Novel & Cerita Tragic In Tagalog

Bahagyang nag-init ang pisngi ni Paris, awtomatiko siyang umatras rito upang bawiin ang distansyang sinakop nito. “Pero hindi ba dapat ay maayos mo akong sinabihan ng tungkol dito? I wasn’t ready. Nabibigla ako at masyado kang nagiging mabilis, Theon. Nakakalimutan mo atang dalagang Pilipina ako.” “Oh love, hindi lang ikaw ang nabibigla rito. I hope you know what you’re doing,” makahulugang wika nito. She pursed her lips. “I don’t want to upset your Lola, Theon. Kung siguro ay mas naging mapang-unawa ka lamang ay hindi naman siguro ito mangyayari,” patama niya sa ginawa nito kay Jenna Mae.

"Ayoko sanang magsalita pero masakit eh! Oo alam ko matalas ang dila ko kung magsalita. Hindi ko mapigalan ang umiyak! And as you can see, my tears keeps falling down to my face! Pero isipin mo sa ilang buwan nating pagsasama itinuring na kitang kapatid higit pa roon! Sige nga sabihin mo sa akin kung kasalanan ko if I have that sharp mouth. Analyze what I'd told you if that's too much for you.!Tell me! Tell me." Meljhorie shouted to Tristan as she is crying unstoppable. Umiyak din nang umiyak ang binata dahil ayaw niyang umalis na may samaan sila ng loob pero hindi kailangan din niyang harapin muna ang naiwan niya dati sa Baguio.

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

(I don’t know either, Director Keith entering this industry and dancing was my dream, but ever since I had depression and whenever Hae-Jin hurt me, I became traumatized. Nakita ko ang luha sa mga mata niya. "Geuneun eopseojanha, geuneun imi jugeosseo, ajik mueosi geuri duryeoun geoya?" aniko. (He’s gone, he’s dead, what are you still afraid of?) "Geu-ga eopseodo, ajikdo yeogi inneun deut haeseo... naneun nae ai ttaemune duryeowo." aniya.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

sabi ko. Unti-unting nangilid ang luha ko habang nakahawak sa salamin niyang kabaong. "You became my mother when my mother died—When you killed my mother, rather..." Sabi ko. "Walang sapat na rason para patayin mo ang sarili mo pero mas lalong walang sapat na rason para patayin mo ang nanay ko na sa akin lang umiikot ang buhay." Humikbi ako habang pinupunasan ang luha sa pisngi ko.

Galit na galit ako pero ginamit ko iyon para maging mas malakas. "Sige Mama aalagaan ko siya. Pero kapag bumalik si Bianca sasabihin ko sa kanya ang totoo. Na ako ang nagligtas kay Travis noon sa bagyo sa La Union hindi siya," sagot ko habang tinitigan siya nang diretso. Ito ang power shift sa loob ko. Hindi na ako magtatago ng katotohanan.

Hindi nga sana mahirap ang buhay namin ngayon kung matino lang siya… hindi sana kami minamaliit ng mga kamag-anak ni nanay at kung sino pa, kung maayos lang siya— kung 'di lang ito mabisyo, kung sana ay hindi lang siya sugarol… Isinara ko ang pinto ng kwarto, nang maramdaman ko ang pagbabantang pagbagsak ng luha mula sa aking mga mata. Tahimik akong bumalik sa higaan. Dama ko ang pagbigat ng aking dibdib. Natakot ako na baka mapansin ako ni tatay, at kung ano pang masakit na salita ang marinig ko mula sa kanya. “I am worthless… sa mga mata niya, wala akong kwenta.”

Pinunasan ko iyon gamit ang kanang hinlalaki ko at hinalikan sa noo at muling tinitigan. "Sshhh. Don't cry, baby. Mahal na mahal kita. Hindi ko na alam ang gagawin ko kung sakaling mawala ka pa sakin. Hindi ko alam kung saang mental facility ako hahagilapin kapag nagkataon."

Yuzon subalit kaagad siyang nagsalita, "Si Kath po, kamusta?" Sandali siyang nilingon ng matanda, "Maayos naman ang lagay niya. Kailangan lang niya ng pahinga sa ngayon." Pagsisinungaling na lang ng lolo dahil ayaw na niyang ipaalam pa ang tungkol sa tunay na kundisyon ng kanyang apo. Muli itong nakaranas ng trigger sa mga putok ng baril at dugo dahilan para muling makaranas ng depression.