These Past Few Weeks Novels & Stories

Matutulog na po. Mabilis dumaan ang araw at may isang linggo nalang kami para maghanda. Ngayon palang kinakabahan na ko. This past few weeks sobrang naging consistent si Mark sa pagpapakita sakin ng maganda. Medyo nakakapanibago parin pero unti-unti nasasanay narin. Classroom-library-cafeteria-bahay lang ang naging routine namin. Puspusan kasi talaga ang paghahanda namin dahil pressured kami.

Ehhh? It's been two weeks since the fight between the Valhalla started. It's also been two weeks since I last saw them guys. I have a reason kung bakit hindi pa ako nagpapakita sa kanila. It's because since these past 2 weeks, we've been trying to interrogate my uncle, kung siya ba ang nagpasimuno ng underground fight na yun.

[short update ulit hehe. ♡] Lumipas ang ilang araw na puro pag-iwas ang ginagawa ko sa lalaki. Buong isang linggo kong ginagawa iyon. Mabuti na lamang at busy siya sa kung ano man ang ginagawa niya.

I guess. "Just think of this as a simple friendly meet ups." Hindi na ako nagtangka pang magsalita. Mariin kong pinaglapat ang mga labi habang marahang kagat ang dila. Aaren is on the province now. It's been a week since he left... and it's also been a week with no communication at him.

I lowkey yearned for him too. These past few days, we rarely had moments like this. Not that we actually interact often before. It's just that it went to another level this time since we both got busy with our own stuff. We have separate business at school then we get home by dusk already. And by that time, I don't really want to pester him even more since I'm quite sure he's worn out too. Kadalasan ay pumapasok na lang agad ako sa kwarto ko.

Hindi niya alam kung ilang ulit siyang napalunok bago niya ito tuluyang ibinaba sa higaan at kinumutan. <<<-->>> IT WAS the usual december days. Lahat sila ay busy sa kani- kanilang mga trabaho sa hotel. Ilang kasal at mga party's ang naganap sa nagdaang linggo at marami pang mga naka schedule na event sa darating na mga araw. They we're all busy na minsan nakakalimutan na ang paglipas ng mga araw.

-ˋˏ✄┈┈┈┈ [Fast forward] Almost three months have gone by. During the past months, I have visited the Herald mansion several times because I wanted to see Poppy. But I was unsuccessful. It seems Chloe has sensed that Poppy is the only reason I keep visiting. Whenever I'm there and ask about Poppy, she always says that Poppy is busy, or sometimes she excuses that Poppy is asleep.

At sobrang mali ng pakiramdam. Hindi ako maka-concentrate nitong mga nakaraang araw—hindi sa paglalaro, hindi sa pag-aaral, kahit sa simpleng pag-scroll sa phone ko. Dalawang linggo na akong walang kahit anong balita tungkol kay Chandler. Walang chat. Walang tawag. As in zero.

Medyo curious na niyang tanong dahil sa mga kilos at ngiti ko. Umupo naman ako ulit sa tabi niya, but this time, inilingkis ko na ang mga braso ko sa braso niya habang hindi pa rin nawawala ang mga ngiti ko sa aking labi. "Since wala ka na ngang mga naging date these past few days or weeks. Pwes, ngayon ay meron na!" "What?" hindi niya makapaniwalang sambit. "Yes, Wade!"

tipid kong sagot. It's been two weeks since that argument. Mukha namang hindi siya naniwala roon, ngunit hindi na rin nang-usisa pa. "Ahmm. Will he... pick you up?" tanong niya kapagkuwan. I didn't speak for a second. Dalawang linggo na akong parang hangin kay Valjerome. Hindi na niya ako sinusundo o pinupuntahan sa tuwing may photo shoot ako, 'di tulad nang ginagawa niya no'ng nakaraan. Maski sa bahay ay ramdam ko ang pag-iwas niya na magtagpo kaming dalawa.