Tula Tungkol Sa Bulkang Mayon นิยาย & เรื่องราว

Mayroon 'dong mini pool, mayroon 'ding shower room pero gawa 'yon sa pinaghiwa-hiwang kawayan. Walang duda na napakayaman ng Montefalco. Kahit mayaman naman ang family namin hindi parin namin kayang bumili ng isang buong Isla like Tito Well did. Dali-dali kong kinuha mula sa bulsa ng short ko ang phone ko ng marinig na tumutunog ang ringtone 'non. Mabilis kong pinindot ang answer button ng makitang ang pangalan ni Mommy sa screen.

paliwanag ni Ulap at hinihingal na siya. Mayroong malaking puno na nakahiga na kaya tumalon kaming lahat kagaya ng pagtalon ng mga palay na mula sa bilaong inihahagais ng mga magsasaka sa amin. Kapansin pansin rin ang mga letrang nakaukit rito.

Madalas nga akong magsilbing translator ni Lukas sa mga business trips niya sa ibang bansa noon—isang bahagi ng buhay ko na sinusubukan ko nang kalimutan. Pinakilala ko kay Professor Michael ang mga putahing binabalik-balikan ng mga mayayamang customer dito. Hinayaan niya rin na ako na ang mamili ng mga pagkaing kakainin namin. Isa sa mga pinili ko ay ang Tiyula Itim—isang mabangong itim na sabaw ng baka mula sa lutuing Tausug na may sinusunog na niyog at mga mabangong halamang pampalasa — nakakaaliw at natatanging pagkaing Pilipino.

balik na saad ng dalaga at saka tumagilid sa binata, paharap sa bintana, at isinandal ang kanyang likuran sa dibdib ng binata. "Wala naman siguong makakakita 'no?.." mahinang saad ng dalaga habang komportableng nakasandal sa dibdib ni Creed "None. They are busy with their things, and we are at the back, Moya Lyubov'.. nahaharangan tayo ng mga upuan and of course.. ni Mayon.." Creed chuckled at his last word Thanks to Mayon's broad shoulders and tall physique, kaya hindi sila madaling makita ng mga tao sa unahan

bulalas ni Beybi habang nakatitig sa aking mukha. "Mukha nga Tita. Kasi, kung siya si mommy malamang bulyaw ang aabutin natin. Nagulat nga po ako nang napakahinahon ng kanyang tinig," saad ng batang si Cielo.

Muling paliwanag ni Lero. Maya-maya ay biglang tumahimik ng lahat ng marinig nila ang mga huni ng itim na ibon sa kanilang kinaroroonan. Yun pala ay dumapo ang mga ito sa puno kung saan din sila naroroon. Tila nagmamasid ang mga ito sa paligid at ng mga sandaling yun ay nanatiling tahimik ang lahat sa malaking butas ng puno sa ilalim nito at inaantay na umalis ang mga ibon na yun.

Pabigla-bigla ang malalim na pasok ni Tito sa butas niya na halos ikangisay at ikawala ng lakas ni Mayo sa kasu-kasuan. "Ugh Yes, puta ganyan nga, AAHHH ANG SARAP PLEASE, more, HARDER!" Nauulol na ungol ni Mayo na malugod naman sinunod ni Tito kasunod na malalakas niyang bayo saka sinabunutan si Mayo at binira ng marahas at mabilis. Puro malalakas at masasarap nilang ungol ang naririnig, nng marinig kong nagbibay hudyat si Tito ay ito na ang oras para pumasok sa eksena.

kunot-noong tanong ni Maya. Pero kahit gusto niyang magduda…hindi niya mapigilang mapangiti. At sa labas, sa gilid ng bintana, nakatalikod si Lucas, pinupunasan pa ang grasa sa kamay. *** Napabalikwas si Maya ng madaling araw. “Parang gusto ko ng matamis. Pastillas…Yung gawa sa carabao milk. Yung tunay!” “Ma?” antok na sabi ni Dahlia. “Wala po tayo pastillas, pero gusto ko din nun.”

SA IKA-23RD floor ng The Oriental Hotel. Isang piging sa hapunan ang nagaganap. Sa labas ng malalaking bintanang mula sahig hanggang kisame ay tanaw na tanaw ang mataong tanawin sa gabi ng buong Legazpi. Tahimik ang Bulkang Mayon na para bang kumakaway sa lahat ng mga matang nagmamasid at humahanga sa kanya habang napapalibutan ng mga ulap doon. Ang malambing na tunog ng piano ay malayang pumapasok sa pandinig ng bawat bisita. Hinihele sila at dinadala sa kabilang ibayo ng lugar.

Napakasaya na madalas na akong mag-guest sa mga tv show na about sa business, madalas din pag-usapan sa social media ang wine ko kasi kada buwan, iba’t ibang sikat na model o artista ang kasama sa commercial, at iyon ang paraan ko para lalong pasikatin ang Tani Wine company ko. Ngayon, nasa Bicol kami kasi nag-aya si Ada na gusto niya raw makita ang bulkang mayon. Ayoko nga sana kasi takot ako sa mga kalamidad, lalo na sa mga pumuputok na bulkan. Pero imbis na ang mayon ang pumutok, iba pala ang puputok nung araw na iyon. Nasa harap kami ng bulkang mayon at masayang pini-picture-an nila Mama Misha at Papa Everett ang apo nilang sina Miro at Czeverick na kasama din namin ngayon.