Tula Para Sa Nanay Novels & Stories

kapagkuwang paalam nito sa kanya at tumango lamang siya bilang tugon nito. "Bye sweetheart," muling paalam nito at hindi paren siya kumibo at sinimulang permahan ang mga files. Narinig na lamang niya'ng sumirado ang pinto na ikinahinga niya ng maluwag. "Son, you know I want Tyla to become your wife, please. This is my last request before ako mama-matay," Biglang nag flashback sa kanyang utak ang pinagsasabi ng kanyang Ina.

Napalunok ako upang pigilan ang pagbarang namumuo sa aking lalamunan, “Opo, ‘Tay. Kasama ko pong uuwi riyan si Guadalupe, iyong kaibigang kinukwento ko po sa inyo ni Nanay.” “Aba ay mabuti kung ganoon! Gusto namin siyang makilala ng Nanay mo ng mapasalamatan namin siya sa pag-alaga at pagtulong sa iyo riyan sa Maynila,” napa-ubo si Tatay Isko sa mga huling salita kaya naman kinuha na sa kaniya ni Nanay Isang ang cellphone para siya na ang kumausap sa akin. “Miss na miss ka na namin, Anak. Hindi na kami makapaghintay ng Tatay mo na makasama ka ulit,” sabi ni Nanay.

- Enah. Napatingin kaming pareho sa pinto dahil sa pagkakakatok. "Ohh my gosh!!! My darling... You're so pretty "- emotional na wika ni mom. Sunod namang pumasok si Nanay Tina (mommy ni Czareenah) "Napakaganda mo ija"- maluhaluhang wika nito. Parehas nila akong sinugod ng yakap as Czareenah is emotionally proud looking at us. I stretched my right hand which she get what I mean kaya naman sumali din ito sa group hug.

Naupo kaming apat sa may sala at sa wakas ay natupad na ang hiling ni Mama na ipakilala ako kay Tita Nana. "Mama mo kasi, sabi surprise raw dapat itsura mo kaya hindi niya ipakita picture mo sa akin. Sabi niya papogian daw kami ng anak," kuwento ni Nurse Euna--- I mean Tita Nana. Mahilig kasi si Mama mag-ulit ng pangalan, kagaya ng pangalan ko, Satsat, tapos kay Nurse Euna, Nana. Napabuntong hininga na lamang ako. Things become more crazier.

unt-unti nang nagiging totoo ang lahat. "Diyos ko, anak, napakaganda mo," emosyonal na bulong ni Nanay Lita mula sa malambot na velvet couch sa gilid. Nakasuot na rin siya ng kanyang eleganteng lavender mother-of-the-bride dress, may hawak na panyo at pinupunasan ang gilid ng mga mata niya. "Kung nakikita ka lang ng tatay mo ngayon, paniguradong naiiyak din 'yun sa tuwa." "Nay, please, huwag muna kayong umiyak. Baka masira ang makeup niyo, mapagalitan tayo ng glam team," natatawa kong sabi, pero ang totoo ay medyo nangingilid na rin ang luha ko.

at tatawagin siyang "Papa." Isang ugnayang hindi mapuputol… Ibinaba ni Ralph ang kanyang tingin, itinaas ang kamay na parang tatapikin ang kanyang ulo, pero sa huli ay huminto siya. "Basta masaya ka, Luna. It’s just… I never imagined that the little girl I once knew would already be preparing to become a mother.” Masyadong mabilis ang paglipas ng panahon.

sabi ko naman habang pumipili ng parte na gusto ko. "Okay na kahit wala basta dito ka parin bumibili, Tin..." ika niya. Nginitian ko siya. "Dalawang kilo nito aling Juaneta..." Agad siyang tumalima. "Kumusta na ang nanay mo, Tin?" tanong niya habang ikinikilo ang order ko. "Okay na siya Aling Juaneta..." "Buti naman. Puwede na sigurong magtinda-tinda ulit ng ulam. Masarap talagang magluto ang iyong ina eh..." ika niya. Suki ni Nanay si Aling Juaneta.

singhal pa ni Ursula. Tinakpan ni Lalaine ang kanyang bibig habang humahagulhol. Kilala niya ang kanyang nanay, kapag sinabi nito ay ginagawa rin nito. Para itong nababaliw sa t'wing kailangan nito ng pera na maski silang mga anak nito ay handa nitong patayin.

Hindi ko gets kung paanong nangyaring mukha akong Nanay para sa kanya. May cartoon print pa nga iyong suot kong T-shirt eh. “Excuse me?” Tinaasan n’ya ako ng kilay. Grabe ‘to si kuya. Sa ugali na nga lang babawi at hindi gano’n pinagpala sa mukha tapos saksakan pa ng sama ng ugali. “Sa susunod… huwag mong sakupin iyong kalsada! Ang laki-laki mong babae para kang balyena.”

Tanong ko na kina lingon nila. “Menudo na maraming patatas, si Tina ang nag luto niyan..” nakangiting pagmamalaki ni Nanay Andeng Ngumisi ako at tiningnan si Tina na naka yuko lang, “Dapat masarap ‘to babawiin ko scholarship mo,” nakangisi kong banta dito. Napa tingin naman ito sa akin, “Iba na lang po kainin ninyo, mag lu—” agad kong pinutol ito ng mag salita ako.