. Isang taon na puno ng dilim, sakit, at kahalayan. Hindi lang isa o dalawang lalaki ang pinagsawaan ang katawan ko; dumadami sila, nagpapalit-palit, at lahat sila ay sumusunod sa utos at kagustuhan ni Clinton. Dumadaan ang mga araw at gabi, at sa bawat pagkakataon, pakiramdam ko ay unti-unti akong namamatay—hindi lang sa katawan, kundi pati na rin sa pagkatao ko, sa dangal ko, at sa kaluluwa ko. Nawawala na ako, napapalitan ng isang anino na lang na sumusunod sa lahat ng gusto nila, isang katawan na ginagamit nila kapag nais nila, at itinatago kapag ayaw na nila. Ang pangalan ko ay wala nang halaga para sa